Σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής: Πώς να γίνεις ο νέος Κάφκα σε 6 εβδομάδες!

Κάποτε, για να γίνεις συγγραφέας, έπρεπε να περάσεις από μια εξαιρετικά επίπονη και μίζερη διαδικασία. Να ζήσεις φτωχικά σε μια σοφίτα, να πάθεις τουλάχιστον δύο υπαρξιακές κρίσεις, να σε απορρίψουν δώδεκα εκδότες και να τρέφεσαι με μαύρο τσάι και απογοήτευση.

Σήμερα η αγορά έχει εκσυγχρονιστεί. Δεν χρειάζεται πια να βασανίζεστε. Αρκεί να γραφτείτε σε ένα Εντατικό Σεμινάριο Δημιουργικής Γραφής.

Με το κατάλληλο αντίτιμο μέσα σε έξι εβδομάδες (δύο δίωρα την εβδομάδα μέσω Zoom), σας υπόσχονται ότι θα «ξεκλειδώσουν το συγγραφικό σας DNA», θα «απελευθερώσουν τη φωνή σας» και θα σας παραδώσουν έτοιμους να διεκδικήσετε το επόμενο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, ακόμα κι αν μέχρι χθες το μεγαλύτερο κείμενο που είχατε συντάξει ήταν η λίστα για τα ψώνια του σούπερ μάρκετ.

Ιδού τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις κλειστές οθόνες του εργαστηρίου:

1. Η Ανθρωπογεωγραφία του Τμήματος

Στο πρώτο μάθημα… ανοίγουν οι κάμερες. Οι συμμετέχοντες είναι μια μικρογραφία της σύγχρονης κοινωνικής παράνοιας:

• Η Παρεξηγημένη Ποιήτρια: Φοράει μαύρα ρούχα, καπνίζει νευρικά έξω από το πλάνο και γράφει αποκλειστικά στίχους για «το άδειο κομοδίνο της μοναξιάς».
• Ο Συνταξιούχος με το Έπος: Έχει έτοιμο ένα χειρόγραφο 1.200 σελίδων για την ιστορία του χωριού του από το 1821 μέχρι σήμερα και ψάχνει απλώς κάποιον να του διορθώσει τα κόμματα.
• Ο Μπλοκαρισμένος Επαγγελματίας: Στέλεχος μάρκετινγκ που αποφάσισε στα σαράντα του ότι κρύβει μέσα του έναν Μπουκόφσκι αλλά γράφει σαν να συντάσσει δελτίο τύπου πολυεθνικής.
• Ο 20χρονος Gen Z: Γράφει δυστοπικό fantasy με ξωτικά και κυβερνοπάνκ πολεμιστές, αρνούμενος πεισματικά να βάλει τελείες γιατί «περιορίζουν τη ροή της σκέψης του».

2. Οι Σουρεαλιστικές Ασκήσεις «Απελευθέρωσης»

Ο εισηγητής, συνήθως ένας βλοσυρός συγγραφέας με δύο αναγνωρισμένες νουβέλες και μόνιμη έκφραση κόπωσης, ξεκινάει με ασκήσεις «προθέρμανσης».

• Η οδηγία: «Θέλω να κλείσετε τα μάτια. Φανταστείτε ότι είστε ένα μισοφαγωμένο τοστ ξεχασμένο πάνω σε έναν πάγκο φορμάικας. Γράψτε έναν εσωτερικό μονόλογο από την οπτική γωνία του τυριού που παγώνει».
• Η εκτέλεση: Όλοι παίρνουν βαθύ, διανοούμενο ύφος και αρχίζουν να πληκτρολογούν μανιωδώς. Στο τέλος, ο ένας διαβάζει μια αλληγορία για τον θάνατο του καπιταλισμού, η άλλη κλαίει γιατί το τοστ της θύμισε τον πρώην της και ο εισηγητής γνέφει συγκαταβατικά λέγοντας: «Πολύ δυνατό, έχει παλμό, αλλά πρόσεξε λίγο τα επιρρήματα».

3. Το ιερό δόγμα: «Show, Don’t Tell»

Η μοναδική φράση που θα ακούσετε διακόσιες σαράντα φορές κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου.

• Τι σημαίνει στη θεωρία: Μη λες ότι ο ήρωας είναι λυπημένος, δείξε τις πράξεις του.
• Τι καταλήγει στην πράξη: Αντί να γράψεις απλά «ο Γιώργος ήταν στενοχωρημένος», αναγκάζεσαι να γράψεις: «Ο Γιώργος κοίταξε τη διάφανη σταγόνα της βρύσης να πέφτει αργά στον νεροχύτη, μετρώντας τους χτύπους της καρδιάς του σαν να ήταν σκουριασμένα γρανάζια ενός ρολογιού που ξέχασε να χτυπήσει μεσημέρι». Μέχρι να τελειώσει η παράγραφος ο αναγνώστης έχει πάθει κατάθλιψη όχι από τη λύπη του Γιώργου, αλλά από την υπερβολική φλυαρία.

4. Η ώρα της «Κριτικής» (The Passive-Aggressive War)

Στην πέμπτη εβδομάδα, ο καθένας πρέπει να διαβάσει το απόσπασμά του και οι υπόλοιποι να κάνουν κριτική.

• Το ψεύτικο χαμόγελο: «Μου άρεσε πάρα πολύ η προσέγγισή σου, Μαίρη μου! Βέβαια, ο κεντρικός σου ήρωας είναι εντελώς αντιπαθής, η πλοκή δεν βγάζει κανένα νόημα και στη σελίδα τρία κόντεψε να με πάρει ο ύπνος, αλλά η χρήση των μεταφορών σου ήταν… συγκλονιστική!»
• Η εσωτερική αντίδραση: Η Μαίρη χαμογελάει παγωμένα στην κάμερα, σημειώνοντας νοερά να διαγράψει τον συγκεκριμένο συμμαθητή από το Facebook μόλις κλείσει η συνεδρία.

Το πτυχίο και η αποφοίτηση

Στο τέλος της έκτης εβδομάδας, λαμβάνετε ένα καλαίσθητο PDF πιστοποιητικό παρακολούθησης. Είστε πλέον επίσημα «απόφοιτος δημιουργικής γραφής».

Κλείνετε το laptop γεμάτοι αυτοπεποίθηση, ανοίγετε ένα κενό έγγραφο Word, βάζετε τον κέρσορα να αναβοσβήνει και… συνειδητοποιείτε ότι ακόμα δεν έχετε την παραμικρή ιδέα τι θέλετε να γράψετε.

Αλλά τουλάχιστον τώρα ξέρετε πώς να περιγράψετε ένα παγωμένο τοστ με απαράμιλλο λυρισμό!