Στο πρωινό φως αναπνέω γαλάζια την σοφία σου ουρανέ· κι η ησυχία
δικαιώνει την κατάληξη· μικρά
πουλιά μπαινοβγαίνουν μες την έμπνευση,
κλαδιά
κρησάρουν την απόφαση που το φως
εφάπτεται με τα πράγματα
και μένα ο θεός μου
μιλά ψιθυριστά,
όπως να θέλει να παρουσιάσει
των θαυμάτων του την ιστορία
συμπυκνωμένη σ' ένα μόνο στρογγυλό
χλιδάτο δευτερόλεπτο...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!