παραμονή

2.11.2014

 

 

Δυο μάρκες στο δεκατέσσερα. Κόκκινο. Μια στο κενό. Κι η άλλη στα μάτια της. Ελαφιού και θλίψης.

«Δώσε μου κάτι,» την παρακάλεσε.

Είκοσι και μαύρο.

«Κάποτε θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας,» μίλησε ένα γέλιο της που λοξοδρόμησε.

Αυτός δεν είχε τι να πει. Τι να κάνει. Κάθισε πιο ψηλά να την διαφεντεύει.

Το χέρι έστριψε την μπίλια.

«Δεκατέσσερα» είπε.

«Και κόκκινο,» πρόσθεσε. «Πήρες φωτιά;»

«Σκέφθηκα αν μπορούσα να σε κεράσω λίγη από την αποτυχία μου».

Γέλασε. Τον κοίταξε. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Ένα απαστράπτον σελοφάν. Μέσα του μια ζωή χαμένη. Όπως όλοι τους.

Γδύθηκε. Το ρολόι της φώναξε πως το κορμί της ήταν μόνο. Το κρύο πάπλωμα θα προσπαθούσε να την ζεστάνει. Μια σκέψη προσπαθούσε να ανάψει μέσα της φωτιά. Έτριψε τα χέρια. Από συνήθεια.

Δεκατέσσερα και κόκκινο. Πάνω του η ζωή του. Η μπίλια αναπήδησε και στρώθηκε στο είκοσι. Και μαύρο.

Άνοιξε το στήθος του και της την έδειξε:

«Με τι την ανταλλάσεις;» της είπε.

Αυτή δεν μπόρεσε να γελάσει. Έσκυψε το κεφάλι και είδε στο πάτωμα την μοναξιά της.

«Είναι πανάκριβο αυτό που έχω να σου δώσω,» του είπε.

Έξω τα φώτα τραβούσαν το δικό τους δρόμο. Σ’ ένα δάκρυ της βροχής, κάποιος ξεκούμπωτος και μαγαρισμένος τραβούσε κατά τη θάλασσα…

 

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου