Στα δρώμενα των ουρανών χωρίς εμένα

19.12.2015

 

 

Στα δρώμενα των ουρανών χωρίς εμένα
τα χείλη σφραγίζουν το τελευταίο αντίο
κλειστά μυστικά φιλντισένιες στιγμές
μενεξέδες στολίζεται ο ορίζοντας το δειλινό
φοράς τα μωβ του φθινοπώρου
την ώρα που η στερνή αχτίδα του ήλιου τρυπώνει απ' το φεγγίτη
η μελαγχολία κυματίζει μεσίστια στις κόγχες των ματιών.
Υγρή η νοσταλγία της αφής δοξάζει και πάλι τα χέρια
το λαχουρένιο μαντήλι στο μισάνοικτο μπαούλο με τα ενθύμια
το κεχριμπαρένιο κομπολόι κρεμασμένο στο τζάκι
και η πένα γερμένη πάνω στο κιτρινισμένο χαρτί.
Πως γίνεται η πόρτα να ξεκλειδώνει μονάχη της αθόρυβα
ίσκιοι κλέφτες στοιχειώνουν μάταια στο σκοτάδι
παρέα με το τικ - τακ του παλιού ρολογιού
για να υψώνεται η μοναξιά καταργώντας τις αισθήσεις.
Ποιά μυστηριώδης μαγική δύναμη
οδηγεί την καρδιά στην άβυσσο.
Ανοίγεις ένα μαγικό κουτί παραμυθένιο γεμάτο χαρτάκια με λέξεις
λέξεις θρυμματισμένες και χρησμούς σαν αυτούς που ορίζουν το Αύριο.
Αλήθεια, τον είδα να έρχεται τυλιγμένος το μαύρο μανδύα
ή μήπως ήταν αλχημιστική μεταμόρφωση.
"Να βρεις αυτή που υφαίνει τα πεπρωμένα" είπε, φωνή βραχνή
κι ύστερα χαμηλόφωνα... "σε πόθησα πολύ".
Φοβήθηκα; Ο άνεμος απόψε κυβερνά τη μνήμη.
Ο μίτος της ελευθερίας ανάμεσα σε αλαργινές
θύμησες της νιότης και φευγαλέες μοιραίες έλξεις.
Επιμένεις να είσαι αδικαιολόγητα απών.
Κεντημένο τ' όνειρο λευκά γιασεμιά
λινό σεντόνι στην απλώστρα φουσκώνει καταφρόνεση
κι αντίδραση στο παρελθόν.
Νομίζεις πως δεν υπάρχουν πια σύνορα για να κατακτηθούν
κι ακόμη πως το φως μας προσπέρασε
μην αλλάξεις, άφησε τους άλλους να ντύνονται τη στολή της αγέλης.
Μένω πεισματικά αφοσιωμένη στην παρούσα στιγμή
τολμώ να σηκώσω τα μάτια απ' το χώμα
η ευτυχία θέλει να φτάσει πριν τη μεταμόρφωση της μοίρας
πριν το λυκόφως των θεών ξεψυχήσει
σβήνοντας τους ιερούς δεσμούς Της Αγάπης
πριν το καινούριο πεπρωμένο απρόσκλητο
χαράξει τα σημάδια του σε άλλο μακρινότερο ορίζοντα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Μένω πεισματικά αφοσιωμένη στην παρούσα στιγμή
    τολμώ να σηκώσω τα μάτια απ’ το χώμα[…]

    και πόση τόλμη διαθέτει κανείς για να το κάνει αυτό!

    Καλημέρα…

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Tάξε λοιπόν, πως κρατάς ένα ματσάκι λεμονανθούς κι αν πρέπει να τo χαρίσεις και να γυρίσεις την πλάτη σε ότι σε πληγώνει, μη διστάσεις, μη φοβηθείς να ανοίξεις πιο βαθειά την πληγή. Kάτω απ’ το αίμα, μάτια μου θα βρεις τον αιώνιο ολόλευκο ανθό της Αγάπης και θα μείνει για πάντα ρόδο αμάραντο δικό σου. Έχοντας διανύσει το πλέον της ζωής μου, καλή μου Μάχη, θαρρώ πως κάποιες φορές ανταποκρίνομαι στην επιταγή της ψυχής και τα καταφέρνω να τολμώ. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου