Ο φίλος μου ο ποιητής & Μόνος

Δημοσίευση: 11.02.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

Ο φίλος μου ο ποιητής

 

Πάνω στο τραπέζι του γραφείου του

έχουν μείνει ανέπαφα

χειρόγραφα με ατέλειωτα έργα του,

άρθρα και σημειώσεις.

H πένα του, ο φιλντισένιος χαρτοκόπτης του,

ένα μπρούτζινο κουδουνάκι,

η πολυποίκιλτη πίπα του

και μια επιτραπέζια λάμπα.

Εκεί ...στο καρυδένιο γραφείο του

ονειρεύεται ο φίλος μου ο παιδικός ...

ποιεί, κάνει πλεύσεις στη θάλασσα της μνήμης

υμνεί τα ακατέργαστα τοπία του Θεού

με μια στάλα αίμα από ένα ποτήρι μελάνι...

σ' αυτόν τον κόσμο που έχει πόνο,

κόμπους, τεθλασμένες,

σκαληνά σπαρακτικά ανισόπλευρα,

βρίσκει... μέσα από την ποίηση

περάσματα, συζεύξεις, συνθέσεις,

αναπνοές, ροές, μεταβάσεις,

ο φίλος μου ο παιδικός...

Mόνος

 

Έπεσαν οι λέξεις στο πλακόστρωτο, σαν ζάρια,

η άσπρη… αθωότητα, η κόκκινη… αγάπη,

η γκρίζα… μοναξιά, η κίτρινη… λιακάδα,

σαν πολύχρωμα ζαχαρωτά

σκόρπισαν στο καλντερίμι

και συ ο δυσθυμικός

πίστευες ότι θα φέρεις εξάρες

μα έγινε ανατροπή,

αλίευσες  τη γκρίζα, τη δισύλλαβη

τη λέξη << μόνος >>

μοιράδι, στα τετραχή του κόσμου

μονόκοπος, και μοναστής,

προσεύχεσαι και πάλι…

να βρεις το πράσινο

να κάμεις νέα αρχή

να γίνεις πάλι αντάρτης

Η Κατερίνα Τσούτσα γεννήθηκε και κατοικεί στο Βόλο. Το γράψιμο μικρών ιστοριών είναι για εκείνη ένας άμισθος ψυχολόγος. Δηλώνει πως δεν είναι συγγραφέας… απλά… πως καταγράφει αυτά που πονάνε και ευχαριστούν τη ψυχή της…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Να βρεις το πράσινο να κάμεις νέα αρχή να γίνεις πάλι αντάρτης ……. συμφωνώ απόλυτα!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Eftichia Kapardeli

    Έπεσαν οι λέξεις στο πλακόστρωτο, σαν ζάρια,
    η άσπρη… αθωότητα, η κόκκινη… αγάπη,…..όμορφη εικόνα…………με συναίσθημα …απλά θα ήθελα να συμπληρώσω ότι μπορείτε να γράψετε και με τεχνική ……. Προσωπικά όταν τελειώνω ένα ποίημα “με την μισή ψυχή “το ξανακοιτάζω πολλές φορές το διορθώνω το “επισκευάζω ” …………με το υπόλοιπο τραγούδι της ψυχής

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου