Ριζώματα

10.02.2019

Γαλάζια μαλλιά πλεγμένα μ’ αρμυρίκια
Όσο το καλοκαίρι τελειώνει αμφίρροπο
Μετρά μορφές πίσω απ’ τον κρυστάλλινο τοίχο
Σιγομουρμουρίζοντας τις οπτασίες που τρεκλίζουν
Σφυρίζοντας αρωματισμένα λόγια.
Δεν έζησα στο σπήλαιο, κι όμως μισοκλείνω
Τα μάτια και τα χείλη που αρνούνται.
Τυφλώνομαι μόνο απ’ το χαμόγελο του Ιούνη
Που λεγε θα σταματήσει το καλεντάρι, ο υβριστής.
Τον λάξεψε κι αυτόν ο φόβος της λάβας
Κι ας ήταν δίπλα η πηγή.
Δεν έμαθα ποτέ καλό σημάδι
Ούτε να τιθασεύω τα ριζώματα
Ένα λιβάδι ανοίχτηκε μπροστά καμμένο απ’ τον λίβα
And all I loved, I loved alone….*

_

γράφει η Αριάδνη Πορφυρίου

 

*Edgar Allan Poe

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου