Δεν έχει τίποτα εδώ να περιμένουμε

δε βρίσκει όραμα η καρδιά μας ν’ αγαπήσει

σαν τα απόδημα πουλιά πάντα θα φεύγουμε

μέχρι να βρούμε καλοκαίρι να μας ζήσει.

 

Δεν έχει ήλιο την αυγή του να χαζέψουμε

να πούμε: «Να!.. μια νέα μέρα ξεκινάει»

να δουν τα μάτια και την ψυχή ν’ αναθαρρέψουνε

πως μπόρα ήταν… Που πέρασε και πάει!