Επιλέξτε Page

Σε συρτάρια κλειστά του παλαιοπωλείου της μνήμης

5.05.2015

 

Έψαξε... μες τη σιωπή

και σε συρτάρια κλειστά

του παλαιοπωλείου της μνήμης

και στ' όνειρο του

κάτω από φεγγάρια ολόγιομα

αυτά που τότε προσπέρασε βιαστικά

έψαξε με λαχτάρα, με περιέργεια

άλλη μια φορά επίπονη η επιστροφή

μα δε βρήκε τίποτα... μόνο σκόνη

σκόνη παντού

ξυπνάει ο νικημένος πόθος μάταια

η καταιγίδα έξω απ' το τζάμι μακριά.

Είχε φύγει

με τους αγγέλους

που τα μάτια φωτίζουν

και τ' αστέρια.

Ίδιο το δάκρυ κυλά

για το ίδιο παράπονο...

κράτα με στην ψυχή

μια πληγή έχει μείνει μόνο

στο βλέμμα αφήνουν σημάδια

τα κλειδωμένα μυστικά

σκεπασμένα από τότε

με πάχνες και φύλλα φθινοπωρινά

δεν έχω άλλα να κάνω

της νύχτας ταξίδια

του νου περνάνε καράβια χωρίς γυρισμό

με όλα τα φώτα αναμμένα

μα δίχως εσένα ψυχή μου.

Δεν έμαθα κανένα τραγούδι

γλίστρησαν πάλι

απ' τα άδεια χέρια οι χρυσές στιγμές

στα κρύα βράδια

η μοναξιά

σκορπίζει λέξεις σε ότι έχω σε ότι αντέχω

ένα κουρέλι από ελπίδες

μέσα σε κιτρινισμένα γράμματα

αφορμές παλιές

για να κλάψω όποτε χρειάζεται

ανέφικτη πολυτέλεια το γέλιο

μικρές αναλαμπές, από ανάγκη

πολύτιμες πέτρες

οι σκέψεις που ονειρευτήκαμε

φυλακτό για την αιωνιότητα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … οι σκέψεις που ονειρευτήκαμε
    φυλακτό για την αιωνιότητα.

    Kαι να ´ ταν μόνο
    οι σκέψεις …

    Όλο το ψυχοσωματικό
    ανθρώπινο είναι υπονομεύει
    ή κατοχυρώνει τις αιώνιες μονές!

    Τα αιώνια ανάκτορα!

    Να ᾽ χα για σίγουρο
    ένα καλύβι κει σα πέρα!

    Πάντα υπέροχη Κα Δικταίου!
    Πάντα δουλευταρού ποιητάρισσα!

    Καλή δύναμη!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Kαλοσύνη σας που με καταδέχεστε με απλότητα. Πρόκειται για την εκφρασμένη αρετή της ψυχής σας με όμορφα λόγια και με συγκινείτε, γιατί τούτη η αρετή είναι σημαντικότερη από το θάρρος και τη γενναιότητα. Κι έχει αλήθεια μια αποφασιστικότητα κι ένα πείσμα η καρδιά όταν θέλει να στέκεται με επιμονή σ’ ένα χαμόγελο, σ’ ένα άγγιγμα, σε μια ανάμνηση και αντλεί τόση δύναμη από μια τρυφερή ματιά, ένα καλό λόγο και μια καλημέρα. Ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο Ζωή!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευχαριστώ για την καλοσύνη σου, αυτή που πηγάζει αβίαστα και αθόρυβα από μέσα σου, ευχαριστώ γιατί μου θυμίζεις την παλιά μας ταυτότητα.

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Σκορπίζει λέξεις σε ο, τι έχω σε ο, τι αντέχω….

    τα λόγια σας χτυπούν πάντα την πόρτα της καρδιάς μου κι εγώ τρυφερά τους ανοίγω και τα τραταρω με αναστεναγμους ευχαριστησης

    ώρα καλή!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Λέξεις και λόγια, αυτά που ανοίγουν μαγικά τις κλειστές πόρτες. Οι σκέψεις, είναι σαν τα καράβια. Καλές σκέψεις είναι αυτές που ταξιδεύουν από καρδιά σε καρδιά και παράλληλα μας ταξιδεύουν. Κάποιες έχουν προορισμό την ψυχή μας και κάποιες δημιουργούν απλά ένα μικρό διάλειμμα στη μοναξιά μας. Είναι μαγικό όταν ο νους μπορεί να συγκρατήσει κάθε τοπίο αυτής της διαδρομής ξεχωριστά, αλλά ακόμη πιο σημαντικό, όταν θυμάται και σκέφτεται με ευγνωμοσύνη τον άνθρωπο που προσπάθησε μέσα από τη δική του οδύνη και μνήμη της ψυχής, να φορτώσει το καράβι και να μας κάνει να αγγίξουμε από κοντά…. τη Ζωή, να γευτούμε το αλάτι και να κρατήσουμε μια σπίθα αξόδευτο φως, σαν να είμαστε πρωταγωνιστές.

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχη η γραφή σας!!Αγγίζει ψυχές!!

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Ένα ταξίδι φως, με τη συνηγορία της Αγάπης και όλα τα αγαθά δώρα της ζωής να είναι ο δρόμος που πορεύεσαι.

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Κάθε απώλεια τραγική και σεις την δίνετε με όλο το λυρισμό και την δύναμη γραφής που σας χαρακτηρίζει. Πολύ καλά δουλεμένο και υπέροχο σμίξιμο λέξεων!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευχαριστώ από καρδιάς. Είναι όμορφη η συντροφιά σας σε αυτό το ταξίδι. Την αγάπη μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου