Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Δημοσίευση: 28.08.2021

Ετικέτες

Κατηγορία

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα

 

Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής

το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας

Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας

ανύπαρκτος ο Παρθενώνας

 

Ο Δυτικός πολιτισμός

λησμόνησε την μήτρα του

τη χρήση των Μουσείων

ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες

 

Ελληνίδες θεές ποιητικής έμπνευσης

άσμα, χορός και μνήμη

παγιδεύτηκαν σε άλογα λόγια δογματισμού

ληστείας και οικειοποίησης

 

Πολύχρονη κύηση

Δύσκολος τοκετός

Νεογνό η αινιγματική λέξη

‘παζλ τέχνης’

 

Ένας νέος κόσμος χωρίς αρμονική ολότητα

με σπαράγματα αρχαίων ναών

να ασφυκτιούν για νόστο στην Ιθάκη τους

Ένα παρελθόν και μέλλον χωρισμένα

 

Ο Φειδίας Ιερέας της Τέχνης

υπηρέτης ανά τους αιώνες της Αισθητικής της

Οι νεότευκτοι φιλόσοφοι των ψήφων

τρωκτικά της υπόστασής της

 

 

 

Με την άκατο του Χάροντα

 

Μια φωτεινή θέα

Μικρές ξύλινες βάρκες με καμένα σπίρτα

διασχίζετε τα σκοτεινά νερά της Μεσογείου

για να φτάσετε στη Λαμπεντούζα

 

Καρδιές γεμάτες ελπίδες

και αδικίες πολέμων ποντικιών

εμπιστεύεστε τον Χάροντα για βαρκάρη

και μεταφέρετε τους δικούς σας

μικρούς ξύλινους σταυρούς

 

Οι πόλεμοι της εξουσίας και του χρήματος

κυβερνώνται από άπληστα οράματα

τυφλών δημιουργών που προβάλλουν

έξυπνες ιδέες για προδομένες ψυχές

 

Οι χαμένες ψυχές όμως δεν χάθηκαν

στα βιβλία Ιστορίας

της εκεχειρίας

και των μαχών της ανθρώπινης ζωής

 

Σκύβω ξανά πάνω

στον εκκεντρικό πίνακα

του Louis-Leopald Boilly

‘ο Χριστός στον Σταυρό’

 

Η καταδίκη του

για προσβολή των θείων

τον έσυρε

στη τραγική συγγνώμη 

 

Στον ξύλινο τον Σταυρό

ένα γλυπτό από ελεφαντόδοντο

ενός ατενίζοντας στο πουθενά

Ιησού

 

Μια λεπτομέρεια του πίνακα

Ένα μπιλιέτο διαφήμισης

με όνομα και διεύθυνση

για τους καλότεχνους

 

Αναρωτιέμαι αν ο Ύψιστος θέλει ο Υιός του

μετά από τόσα χρόνια να κοιτάζει κατάματα τα πλάσματά του

και να τους υπενθυμίζει

ότι ψάχνουν την λάθος απάντηση

 

 

Κραυγές και ψίθυροι του κόσμου μας

 

Αυτός ο κόσμος

Ο μικρός και Μέγας!

Ο γνωστός και Άγνωστος!

Ο πάντα ίδιος για τους αθώους

 

Οι ερωτήσεις τους παραμένουν ελλιπείς (κρεμασμένοι χαρταετοί)

χωρίς ερωτηματικά για να ακουμπήσουν

τη θλίψη της φωνής τους

στην απόγνωση της ψυχής τους

 

Αυτός ο κόσμος με τις σκοτεινές πτυχές του

απομυζά τους ψυχικούς και υλικούς χυμούς

της καθημερινότητας

αφήνοντας πίσω του

πρόωρα γερασμένες υπάρξεις

 

Αυτός ο κόσμος κάνει τις λέξεις να ξεχνούν τη σιωπή τους

σε μαύρα τριαντάφυλλα αίματος

για χαμένους αγαπημένους

κρυμμένους σε θλιμμένες φωτογραφίες

 

Η ιστορία γράφεται

με την πένα υποσχέσεων και μεγαλόπνοων σχεδίων Ταρτούφων

βουτηγμένη στο κενό βλέμμα

αμέτρητων ορφανών

 

Πόσες κραυγές θα ακουστούν ακόμα

μέχρι να τολμήσει ένας ανέκφραστος καλλιτέχνης

να δει ότι η σιωπή στους πίνακές του

αξίζει χιλιάδες λέξεις

καθημερινών δολοφονιών χαράς;

 

Είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί

ένας υπομονετικός ρεπόρτερ να περιμένει

να πάνε τα παιδιά στα κρεβατάκια τους

αντί να αποτυπώνει την τυραννία αμέτρητων σφαιρών;

 

_

γράφει ο Σπάρτακος Αναγνωσταράς

Ακολουθήστε μας

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου