ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΣ

6.10.2015

 

 

Καλὼς την Ξαφνικὰ

Περὶμενα

Κι εσὺ Παιδὶ μου που ὴσουν;

Διὰβηκες επιτὲλους τη στρὰτα του μυαλοὺ μου

Κι η αναμονὴ σου δὺσκολη

Κι η ὲννοια σου μεγὰλη

Μα ὲχω υπομονὴ, ὸπου να ’ναι θα ὲρθει, ὲλεγα.

 

Η γὲννα σου δὺστροπη

Αλλὰ ὲχω κουρὰγιο

Και μετὰ ὸλο χαρὰ σε αντικρὺζω

Τα μὰτια μου παὶρνουν το αγαπημὲνο μου χρὼμα

Μαβιὰ

Οι κουρτὶνες φὺγαν απ’ τα βλὲφαρα μου

Ξεσηκὼνομαι και αρχὶζω.

Μὴπως ὴταν αργὴ η παιδεὶα;

 

Τὲλος πὰντων, τὼρα θα αρχὶσω να γρὰφω!

 

_

γράφει η Αφροδίτη Γιαγλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου