Προσωπολαγνεία

2.11.2019

Εἶμαι το κατ’ εὐφημισμόν εἴδωλο,

τῆς ματαιοπραξίας πρῶτος τυχοδιώκτης,

τῆς ματαιοδοξίας ὑπερήφανος θριαμβευτής,

κι ἔχω το ἐγώ ψηλότερα ἀπ’ τὸν καθένα,

ὁ κατ’ οὐσίαν τίποτα,

 

εἶμαι το κατ’ ἐπιθυμίαν λάγνο πρόσωπο

τῆς ὑπεροψίας πρόκληση,

ἀλαζονεία καταδίκη,

ἕνας καθρέπτης ἀναστραμένη λογικῆ,

ἀπαιτῶ προσκύνημα,

 

εἶμαι τῆς εἰκόνας λατρεία, μὲ περιφέρω παντοῦ

τι ἀξία να ‘χεῖ ἡ στιγμή ἀν δεν εἶμαι 

τῆς πρώτης παρουσίας ἀφορμή, ἀν δεν εἶμαι

ἐγώ τῆς δημόσιας παρακμῆς ὁ κλόουν,

ἐγώ το κενό φῶς που ψάχνει χῶρο,

νὰ καλύψει τῆς μοναξιᾶς φόβο.

 

_
γράφει ο Οδυσσέας Νασιόπουλος

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου