Ο χρόνος, της Καλλιόπης Δημητροπούλου

Δημοσίευση: 2.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

empty_clock

Το λυκαυγές φωτίζει τον εύθραυστο δρόμο του

και συμπάσχει με την πτώση της κρυστάλλινης βροχής.

Τείνω το χέρι μου στ' ανώφελο του χρόνου

μια εξοικείωση - όσο να το κάνεις-

τη χρεία του βαθιά υπηρετεί.

Τινάγματα ερέβους

του μέλλοντος υπαινιγμοί

του άκαιρου πιστώσεις και άλλα συναφή

συστρέφονται στη φέξη της σιωπής.

Αναμονές και παρατάσεις, ενστάσεις χρονικές

και λοιποί ουσιαστικοί προορισμοί

μεταλλάσσονται σε λεπτοδείκτες άτεγκτους

και ορίζουν την αναλγησία των ωρών.

Χαράματα, ασάλευτος στέκει κι ο νους

του απολογισμού δεινός τεχνίτης

κι αποκοιμίζει στα βαθουλά του ύπνου μαξιλάρια

 τ' απόβροχα λησμονητέων συναναστροφών.

Της νύχτας τα περάσματα

με βιάση δρασκελίζουν τη στιγμή

-κοπιώδεις ονειρώξεις μιας ηδονής μοναχικής-

και χάνονται στου άκαιρου τη μήτρα.

Φευγάτες ακούσια εκροές πάνω στου χρόνου το κορμί

χρίζονται του σκότους ανούσιοι αφορισμοί

και δαπανούν πολύμορφα το φως.

Γεννήθηκα γεννιέμαι και αναγεννιέμαι

στου διάχρονου την αδηφάγα μηχανή.

Έξι και μισή

μιας αμφίβιας ώρας η σύλληψη μόλις έχει τελεστεί.

Ο χρόνος ένας φαύλος κύκλος

και η φθορά ένα ταξίδι στη βροχή.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 2 – 3 Μαρτίου 2024

Real News https://youtu.be/hOMlcAy2RLgΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Μουσική

Μουσική

Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα. Ο απαλός παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει γλυκά....

Παρέα

Παρέα

Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου Στάλα τη στάλα Την αναιμική ψυχή μου Θα ρουφήξουν Δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν Μα από την άλλη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Παρέα

Παρέα

Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου Στάλα τη στάλα Την αναιμική ψυχή μου Θα ρουφήξουν Δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν Μα από την άλλη...

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί για να σου τις χαλάσει κι ας μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια ο Κοέλιο με...

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα παντζούρια και ένα αεράκι φθινοπωρινό, δροσερό, καθάριο, φερμένο από τα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανακη

    Κάθε στίχος πλεγμενος αριστοτεχνικα… μου άρεσε πολύ Λιτσα! Καλό ξημέρωμα. ..

    Απάντηση
  2. ΑΝΩΝΥΜΟΣ

    Είστε ποιήτρια!!!!! Όμορφοι στίχοι ,εξαίσια γραμμένοι!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου