Προσωπολαγνεία

2.11.2019

Εἶμαι το κατ’ εὐφημισμόν εἴδωλο,

τῆς ματαιοπραξίας πρῶτος τυχοδιώκτης,

τῆς ματαιοδοξίας ὑπερήφανος θριαμβευτής,

κι ἔχω το ἐγώ ψηλότερα ἀπ’ τὸν καθένα,

ὁ κατ’ οὐσίαν τίποτα,

 

εἶμαι το κατ’ ἐπιθυμίαν λάγνο πρόσωπο

τῆς ὑπεροψίας πρόκληση,

ἀλαζονεία καταδίκη,

ἕνας καθρέπτης ἀναστραμένη λογικῆ,

ἀπαιτῶ προσκύνημα,

 

εἶμαι τῆς εἰκόνας λατρεία, μὲ περιφέρω παντοῦ

τι ἀξία να ‘χεῖ ἡ στιγμή ἀν δεν εἶμαι 

τῆς πρώτης παρουσίας ἀφορμή, ἀν δεν εἶμαι

ἐγώ τῆς δημόσιας παρακμῆς ὁ κλόουν,

ἐγώ το κενό φῶς που ψάχνει χῶρο,

νὰ καλύψει τῆς μοναξιᾶς φόβο.

 

_
γράφει ο Οδυσσέας Νασιόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου