Πήρα μια φόρα για να βγω μες του παραδείσου τα μέρη…

22.11.2015

 

Στο πρόσωπό σου η ένταση γεμίζει τις υδρίες δάκρυα και φλόγα.
Στο παράθυρο που ήσουν και σε θυμάμαι
Ενός φθινοπώρου παλεύοντας την ανορθόδοξη ώχρα
Υγρασίες ντελικάτες και τις μελαγχολίες μοιράζει.
Θυμάμαι και ξεχνώ. Είναι που όλα παίζουνε μέσα μου άμυνα
Τα αισθήματα. Πήρα μια φόρα για να βγω μες του παραδείσου τα μέρη:
Κήποι που οι ορτανσίες μοιάζουν να προσεύχονται
Σ' έναν παλλαϊκό θεό- ευπείθεια καταγεγραμμένη
Πάνω στα φύλλα της ελιάς, - σαν της πατρίδας των γονιών μου οι μύθοι ακόμα δεσπόζουνε
Στα βράδια που σε νοσταλγώ και μακριά μου απ' όλα και είσαι…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου