Σε μια κηδεία

28.06.2016

candle-1_b

Σε μια κηδεία πήγα
και ξόδεψα όλα τα δάκρυά μου
μα κράτησα την λύπη μου
βαθιά στην αγκαλιά μου.
Ένα γιατί πλανεύτηκε γύρω από το κεφάλι,
έλεγε,
“Γιατί ο άνθρωπος που αγάπησα
πρόλαβε πρώτος κι έφτασε στην άλλη όχθη
- αφήνοντάς με ’δω με τρύπια την απόχη;”
Πόνος βαθύς της απώλειας
μα βαθύτερος αυτός της μοναξιάς.
Έναν έναν ο χάρος μας παίρνει αγκαλιά,
λες και ξεχωριστά να δίνονται
του παραδείσου τα φιλιά...

-

γράφει η Τατιάνα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Συγκλονιστικό,,!!!!!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Η απώλεια μας σημαδεύει, πονάει και αναπάντητα “γιατί” μας βασανίζουν.. Μπράβο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου