Σαν τα απόδημα πουλιά

7.07.2015

 

Δεν έχει τίποτα εδώ να περιμένουμε

δε βρίσκει όραμα η καρδιά μας ν’ αγαπήσει

σαν τα απόδημα πουλιά πάντα θα φεύγουμε

μέχρι να βρούμε καλοκαίρι να μας ζήσει.

 

Δεν έχει ήλιο την αυγή του να χαζέψουμε

να πούμε: «Να!.. μια νέα μέρα ξεκινάει»

να δουν τα μάτια και την ψυχή ν’ αναθαρρέψουνε

πως μπόρα ήταν… Που πέρασε και πάει!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. drmakspy

    Όμορφα όλα του ρυθμός, μέτρο, ρίμα, συναίσθημα…. Λίγη ελπίδα να έδινε μόνο…….

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Μπόρα είναι θα περάσει…
    Θα γίνει πάλι φωτεινή η μέρα!!
    Θα λάμψει ο ήλιος ξανά…

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση
  3. Matina Mardeli

    Δυο στροφές γεμάτες νόημα! Ας αισιοδοξούμε όμως…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου