Πρωτοβρόχια

Δημοσίευση: 1.04.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Η ρόδα γυρίζει

γυρίζει

γυρίζει

 

Οι μισές ακτίνες σπασμένες

Η αλυσίδα σκουριασμένη

Τα φρένα δεν πιάνουν

 

Τα λιβάδια μια θολούρα

Ο χωματόδρομος και η σκόνη

Οι γρήγορες αναπνοές μου

 

Αυτά μου απέμειναν

 

Καλαμποκιές

και ένα κρύο αεράκι.

Αναρίγησα.

 

Η ρόδα γυρίζει

γυρίζει

γυρίζει

 

Πρώτη ψιχάλα

δεύτερη, τρίτη...

Τα σύννεφα έγιναν

σκοτεινιασμένα βουνά

με πινελιές από άσπρο

και λίγο γαλάζιο στην άκρη.

 

Ο αέρας.

Άπλωσα τα χέρια μου.

Έγειρα πίσω το κεφάλι.

 

Αυτά μου απέμειναν .

 

Οι κοφτές μου ανάσες,

η βροχή στο πρόσωπό μου

 

και ένα χαμόγελο στα χείλη.

 

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Απλά υπέροχο!!!!Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. solakidis

    Καταπληκτικό. Δημιουργεί μια τόσο απλή και τόσο δυναμική ταυτόχρονα εικόνα στον αναγνώστη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου