Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

26.10.2020

 

Κατάκοπος ο νους

απόθεσε απέναντι το βλέμμα

στου γέροντα την όψη

Ανέβασα πάλι πυρετό

το παιδί θέλει παπούτσια

τηλεφώνησε η Μαρία

Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του

σε συνομιλητή αόρατο

μοιάζει να ψιθυρίζει

Το τιμολόγιο ανείσπρακτο

αγάπη μου, της είπα

Μα όχι, έχει συντροφιά

βασιλικό σε γλάστρα∙

στρέφει ένα μπουκάλι και ποτίζει

Κάνε λιγάκι υπομονή

της ζήτησα, ο ψεύτης

Σκύβει στον βασιλικό και τον μυρίζει

Οι λογαριασμοί απλήρωτοι

Γέρνει έξω απ’ το παράθυρο και φτύνει

Καμιά παραγγελία, βυθίζομαι στα χρέη

Στρέφει πάλι το μπουκάλι και ποτίζει

Κλείνω το μαγαζί, δεν πάει άλλο

Σκύβει εκείνος και μυρίζει

Απ’ αύριο κι εγώ στην ανεργία

χωρίς παπούτσια το παιδί, με πυρετό η Μαρία

Πάμφτωχος ο παππούλης, από πολλούς θανάτους

τη σειρά του περιμένει, συλλογίζομαι

Εκείνος γέρνει απ’ το περβάζι

και στον δρόμο φτύνει

 

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου