Οι σκιές των χαμένων ονείρων

χτυπούν μεσάνυχτα την πόρτα

Κερνάνε απλόχερα κρασί της λήθης

έχοντας ύπουλα στάξει το δηλητήριο

μιας μόνιμης και θλιβερής θύμησης

Στέκονται γυμνές προκλητικές

με σαγήνη γλυκιά και ζηλευτή

με σάρκα ανέπαφη παρθένα

Τα ιδρωμένα χέρια σου απλώνεις

να αγγίξεις ετούτα τα κορμιά

Μα ο ήλιος γδέρνει με βία

Την προδομένη τους ψυχή

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!