Σκιές, της Μάχης Τζουγανάκη

12.07.2015

 

 

Οι σκιές των χαμένων ονείρων

χτυπούν μεσάνυχτα την πόρτα

Κερνάνε απλόχερα κρασί της λήθης

έχοντας ύπουλα στάξει το δηλητήριο

μιας μόνιμης και θλιβερής θύμησης

Στέκονται γυμνές προκλητικές

με σαγήνη γλυκιά και ζηλευτή

με σάρκα ανέπαφη παρθένα

Τα ιδρωμένα χέρια σου απλώνεις

να αγγίξεις ετούτα τα κορμιά

Μα ο ήλιος γδέρνει με βία

Την προδομένη τους ψυχή

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Matina Mardeli

    Οταν αλήθειες λέγονται με ποιητικό λόγο γίνονται λιγότερο οδυνηρές…η ομορφιά των λέξεων ένδυμα της λύπης και της απογοήτευσης..

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σας και την πλήρη κατανόηση των στίχων μου…

      Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Δυνατοι στιχοι …. ποιητικα σκληροι…… θαυμασιο ποιημα μου «μιλησες» για αλλη μια φορα Μαχη!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Άννα μου, ναι είναι σκληροί αλλά είναι μια πραγματικότητα που μιλάει στον καθένα. Τα χαμένα μας όνειρα μας κυνηγάνε σα σκιες…

      Απάντηση
  3. Χριστίνα

    Υπέροχο Μάχη!!! Υπέροχο!!!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημα σου Μάχη, με λέξεις δυνατές που μας αγγίζουν και μας ξυπνούν χτυπώντας κάθε ώρα, κάθε στιγμή την πόρτα της καρδιάς μας… Υπέροχο!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αγαπητή Σοφία, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Σε αγγίζουν και χτυπούν την πόρτα της καρδιάς σου γιατί δεν την έχεις σφραγισμένη όπως κάνουν πολλοί…παρά τις δυσκολίες… Να σαι καλά..

      Απάντηση
  5. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Οι λέξεις πλέκονται όμορφα.
    Πλάθονται σαν ένα πήλινο αγγείο που δουλεύεται επιδέξια από τον τεχνίτη πάνω στον τροχό.
    Δεν μένει κανείς ασυγκίνητος..
    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Η όμορφη κριτική σας με άγγιξε διπλά. Δεν είναι μόνο τα όμορφα λόγια σας, αλλά μιλάτε σε κάποια που είχε στον στενό της οικογενειακό κύκλο μεγάλους αγγειοπλάστες. Μπορεί να μην έμαθα να πλάθω τα εξαίρετα πιθάρια που φτιάχναν εκείνοι…αλλά με τιμά ιδιαιτέρως να παρομοιάζει κανείς έτσι τα ποιήματά μου…Να νιώθω πως κληρονόμησα κάτι από την Τέχνη τους…

      Σας ευχαριστώ πολύ, την καλησπέρα μου…

      Απάντηση
  6. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου υπέροχο!!!
    Έξοχο!!! Μπράβο σου!!!

    Όνειρα χαμένα, ίσως ξεχασμένα,
    που όμως έρχονται να σου υπενθυμίσουν την
    ύπαρξή τους.
    Θύμησες, σκιές που σου χτυπούν τη πόρτα,
    που ξεγλιστρούν από χαραμάδες ή την στιγμή
    που το παράθυρο ξεχαστεί ανοιχτό.
    Πονάνε πολύ όταν επιστρέφουν. Βέβαια, όταν
    έχεις παλέψει για κάποιο όνειρο και τελικά δεν
    έφτασες στο τέλος, πονάει πιθανόν λιγότερο.

    Καλό σου βράδυ!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Υπάρχει πάντα ο πόνος του ανεκπληρωτου . Αυτός αποτελει και το δηλητήριο της μνήμης. Να σαι καλά Ελένη μου. Ας ξημερώσει μια καλή μέρα…. να μη χάνονται όνειρα

      Απάντηση
  7. Μαρία Φουσταλιεράκη

    Σεβασμός σε όλα τα χαμένα κομμάτια του εαυτού μας, με τιμητικούς αδριάντες, τρισάγια ορθόδοξα και περιτομές ανορθόδοξες.
    Μου αρέσει πολύ η κάθε γραφή σας κ. Τζουγανάκη

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια.
      Τα εχουν στο αιμα τους άνθρωποι με τέτοια χρυσή καταγωγή 😉

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου