Σε θέλω κι έρχομαι με τον Απρίλη

1.04.2016

Ζωές  παράλληλες,
να σε κοιτάζω μόνο, δε μου φτάνει
φοράς τη σκέψη μου,
θάλασσα γίνεσαι κι' εγώ λιμάνι.
Με σώζει η Άνοιξη,
σ’ ένα πλανόδιο παλιό φεγγάρι
του νου κατάνυξη,
δυο τριαντάφυλλα, σ’ ένα κλωνάρι.

Σε θέλω κι έρχομαι με τον Απρίλη
μέλι μου τάξανε τα δυο σου χείλη.
Ο πρώτος ψίθυρος είσαι στις λέξεις,
για εσένα έζησα, να με πιστέψεις
κι ο τελευταίος, χορός μου γίνεσαι,
δική σου απόψε, αν με προσέξεις.
Στιγμές που ζήσαμε
να τις θυμάμαι μόνο, με πληγώνει
τα  άστρα  σβήσανε,
μα στο μπαλκόνι μου, δεν ξημερώνει.

Σε φέρνει η ανάμνηση,
με την παλίρροια, πάλι στου Ευρίπου
η ώρα εφτάμιση,
σχεδόν στον Έρωτα κι εμείς περίπου.

Σε θέλω κι έρχομαι με τον Απρίλη
μέλι μου τάξανε τα δυο σου χείλη.
Ο πρώτος ψίθυρος είσαι στις λέξεις,
για εσένα έζησα, να με πιστέψεις
κι ο τελευταίος, χορός μου γίνεσαι
δική σου απόψε, αν με προσέξεις.
Εσένα γύρεψα,
σκιά που γλίστρησες μες το σκοτάδι
το φως παγίδεψα
στην πρώτη εικόνα σου, με ένα χάδι.
Γελιέται ο θάνατος,
οι ώρες μέθυσαν, μια λέξη αξίζει,
θα μείνει αθάνατος,
ο μέγας Έρωτας, το Φως να ορίζει.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Δροσερό , ελπιδοφόρο , καλογραμμένο! Ποίημα για τη ζωή!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αυτά τα σχόλια, τα γεμάτα από την καλοσύνη και την ομορφιά της καρδιάς σας, αυτά με κάνουν πλούσια, πλούσια, πλούσια, τόσο πολύ, που σκέφτομαι πως σ’ αυτό το καραβάνι για το φως όλοι θα φτάσουμε και θα μεταλάβουμε, στον καιρό της Αγάπης.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας έχει η Αγάπη ουρανό, Μάχη κι ας έχεις κίνητρα, να διεκδικείς το Φως, στα μάτια και στα λόγια της καρδιάς σου.

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    H Zωή και ο έρωτας. Το τέλειο ζευγάρι Με τέτοια ποιήματα παρά την ηλικια μου (0υφ η ηλικία μου και η ηλικία μου πια) εκστασιάζομαι . ΤΙ να κάνουμε. Αδυναμίες είναι αυτές!!!
    Καλό μήνα χωρίς ψέμα . ΟΎΤΕ γι’ αστείο.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Λένα, εσύ που ξέρεις τον τρόπο να μεγαλώνεις και να μη γερνάς, εσύ που διατηρείς τη νιότη στην καρδιά και οι μελωδίες σου γράφουν σημάδια του Έρωτα για να πορεύονται οι ψυχές με γνώμονα την Αγάπη, εκεί που η αλήθεια σώζει. Λένα, σ’ ευχαριστώ που ξεφυλλίζεις το σημειωματάριο μου. Καλό μήνα.

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ξεχειλίζει ο ερωτισμός Ζωή. Μπράβο σας!

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Έτσι είναι ο Έρωτας Έλενα, απαιτητικός, σκληρός, άδικος, δίκαιος, ανατρεπτικός, δύσκολος, εύκολος, τραχύς, οξύμωρος, αντιφατικός, όμορφος, αληθινός, αλλά και αναγκαίος για να αποτελεί πηγή έμπνευσης. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου