Σολωμός ή σολομός;

26.10.2015

 

 

Κάθε χειμώνα έστηνε το εργόχειρό του στη σάλα του σπιτιού. Σχοινιά, κλωστές, σαΐτες, μολύβια, φελλοί και φυσικά δίχτυα. Δίπλα του ένα κασετόφωνο έλειωνε δυο τρεις κασέτες. Εκείνος σκυφτός για ώρες ν’ αρματώνει και να σιγοσφυρίζει κάποιο σκοπό.

Σε μια απ’ τις κασέτες, μια γυναικεία φωνή με τη συνοδεία τραγουδιστών και χορωδίας, αφηγούνταν εξ ονόματος κάποιου σολομού, τα τεκταινόμενα κάποιας μάχης που διεξάγονταν σε πέλαγος μέγα. Στο μεταξύ, ξανθός μήνας της άνοιξης έστηνε με τον έρωτα χορό, μια γαλάζια πεταλούδα έπαιζε με τον ίσκιο της ενώ στον κάμπο απλώνονταν νεκρική σιγή, μια νύχτα σπαρμένη θάματα και μάγια.

Άκουγα, ξανάκουγα, τίποτα… δεν άντεξα… κάποια φορά τον ρώτησα:

-Τι είναι όλα αυτά που λέει αυτός ο σολομός;

Με μέτρησε πάνω απ’ τα γυαλιά του και είπε:

-Ποιος είναι ο Σολωμός, ξέρεις;

-Εεε, είπα με σιγουριά, ο σολομός είναι ψάρι.

Πήδηξε η σαΐτα από τα χέρια του, σαν το σολομό που ανεβαίνει αντίθετα το ποτάμι και μπλέχτηκε μέσα στα δίχτυα. Σκύβοντας να την ξεμπλέξει, χαμογελώντας κάτω από το μουστάκι του, μου λέει:

-Ο Σολωμός είναι ψάρι μωρέ; Αυτά σας μαθαίνουν στο σχολειό;

Άλλο πάλι και τούτο, σκέφτηκα. Μεγαλωμένη δίπλα στο κύμα, να περιμένω το σχολείο να μου μάθει, αν ο σολομός είναι ψάρι…

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πόσο όμορφη η ιστορία σας…σαν να στεκόμουν δίπλα στο εργόχειρο!!

    Απάντηση
    • kostoglou vaso

      Δεν ξέρω για σας κ. Ρουμελιώτη, εγώ πάντως σίγουρα στεκόμουν εκεί …
      Σας ευχαριστώ και καλό σας βράδυ.

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Τρυφερή κι ωραία η θαλασσινή ανάμνηση σας… από τα φυλαχτα των στιγμών πού κρατά ο νους.

    Απάντηση
  3. kostoglou Vaso

    Σας ευχαριστώ. Πραγματικά αλησμόνητες παιδικές στιγμές …

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου