Select Page

“…πιστεύω πως οι αναγνώστες πάντα θα έχουν κάτι να δώσουν στον συγγραφέα” – Μαρίνα Φραγκεσκίδου

“…πιστεύω πως οι αναγνώστες πάντα θα έχουν κάτι να δώσουν στον συγγραφέα” – Μαρίνα Φραγκεσκίδου

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

Σημερινή φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η  συγγραφέας Μαρίνα Φραγκεσκίδου την οποία και ευχαριστώ πολύ για την εξομολογητική της συνέντευξη!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Μαρίνα Φραγκεσκίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Ασγάτα της Λεμεσού. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Πάτρα κι έπειτα απέκτησε τον τίτλο του ορκωτού ελεγκτή. Από το 2003 μέχρι το 2010 περιπλανήθηκε σε πολυεθνικές εταιρίες στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Το πρώτο της βιβλίο ήταν η «Ευτυχία από το παράθυρο», Εκδόσεις Αναζητήσεις 2011. Την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας στα κρατικά βραβεία Κύπρου. Το 2014 ανέβηκε το πρώτο της θεατρικό στην Κύπρο, με τίτλο «Μεθυσμένο Μοσχαράκι», που έγραψε σε συνεργασία με τον Στέλιο Θεοχάρους. Στο μεταξύ, διατηρούσε διάφορες στήλες σε διαδικτυακά περιοδικά, ενώ συμμετείχε και ως διαλογιστής σε διάφορα κυπριακά σήριαλ. Επίσης γράφει στίχους, κάποιοι από τους οποίους έχουν μελοποιηθεί.

 

Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς και Ποιητές

  1. Γιατί γράφεις;

Γιατί μέσω της γραφής εκτονώνομαι.

  1. Για ποιους λόγους θα συμβούλευες κάποιον να γίνει συγγραφέας ή ποιητής και γιατί να τ’ αποφύγει;

Και ποια είμαι εγώ για να συμβουλεύω άλλους! Θεωρώ πως οι άνθρωποι που εκφράζονται μέσω της γραφής το κάνουν, πολύ απλά, επειδή δεν γίνεται αλλιώς. Δεν επιλέγεις να γίνεις συγγραφέας, επιλέγεις να γράφεις. Αν κάποιοι γράφουν και επιδιώκουν μέσω αυτού να γίνουν διάσημοι και να κερδίσουν δόξα και χρήματα, καλή τους επιτυχία.

  1. Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις;

Για να είμαι ειλικρινής ακόμα στο ψάξιμο είμαι… Διαβάζω, με ψάχνω, ακόμα μαθαίνω. Επομένως δεν έχω γνώσεις συγκεκριμένες, ούτε είδος συγκεκριμένο που θεωρώ πως είμαι και άξια για να το υπηρετώ. Ο χρόνος θα δείξει.

  1. Σε ποιόν εκδοτικό οίκο θα ήθελες να εκδίδεται το βιβλίο σου και γιατί;

Στον εκδοτικό που θα πίστευε στο εκάστοτε κείμενο μου. Εκεί όπου θα ένιωθα ασφάλεια.  Που το ΜΑΖΙ θα αποτελούσε αυτοσκοπό. Και γι’ αυτό τελικά κατέληξα στις εκδόσεις ΠΝΟΗ. Εκεί βρήκα το ΜΑΖΙ. Σέβεται το έργο του συγγραφέα μα και τον ίδιον τον άνθρωπο. Σε κάθε δυσκολία που συναντήσαμε τα βάλαμε κάτω και μαζί καταλήξαμε στο αποτέλεσμα. Και ελπίζω έτσι να συνεχίσουμε και στο μέλλον.

  1. Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;

Χαρά. Κάθε φορά που ακούω σχόλια από τρίτους που αφορούν κάτι δικό μου νιώθω χαρά. Είτε μιλούν θετικά, είτε αρνητικά. Πιστεύω πως οι αναγνώστες πάντα θα έχουν κάτι να δώσουν στον συγγραφέα. Ακόμα και η άσχημη κριτική προσωπικά εμένα με πάει ένα βήμα μπροστά.

  1. Η καλύτερη και η χειρότερη κριτική που άκουσες για το έργο σου;

Μια μανούλα κρατούσε πρόσκληση για μία παρουσίαση μου και λέει σε κάποιες: «Να έρθετε στην παρουσίαση της Κουτσής κιθάρας. Είναι υπέροχο παραμύθι. Ο γιος μου το έχει λατρέψει! Κρίμα που εμείς θα λείπουμε τότε» Μου έφτιαξε τη μέρα.

Τελείωσε η κεντρική παρουσίαση που είχαμε του παραμυθιού και ρωτάω τα παιδιά πως περάσατε; Και ξεκίνησαν να φωνάζουν: «Ωραία, θέλουμε κι άλλο». Και τότε γυρνάω και βλέπω τον Βαγγέλη, ετών 6, κάπως. «Τι έγινε Βαγγέλη μου», τον ρωτάω «σου άρεσε;» , «Βαρέθηκα θέλω να παίξω!». Από τότε φροντίζω να περνάνε καλά όλα τα παιδιά.

  1. Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;

Γι’ αυτό καλύτερα να ρωτήσουμε τους αναγνώστες.

  1. Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;

Όπως είπα και παραπάνω πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος που γράφει το κάνει από εσωτερική ανάγκη. Από εκεί κι ύστερα είναι αστείο να λέμε πως κάποιοι επιδιώκουν το χρήμα και τη δόξα. Ιδίως στις μέρες που διανύουμε. Υπάρχει χρήμα και δόξα; Και αν όντως υπάρχει και κάποιοι μπορούν να τα κερδίζουν ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ.

  1. Ανέφερε τρείς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σου για τους οποίους είσαι υπερήφανος/η και άλλους τρείς για τους οποίους όχι.

Πεισματάρα, τολμηρή και με επιμονή. Τώρα γιατί είμαι περήφανη για αυτά δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως στα δικά μου είμαι και πολύ γκρινιάρα. Κι αυτό είναι κάτι που πραγματικά δεν μου αρέσει. Το πείσμα μου είναι κάτι για το οποίο κάποιες φορές δεν νιώθω και τόσο υπερήφανη που το έχω, γιατί αν μουλαρώσω πάει το χάσαμε το παιχνίδι.

  1. Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;

Οι φόβοι μου περιορίζονται στην υγεία των δικών μου ανθρώπων. Και ενίοτε και στη δική μου. Απλά μερικές φορές νιώθω πως τη δική μου υγεία ίσως και μπορέσω να την ελέγξω των άλλων όμως;

Δεν έχω εφιάλτες για την καριέρα μου. Ίσως επειδή δεν έχω ακόμα καριέρα. Ίσως και επειδή δεν είναι το άλφα και το ωμέγα στη ζωή μου.

Όνειρα δεν κάνω. Να κάτι που φοβάμαι επίσης: να κάνω όνειρα. Θέλω να έρχονται όμορφα πράγματα στη ζωή μου, μα φοβάμαι να τα οραματίζομαι γιατί έτσι νιώθω πως  τα γκρεμίζω. Νιώθω όμως  ευλογημένη και ευγνώμων με όσα μου ήρθαν μέχρι σήμερα.  Πραγματικά τα περισσότερα από αυτά ούτε καν μου είχαν περάσει από το μυαλό.

Aπό τις εκδόσεις Πνοή κυκλοφορεί το παραμύθι της Μαρίνας Φραγκεσκίδου «Η Κουτσή Κιθάρα» σε εικονογράφηση της Δήμητρας Καραμπά.

Ένα βιβλίο που μας βοηθάει να αποδεχτούμε την διαφορετικότητα του καθενός μας.

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι συμβαίνει σε μια κιθάρα αν χάσει μία της χορδή; Θα μπορέσει άραγε να παίξει μουσική, έστω και κουτσή; Κι αν ναι, πώς θα είναι οι μελωδίες που θα δημιουργεί; Αυτά και άλλα πολλά θα έρθει να σας τα απαντήσει η Ρουζ, μια ξεχωριστή κιθάρα. Στην περιπέτειά της έχει σύμμαχους καλούς: Τον φίλο της, τον Μπλου, τη δασκάλα, τη Λίνα τη Μαντολίνα, και φυσικά τη μαμά κιθάρα, που μας μαθαίνουν πως τίποτα δεν είναι αδύνατον όταν το θέλουμε πολύ, απλώς μερικές φορές πρέπει να βρούμε κι άλλους τρόπους για να πραγματοποιήσουμε τις επιθυμίες μας.

Το σίγουρο είναι πώς μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, αρκεί να έχουμε επιμονή, θέληση και λίγο φως στην καρδιά.

Αν είσαι συγγραφέας, ποιητής, αναγνώστης ή κριτικός βιβλίων, τότε σε καλούμε σε μια προσωπική λογοτεχνική συνέντευξη-ταμπού στην στήλη ”Θάλασσα ιδεών”!

Για να σας αποσταλεί  το ερωτηματολόγιο  επικοινωνείτε μαζί μου στο προφίλ www.facebook.com/giannopoulos.theofilos ή στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο theofilosbook@yahoo.gr με τίτλο  θέματος: «Μιλάμε για τη λογοτεχνία» συμπληρώνοντας την λέξη «Συγγραφέας», «Ποιητής» , «Αναγνώστης» ή «Κριτικός βιβλίων», ανάλογα με την ιδιότητά σας.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την συμμετοχή.

Ελάτε να βάλουμε όλοι μας από ένα λιθαράκι ώστε ο λογοτεχνικός κόσμος να γίνει ακόμη ομορφότερος!

Με όλη μου τη θετική ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Επιμέλεια κειμένου

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος γεννήθηκε και ζει στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.

Δραστηριοποιείται ως συγγραφέας, ποιητής, αξιολογητής και λογοτεχνικός επιμελητής μυθιστορημάτων, ομιλητής σε παρουσιάσεις βιβλίων, καθώς και ως αρθρογράφος σε πολιτιστικές ιστοσελίδες.

Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους, διεθνείς και παγκόσμιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κι έργα του συμμετέχουν σε ανθολογίες διηγημάτων και ποίησης.

“Το Αγκάθινο Στέμμα” από τις εκδόσεις ΕΞΗ είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Για περισσότερα στοιχεία σχετικά με την πλοκή, καθώς και για να διαβάσετε δωρεάν το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, μπορείτε να επισκεφτείτε την παρακάτω ιστοσελίδα: http://ekdoseiseksi.gr/shop/ελληνική-λογοτεχνία/το-αγκαθινο-στεμμα/

Τρόπος επικοινωνίας: www.facebook.com/giannopoulos.theofilos

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!