Πρωτοβρόχια

1.04.2014

 

Η ρόδα γυρίζει

γυρίζει

γυρίζει

 

Οι μισές ακτίνες σπασμένες

Η αλυσίδα σκουριασμένη

Τα φρένα δεν πιάνουν

 

Τα λιβάδια μια θολούρα

Ο χωματόδρομος και η σκόνη

Οι γρήγορες αναπνοές μου

 

Αυτά μου απέμειναν

 

Καλαμποκιές

και ένα κρύο αεράκι.

Αναρίγησα.

 

Η ρόδα γυρίζει

γυρίζει

γυρίζει

 

Πρώτη ψιχάλα

δεύτερη, τρίτη...

Τα σύννεφα έγιναν

σκοτεινιασμένα βουνά

με πινελιές από άσπρο

και λίγο γαλάζιο στην άκρη.

 

Ο αέρας.

Άπλωσα τα χέρια μου.

Έγειρα πίσω το κεφάλι.

 

Αυτά μου απέμειναν .

 

Οι κοφτές μου ανάσες,

η βροχή στο πρόσωπό μου

 

και ένα χαμόγελο στα χείλη.

 

 

της Δήμητρας Τζελαλίδου

 

 

Η εικόνα είναι της Δήμητρας Τζελαλίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Απλά υπέροχο!!!!Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. solakidis

    Καταπληκτικό. Δημιουργεί μια τόσο απλή και τόσο δυναμική ταυτόχρονα εικόνα στον αναγνώστη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου