Στις έξι και τριάντα

16.02.2016

Ώρα που 'ναι μεταίχμιο
το βράδυ εσαλπάρει
για όνειρα αυτοτελή
της μέρας που χαράζει

εύκολα ο καθείς
παραδίδεται στη ζάλη
του ποτού και του κεφιού
που αρμόζει την κραιπάλη

σ αυτήν επαραδίδεται
αυτήν την ετιμάει
καθ' υπερβολή τακτά
χρονικά διαστήματα ζητάει.

να ζήσει να απελευθερωθεί
από τυχόν αναστολές του
να επιτύχει έτσι θαρρεί
κυνηγώντας τις εμμονές του

να διαπραγματευθεί
λύσεις ποθεί να δώσει
μα το χάραμα το βρίσκει
σε άλλου πόθου τη στάση

εκείνη που έκαμε
χωρίς να φταίει άλλος
κι έτσι τον πνίγει
ο καημός του ο μεγάλος

ώρα δύσκολη αποτελεί
έναυσμα στη μετάνοια
με το που δει το ταίρι του
κινείται στην αφάνεια

επιλέγει συστηματικά
να παίζει πάντα το θύμα
μα η γυναικεία η διαίσθηση
λαμβάνει της απιστίας το κύμα

αυτό που εκπέμπεται
απ τις μαγνητικές του εξάρσεις
αυτό που δεν επιτρεπόταν
στις έξι και τριάντα να βρισκόταν σε φάσεις

που άλλοι πάνε για τα προς το ζην
κι άλλοι έντονα
με υπερένταση διαμαρτυρόμενοι
για τα καλά τους τα επί ζητείν

αφού ανεύθυνες γι αυτούς
στέκονται οι προκλήσεις
του άσπρου μαύρου θετικού
ή αρνητικού κλίματος οι ωθήσεις

αυτές που δίνονται
και παραδίδονται ακόμη
με θράσος περιττό
ατάραχο και τόλμη

στις έξι η ώρα και μισή
μονόλογο είχα πιάσει
γιατί μου έτυχε να δω
έφηβους κομμάτια στη στάση

του μετρό κι αν περίμεναν
εκεί να επιβιβαστούνε
τα όνειρά τους αφήνουνε
για πάντα να χαθούνε

ωσάν έρμαια γίνονται
του μεθυσιού της αντρείας
που λανθασμένα μηνύματα έλαβαν
τάχα υπεροχής κι αξίας.

κάθε χάραμα πια
που η φύση το στολίζει
με το ξημέρωμα της αυγής
αυτό θε να πλημμυρίζει

με αισιοδοξία της ψυχής
με γενναιότητα μιας πράξης
αδιαμφισβήτητης τροπής
στης οικογενειακής εστίας να τάξεις

παντοτινό ολοτινό
να ναι το ενδιαφέρον
με κοινή γραμμή
ποτέ για του καθενός μας το συμφέρον.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Εξι και μισή….Μια ώρα σαν τον Ιανό…Διπρόσωπη…Το μισό της προσπάθειας…το άλλο μισό της απάθειας….Της οικογένειας και της μοναξιάς…Πολύ όμορφο Άννα….

    Απάντηση
  2. Αννα Ζανιδακη

    Χιλια ευχαριστω Χρυσουλα μου….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου