Στην αγάπη να γυρίζεις – Μαντινάδες

29.09.2015

 

 

Από τα βάθη τση καρδιάς μονολογεί τ’ αμπέλι
Στάζουνε μέσα μου ευχές στάζουνε σαν το μέλι
Να χαμηλώναν τα βουνά να σμίγαν οι ανθρώποι
Να μπερδευόταν η λαλιά να μπέρδευαν οι τόποι
Σοφός δεν έγινα ποτές το μυστικό δεν ξέρω
Πώς να ανθίσει η ανθρωπιά ρωτάω κι υποφέρω
Στο νου μου  πλέκω δυο σχοινιά έλα πάρε το ένα
Αν δέσουν τώρα οι ευχές θα δέσεις και μ’ εμένα
Μες στην καρδιά μου έβαλα βάρκα για να αρμενίζω
Πλιο μου δεν έχω τίποτα στην άκρη να χωρίζω
Τούτο θωρώ ‘ναι μυστικό που λίγοι το γνωρίζουν
Πως αν δεν έχουν τίποτα τον εαυτό τσ’ ορίζουν
Μέρες και μέρες ξαγρυπνώ κι ένα τραγούδι γράφει
«Ό,τι τση γράψεις τση ζωής ποτέ δεν το ξεγράφει»
Πες τση με θάρρος το λοιπόν πως η αγάπη φτάνει
Τούτα τα άγρια θεριά που ήρθαν να ξεκάμει
Ψιθύρισέ τση απαλά πως όσο ζεις θα ελπίζεις
Κι ό,τι κι αν φέρνει η στιγμή σε εκείνη θα γυρίζεις

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

22 σχόλια

22 Σχόλια

  1. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Πολύ καλό!!! Μπράβο Μάχη!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    […Τούτο θωρώ ‘ναι μυστικό που λίγοι το γνωρίζουν
    Πως αν δεν έχουν τίποτα τον εαυτό τσ’ ορίζουν…]

    λίγοι το γνωρίζουν το λοιπόν γι αυτό και αρμενίζουν με την καρδιά και το μυαλό μέσα σε μια βάρκα γεμάτη αγάπη!

    Ευχαριστούμε Μαχη μου!!

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Aριστούργημα
    χωρίς πνεύμα κολακείας και υπερβολής!

    Το καλύτερό μου
    απ᾽ όλα όσα έχεις γράψει Μάχη!

    Ίσως, γιατί τα περιέχει όλα το ποίημά σου!

    Καλό απόγευμα!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Παναγιώτη σε ευχαριστώ ..

      Χαίρομαι που γράφοντας κρητικά, σου άφησα τέτοια γεύση…

      Ζηλεύω και θαυμάζω τους κρητικούς που μπορούν με ένα απλό δίστιχο να απλώσουν πραγματική σοφία. Και μεγάλωσα με μεγάλους μαντιναδόρους…Δίστιχα για τη ζωή, την αγάπη, τον πόνο, την ελπίδα και τόσα άλλα που γεννιόντουσαν αυθόρμητα…στον αέρα….μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα…με διασκευές…έχοντας χαράξει τον ήχο τους και τη γεύση τους πάνω μου…

      καλό σου απόγευμα

      Απάντηση
  4. Χρήστος Τσαγκάρης

    Περιεχόμενο και μορφή σε αγαστή συνεργασία! Ακούγεται καθαρά η ντοπιολαλιά! Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο Μάχη μου…μαγικό, λυρικό.Μας έβαλες όλους στο καράβι της ψυχής σου κι αρμενίσαμε στα πέλαα θωρόντας την σοφία της Κρήτης σου.Της Κρήτης μας.
    Ψιθύρισέ τση απαλά πως όσο ζεις θα ελπίζεις
    Κι ό,τι κι αν φέρνει η στιγμή σε εκείνη θα γυρίζεις

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ πολύ Στρατή.
      Ας μην είναι βιτρίνα …. δεν έχουμε τίποτα για…. (ξε)πούλημα εκεί μέσα 😉

      καλό σου βράδυ

      Απάντηση
        • Μάχη Τζουγανάκη

          Σαφώς και κατάλαβα το όμορφο σχόλιο σου. Άρπαξα τις λέξεις σου για να τονίσω με λίγο χιούμορ την ωμή μας πραγματικότητα. Δεν έχεις και δε θέλω να λυπάσαι για κάτι! Την καληνυχτα μου!

          Απάντηση
  6. Ελένη Ιωαννάτου

    Υπέροχη η μαντινάδα σου Μάχη μου!!!
    Στος φλέβες σου κυλά και στην ψυχή σου η Κρήτη!

    Αγάπη όλα τα λυτρώνει!!

    Καλό σου βράδυ!!!

    Απάντηση
  7. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Πες τση με θάρρος το λοιπόν πως η αγάπη φτάνει
    Τούτα τα άγρια θεριά που ήρθαν να ξεκάμει”

    Και τούτα και τα επόμενα – η αγάπη όλα τα δαμάζει!!!
    Πολύ όμορφο, Μάχη μου!

    Απάντηση
  8. evangeloukissa

    Και οι μαντινάδες μου αρέσουν πολύ και την Κρήτη την λατρεύω! Μπράβο Μάχη, φοβερή ιδέα, πολύ ωραίο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου