Ο χωρισμός, της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

30.03.2016

sunrise_sea

Φοβάμαι, φοβάμαι πολύ.

Οι άμυνές μου εξαφανίστηκαν

Τελείως ευάλωτος

Περίεργο, εγώ, δεν είμαι εγώ

Τίποτα δεν μου θυμίζει

τον γνωστό μου εαυτό,

τον τρόπο του σκέπτεσθαι, του φέρεσθαι

Αντιδράσεις παράξενες από επιδράσεις

συναισθηματικά αλλοπρόσαλλες

 

Φοβάμαι, φοβάμαι πολύ

Δεν ελέγχω τον εαυτό μου,

παρ’ όλο που βλέπω ολοκάθαρα

τις αιτίες που τις προκαλούν…

 

Πλήρης υποχώρηση

Πλήρης παραδοχή της ήττας μου

Ποιος; Εγώ;

Να παραδέχομαι σε στυλ απολογητικό

Την απόλυτη νίκη της άλλης πλευράς!

Πώς έγινε αυτό; Πώς το άφησα να γίνει;

Ποια κερκόπορτα χαλαρά αμπαρωμένη άφησα;

 

Και η άλλη πλευρά; Ω, ναι

Σε πλήρη αυτοέλεγχο συναισθημάτων

Καμιά υπέρβαση, καμιά τρέλα παραδοχής

Κανένα απολύτως ξεπέρασμα των ορίων

Όλα φυσιολογικότατα και αντιπαθέστατα

Ο γνωστός εαυτός

Το περίμενα; Ίσως όχι τελείως

 

Βέβαια, η σειρά ήταν κάποτε

Τελείως διαφορετική

Τα πάνω κάτω

Οι ρόλοι άλλαξαν και μαζί τους άλλαξε η μαγεία,

η γοητεία, ο ερωτισμός.

Δεν μου αρέσει, με απωθεί…

 

Άρχισε το ψάξιμο για άμυνες καινούργιες

Δύσκολο μα όχι ακατόρθωτο

Οι τερμίτες άρχισαν το τρύπημα

Του αδιαπέραστου τείχους

Μα ίσως και να μην είναι πολύ αργά…

Υπομονή. Ίσως να υπάρχει «σωτηρία»

Όμως τη θέλω;

 

Λένε ότι το σκοτάδι λίγο πριν το χάραμα

Είναι πυκνό, αδιαπέραστο

Απ’ ό, τι τη νύχτα όλη.

Στο σκοτάδι αυτό βρίσκομαι εγώ τώρα

Και όμως το χάραμα δε θ’ αργήσει,

Πλησιάζει, το νιώθω, σχεδόν το αγγίζω

Μπορεί η κάθε στιγμή του σκοταδιού αυτού

Να ισοδυναμεί με ώρες ατελείωτες

Κάθε στιγμή και χρόνος

Μαθουσάλας πια έγινα…

 

Μόλις όμως χαράξει, τα σκοτάδια μου

Τρομοκρατημένα θ’ αρχίσουν να διαλύονται

Και όταν η αυγή φτάσει, δεν θα’ χει μείνει ίχνος

Από το έρεβος που σκέπαζε τη ζωή μου

Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΕΙ ΠΑΝΤΑ!

 

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μουσική

Μουσική

Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα. Ο απαλός παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει γλυκά....

Παρέα

Παρέα

    Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου[...] _ γράφει η Άννα...

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί για να σου τις χαλάσει κι ας μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια ο Κοέλιο με...

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα παντζούρια και ένα αεράκι φθινοπωρινό, δροσερό, καθάριο, φερμένο από τα...

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Θέατρο Παραλόγου

Θέατρο Παραλόγου

Οι μαυροφόρες γυναίκες ήταν στη θέση τους, έτοιμες για την τελευταία πράξη. Ανάμεσά τους και η κυρά Αντιγόνη, η κορυφαία του χορού. Μοιρολογίστρα από τις λίγες, ξακουστή στα μανιάτικα περίχωρα για την τέχνη της να λυγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές. Εκείνο το βράδυ...

Το ξυπνητήρι

Το ξυπνητήρι

Εκείνος μόλις έχει αποχωριστεί τη συμβία του, μετά από ένα δυστύχημα. Γεροδεμένος, ηλιοκαμένος και αγωνιστής μια ζωή. Εκείνη ζει με τον καλό της, που τον αγαπά και τον φροντίζει, όπως κι εκείνος άλλωστε. Γκριζομάλλα, καλοστεκούμενη, που δεν έχει, όμως, καλές σχέσεις...

19 σχόλια

19 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλώς την με το ποίημα!! Μπράβο Λένα μου, συγχαρητήρια! Πολύ έντονο και συναισθηματικό. 🙂

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Ο ήλιος ανατέλλει πάντα. Διώχνει σκοτάδια και σκιές, φόβους και σκοτεινές σκέψεις. Μου άρεσε το ποίημά σου και πιο πολύ το τέλος. Αισιόδοξο. Πρόσεξα μάλιστα πως δεν είναι γραμμένο με ρίμα, που τόσο σου αρέσει. Μπράβο Λένα με τις ανατροπές σου!

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Πήρα πρώτα την έγκριση άνωθεν αν αντέχει να ανέβει. Μη νομίζεις κάτι στίχους για τα τραγούδια μου ναι τους γράφω και μέχρι εκεί…Μη τρελαθούμε τώρα και ιππεύσουμε κανένα καλάμι και ποιος μας πιάνει μετάαααα!!!!
    Πάντως ευχαριστώ Χριστίνα και καλή σου νύχτα.

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Καλημέρα Λένα μου. Είδες που μπορείς κι εσύ… και μόνο εγώ δεν μπορώ τελικά να γράψω ποίημα που να μην έχει ομοιοκαταληξία. Μου άρεσε πολύ… η ανατροπή σου φιλενάδα! Πάρα πολύ!!! Την αγάπη μου.

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Αυτό που όλοι λέτε ποίημα είναι το παραλήρημα ενός ερωτευμένου από ένα μου μυθιστόρημα!!!!!
      Άσε μας κάτω βρε Σοφία που δεν μπορείς να γράψεις κάτι παρόμοιο όλη η Ελλάδα μπορεί…ΌΠΩς και να’ χει σ’ευχαριστώ φιλενάδα μου. Σου έστειλα mail

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Λένα μου μας άφησες να δούμε μια άλλη σελίδα της ψυχής σου που προσωπικά με γοήτευσε. Συνέχισε να μας εκπλήσσεις και να μας μαγεύεις. Πλούσιο το υλικό της ψυχής σου..αλήθεια!

    την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      To να μπορώ να γοητεύω ανθρώπους σαν εσένα τιμή μου και καμάρι μου . Πέρα από την πλάκα Μάχη σ’ ευχαριστώ για την επιμέλεια και την υπέροχη φωτογραφία.Καλή σου μέρα

      Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ μου άρεσε το ποίημά σου Λένα ….. με γοήτευσε, με άγγιξε… πολλά μπράβο σου!Την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
  7. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Καλημέρα Άννα, Δεν μου είπες . Στο ”ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ”μου σταμάτησες; Τα άλλα δεν τα άκουσες να μου πεις δυο λόγια αδερφέ μου, καλά κακά δεν έχει σημασία …Για το ποίημα (ποίημα ,,,καλά τώρα)και τα λόγια τα καλά σου λόγια που έχουν ειδικό βάρος βέβαια με κάνουν να κοκκινίζω. Ευχαριστώ…

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ποίημα ”ΑΓΓΙΓΜΑ ΨΥΧΣ” Μπράβο Σοφία μας!

    Απάντηση
  9. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μάλλον η βιασύνη μου κάνει λάθη… Μπράβο Λένα μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Συγνώμη για την αλλαγή του ονόματος….( και για το ορθ. λάθος) Σ αγαπώ!

    Απάντηση
  10. Ανώνυμος

    Γονιδιακά αισιόδοξη…δεν ενδίδεις και μας δίδεις!

    Απάντηση
  11. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Δεν… αιφνιδιάζομαι. Η ποίηση είναι πάντα παρούσα στα κείμενά σου. Αυτό που χαίρομαι ιδιαίτερα είναι η γονιδιακή σου αισιοδοξία. Δεν ενδίδεις και δίνεις!

    Απάντηση
  12. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόσο σ’ ευχαριστώ για τούτον τον “Χωρισμό” σου!!!!!
    Κάθε σου κείμενο κι ένα δώρο ψυχής!!!!!!!!!
    Φιλιά πολλά!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  13. Μάρθα Δήμου

    Λένα μου, καλησπέρα. Πολύ όμορφο το ποίημά σου, έχει κλιμάκωση στην ένταση των συναισθημάτων και προ παντός έναν υπέροχο επίλογο γεμάτο αισιοδοξία!!! Μου άρεσε πάρα πολύ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου