παραμονή

2.11.2014

 

 

Δυο μάρκες στο δεκατέσσερα. Κόκκινο. Μια στο κενό. Κι η άλλη στα μάτια της. Ελαφιού και θλίψης.

«Δώσε μου κάτι,» την παρακάλεσε.

Είκοσι και μαύρο.

«Κάποτε θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας,» μίλησε ένα γέλιο της που λοξοδρόμησε.

Αυτός δεν είχε τι να πει. Τι να κάνει. Κάθισε πιο ψηλά να την διαφεντεύει.

Το χέρι έστριψε την μπίλια.

«Δεκατέσσερα» είπε.

«Και κόκκινο,» πρόσθεσε. «Πήρες φωτιά;»

«Σκέφθηκα αν μπορούσα να σε κεράσω λίγη από την αποτυχία μου».

Γέλασε. Τον κοίταξε. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Ένα απαστράπτον σελοφάν. Μέσα του μια ζωή χαμένη. Όπως όλοι τους.

Γδύθηκε. Το ρολόι της φώναξε πως το κορμί της ήταν μόνο. Το κρύο πάπλωμα θα προσπαθούσε να την ζεστάνει. Μια σκέψη προσπαθούσε να ανάψει μέσα της φωτιά. Έτριψε τα χέρια. Από συνήθεια.

Δεκατέσσερα και κόκκινο. Πάνω του η ζωή του. Η μπίλια αναπήδησε και στρώθηκε στο είκοσι. Και μαύρο.

Άνοιξε το στήθος του και της την έδειξε:

«Με τι την ανταλλάσεις;» της είπε.

Αυτή δεν μπόρεσε να γελάσει. Έσκυψε το κεφάλι και είδε στο πάτωμα την μοναξιά της.

«Είναι πανάκριβο αυτό που έχω να σου δώσω,» του είπε.

Έξω τα φώτα τραβούσαν το δικό τους δρόμο. Σ’ ένα δάκρυ της βροχής, κάποιος ξεκούμπωτος και μαγαρισμένος τραβούσε κατά τη θάλασσα…

 

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου