Στεγνό φωνήεν της προσφυγιάς…

3.11.2015

 

ζεύουν τους λαούς στο άροτρο της προσφυγιάς· αυτοί
που ξέρουν να οικειοποιούνται των καθεστώτων τα οφέλη και
να δημιουργούν μίση κερδοφόρα, αυτοί
που ξέρουν να κάνουν τις θρησκείες παρότρυνση
προς μάχη, αυτοί
που αμαυρώνουν τον ουρανό κλέβοντας
την αθωότητα του πλήθους- οι λαοί
ματώνουν,
οι λαοί πλανιόνται ανάμεσα
σε αφρισμένες θάλασσες,
στοιβαγμένοι
σε πλοιάρια που βουλιάζουν
παρασέρνοντας τις κουρασμένες σάρκες τους
στον τάφο της θαλάσσης.
                                       Στον αιώνα μου
απεκδύθηκε από την ανθρωπιά του ο άνθρωπος,
έγιναν μουντές οι κοινωνίες,
στράφηκε ο οδόντας εναντίον του οδόντα, το κλάμα
κάλυψε το κλάμα,
στις νύχτες
το φεγγάρι έκλαψε και λυπήθηκε,
και τα λουλούδια μαράθηκαν διαισθανόμενα
την αγωνία και το κλάμα των παιδιών...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Συνταρακτική κραυγή ………. ποσο ακόμα ….

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    αυτοί που αμαυρώνουν τον ουρανό κλέβοντας την αθωότητα του πλήθους…

    …στίχοι ψυχικής διαμαρτυρίας που ακουμπάνε εύκολα στην καρδιά…

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    …αυτοί
    που αμαυρώνουν τον ουρανό κλέβοντας
    την αθωότητα του πλήθους…
    …και τα λουλούδια μαράθηκαν διαισθανόμενα
    την αγωνία και το κλάμα των παιδιών…

    Στρατή τι να πω; Οι λέξεις μου χάθηκαν!
    Εύγε!!! Ναι, αυτό μπορώ να το πω με σιγουριά.

    Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου