Από τα βάθη τση καρδιάς μονολογεί τ’ αμπέλι
Στάζουνε μέσα μου ευχές στάζουνε σαν το μέλι
Να χαμηλώναν τα βουνά να σμίγαν οι ανθρώποι
Να μπερδευόταν η λαλιά να μπέρδευαν οι τόποι
Σοφός δεν έγινα ποτές το μυστικό δεν ξέρω
Πώς να ανθίσει η ανθρωπιά ρωτάω κι υποφέρω
Στο νου μου πλέκω δυο σχοινιά έλα πάρε το ένα
Αν δέσουν τώρα οι ευχές θα δέσεις και μ’ εμένα
Μες στην καρδιά μου έβαλα βάρκα για να αρμενίζω
Πλιο μου δεν έχω τίποτα στην άκρη να χωρίζω
Τούτο θωρώ ‘ναι μυστικό που λίγοι το γνωρίζουν
Πως αν δεν έχουν τίποτα τον εαυτό τσ’ ορίζουν
Μέρες και μέρες ξαγρυπνώ κι ένα τραγούδι γράφει
«Ό,τι τση γράψεις τση ζωής ποτέ δεν το ξεγράφει»
Πες τση με θάρρος το λοιπόν πως η αγάπη φτάνει
Τούτα τα άγρια θεριά που ήρθαν να ξεκάμει
Ψιθύρισέ τση απαλά πως όσο ζεις θα ελπίζεις
Κι ό,τι κι αν φέρνει η στιγμή σε εκείνη θα γυρίζεις
Πολύ καλό!!! Μπράβο Μάχη!!!
Σε ευχαριστώ Χριστίνα μου. Καλή σου μέρα!
[…Τούτο θωρώ ‘ναι μυστικό που λίγοι το γνωρίζουν
Πως αν δεν έχουν τίποτα τον εαυτό τσ’ ορίζουν…]
λίγοι το γνωρίζουν το λοιπόν γι αυτό και αρμενίζουν με την καρδιά και το μυαλό μέσα σε μια βάρκα γεμάτη αγάπη!
Ευχαριστούμε Μαχη μου!!
Μυστικό για λίγους Άννα μου. Την αγάπη μου
Aριστούργημα
χωρίς πνεύμα κολακείας και υπερβολής!
Το καλύτερό μου
απ᾽ όλα όσα έχεις γράψει Μάχη!
Ίσως, γιατί τα περιέχει όλα το ποίημά σου!
Καλό απόγευμα!
Παναγιώτη σε ευχαριστώ ..
Χαίρομαι που γράφοντας κρητικά, σου άφησα τέτοια γεύση…
Ζηλεύω και θαυμάζω τους κρητικούς που μπορούν με ένα απλό δίστιχο να απλώσουν πραγματική σοφία. Και μεγάλωσα με μεγάλους μαντιναδόρους…Δίστιχα για τη ζωή, την αγάπη, τον πόνο, την ελπίδα και τόσα άλλα που γεννιόντουσαν αυθόρμητα…στον αέρα….μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα…με διασκευές…έχοντας χαράξει τον ήχο τους και τη γεύση τους πάνω μου…
καλό σου απόγευμα
Περιεχόμενο και μορφή σε αγαστή συνεργασία! Ακούγεται καθαρά η ντοπιολαλιά! Συγχαρητήρια!
Είδες τη μαθαίνεις σιγά σιγά! Σε ευχαριστώ πολύ Χρήστο!
Υπέροχο Μάχη μου…μαγικό, λυρικό.Μας έβαλες όλους στο καράβι της ψυχής σου κι αρμενίσαμε στα πέλαα θωρόντας την σοφία της Κρήτης σου.Της Κρήτης μας.
Ψιθύρισέ τση απαλά πως όσο ζεις θα ελπίζεις
Κι ό,τι κι αν φέρνει η στιγμή σε εκείνη θα γυρίζεις
Σας ευχαριστώ πολύ που μπήκατε σε τούτο το καράβι μαζί μου. Την καλησπέρα μου!
Επειδή η Κρήτη είναι “βιτρίνα” της Ελλάδας, να καμαρώνεις..
Ωραιότατα!
Σε ευχαριστώ πολύ Στρατή.
Ας μην είναι βιτρίνα …. δεν έχουμε τίποτα για…. (ξε)πούλημα εκεί μέσα 😉
καλό σου βράδυ
Αλλιώς το είπα αλλιώς το πήρες.. (μάλλον)..
λυπάμαι..
Σαφώς και κατάλαβα το όμορφο σχόλιο σου. Άρπαξα τις λέξεις σου για να τονίσω με λίγο χιούμορ την ωμή μας πραγματικότητα. Δεν έχεις και δε θέλω να λυπάσαι για κάτι! Την καληνυχτα μου!
Υπέροχη η μαντινάδα σου Μάχη μου!!!
Στος φλέβες σου κυλά και στην ψυχή σου η Κρήτη!
Αγάπη όλα τα λυτρώνει!!
Καλό σου βράδυ!!!
Η Κρήτη είναι μέσα μου Ελένη. Σε ευχαριστώ πολύ….
“Πες τση με θάρρος το λοιπόν πως η αγάπη φτάνει
Τούτα τα άγρια θεριά που ήρθαν να ξεκάμει”
Και τούτα και τα επόμενα – η αγάπη όλα τα δαμάζει!!!
Πολύ όμορφο, Μάχη μου!
Σας ευχαριστώ πολύ! Η αγάπη αρκεί! Καλό βράδυ!
Moυ άρεσε πάρα πολύ!! Γνήσιο και λυρικό με εσάνς Κρήτης!!
Να σαι καλά Ιφιγένεια μου. Καλό βράδυ!
Και οι μαντινάδες μου αρέσουν πολύ και την Κρήτη την λατρεύω! Μπράβο Μάχη, φοβερή ιδέα, πολύ ωραίο!
Και εγώ σε ευχαριστώ κοπελιά! Καλό βράδυ!