Πήρα μια φόρα για να βγω μες του παραδείσου τα μέρη…

22.11.2015

 

Στο πρόσωπό σου η ένταση γεμίζει τις υδρίες δάκρυα και φλόγα.
Στο παράθυρο που ήσουν και σε θυμάμαι
Ενός φθινοπώρου παλεύοντας την ανορθόδοξη ώχρα
Υγρασίες ντελικάτες και τις μελαγχολίες μοιράζει.
Θυμάμαι και ξεχνώ. Είναι που όλα παίζουνε μέσα μου άμυνα
Τα αισθήματα. Πήρα μια φόρα για να βγω μες του παραδείσου τα μέρη:
Κήποι που οι ορτανσίες μοιάζουν να προσεύχονται
Σ' έναν παλλαϊκό θεό- ευπείθεια καταγεγραμμένη
Πάνω στα φύλλα της ελιάς, - σαν της πατρίδας των γονιών μου οι μύθοι ακόμα δεσπόζουνε
Στα βράδια που σε νοσταλγώ και μακριά μου απ' όλα και είσαι…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου