Πάντοτε

Δημοσίευση: 16.02.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

A36_b

Έλειπα πάντα

απ’ την κάθε μας στιγμή,

παρούσα σ’ ένα παρόν

που το εξόριζα.

Νότα παράταιρη,

σ’ ένα τραγούδι

που άφησες μισοτελειωμένο.

Ατίθασα να μπαινοβγαίνω στη σύνθεσή σου

και να νιώθω πως

καμία αφιέρωση δε μου ταίριαζε

κανένας στίχος δε με αποτύπωνε

καμία ιδέα δε με οδηγούσε.

Στην έμπνευσή σου μια μούσα απούσα

με βήμα που ξέφευγε διαρκώς απ΄τον ρυθμό.

Δίχως σκοπό να σου δίνω τον τόνο λειψό

καμιά αγκαλιά δε με χωρούσε.

Κι αυτό το εξωστρεφές μου Εγώ

μια ξένη πάντοτε έπαιρνε μορφή

και πάντοτε με ξεχνούσε.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μια παρούσια απουσία όπως συχνά συμβαίνει.

    Άννα πολύ πολύ όμορφο!! Μπράβο σου!!!

    🙂

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Αμοιβαία η αίσθηση. Σας ευχαριστώ πολύ!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου