Σαν τα απόδημα πουλιά

7.07.2015

 

Δεν έχει τίποτα εδώ να περιμένουμε

δε βρίσκει όραμα η καρδιά μας ν’ αγαπήσει

σαν τα απόδημα πουλιά πάντα θα φεύγουμε

μέχρι να βρούμε καλοκαίρι να μας ζήσει.

 

Δεν έχει ήλιο την αυγή του να χαζέψουμε

να πούμε: «Να!.. μια νέα μέρα ξεκινάει»

να δουν τα μάτια και την ψυχή ν’ αναθαρρέψουνε

πως μπόρα ήταν… Που πέρασε και πάει!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. drmakspy

    Όμορφα όλα του ρυθμός, μέτρο, ρίμα, συναίσθημα…. Λίγη ελπίδα να έδινε μόνο…….

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Μπόρα είναι θα περάσει…
    Θα γίνει πάλι φωτεινή η μέρα!!
    Θα λάμψει ο ήλιος ξανά…

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση
  3. Matina Mardeli

    Δυο στροφές γεμάτες νόημα! Ας αισιοδοξούμε όμως…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου