Στου Μάη την ομορφιά

8.05.2016

Αρμύρα καίει τα μάτια,
αρχαία σκουριά η πληγή αιμορραγεί
οι Δροσουλίτες τρέχουν
να χαλάσουνε τ' ασκέρι
μάγια της νύχτας
τα φιλιά του,
λύνει μ' άστρα η αυγή
ποια μοίρα χάραξε με κάρβουνο
το δρόμο μου στο χέρι.
Να πολεμά μέσα στη νύχτα μοναχός
στον κουρνιαχτό του Νότου
με φαντάσματα και πόθους
να φτάνει πάντα
στο κατώφλι μου σκυφτός
κούπα παλιά
να τον κερνώ μπρούσκο κρασί
και μυρωδιά βασιλικού
απ' άγιους τόπους.
Σε λέω αλήθεια
κι ας μην ήτανε ποτέ 
γραφτό της τύχης
αγκαλιά να με κρατήσεις
στο κάστρο έρχομαι,
στου Μάη την ομορφιά
τα μάτια κλείνω
να περάσεις,
να χαθείς μέσα το φως
μη δεις τη θλίψη
και στη σκέψη μου δακρύσεις.
Θολός καθρέφτης
στην ομίχλη το πρωί
γίνεται η θύμηση
και πίσω με γυρίζει
πειρατικό δίχως πυξίδα
στ' ανοιχτά του Λιβυκού
λευκά πανιά
κουρσάρος Έρωτας
που πια δε με φοβίζει.
Ίσκιοι και όνειρα
βουλιάζουν στον αφρό
μια παπαρούνα απλώνει
κόκκινο στο βράχο
να μεγαλώνω είπε,
μα να μη γερνώ
το ένα χέρι μες τ' αλάτι της Ζωής
και τ' άλλο, στης αβύσσου τα μαλλιά
μια σπίθα αξόδευτη, απ' το φως
για το αιώνιο,
φυλακτό να ψάχνω.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δεν ήξερα πια φράση να κλέψω και να ακουμπήσω επάνω της! Η μία πιο όμορφη από την άλλη!!! Πολύ…πολύ όμορφο!!! Μπράβο σου Ζωή μου!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καταπληκτικό….Ζωή μας γέμισες πανέμορφες εικόνες με το ποίημα σου , εικόνες που μου θυμίζουν τόσο πολύ την πανέμορφη Κρήτη μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Θολός καθρέφτης
    στην ομίχλη το πρωί
    γίνεται η θύμηση
    και πίσω με γυρίζει
    πειρατικό δίχως πυξίδα
    στ’ ανοιχτά του Λιβυκού
    λευκά πανιά
    κουρσάρος Έρωτας
    που πια δε με φοβίζει.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    στου Μάη την ομορφιά
    τα μάτια κλείνω
    να περάσεις,
    να χαθείς μέσα το φως
    μη δεις τη θλίψη
    και στη σκέψη μου δακρύσεις.

    Σε κάθε σου μήνα ακουμπάς..μαγικά Ζωή…
    ( Να χαίρεσαι και τούτο το όνομά σου.. κάθε μέρα..κάθε ώρα και κάθε στιγμή. )

    Καλό ξημέρωμα. και σε ευχαριστούμε…που τολμάς πάντα με την πένα σου

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Χάνομαι σε λέξεις Σοφία. Μετά, βρίσκω τρόπο και τρυπώνω στην καρδιά σας και σας ευχαριστώ.

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Η Κρήτη έχει μπολιάσει την ψυχή μου Χρυσούλα. Επιστρέφω τακτικά ανανεώνοντας το συμβόλαιο της τιμής, της ρίζας, της περηφάνιας. Ευχαριστώ από καρδιάς.

    Απάντηση
  7. Ζωή Δικταίου

    Είναι όμορφο το Λιβυκό Στρατή. Είναι το πέλαγος της μύησης, η θάλασσα για το ρίσκο του Έρωτα στ’ ανοιχτά. Ευχαριστώ, με ευγνωμοσύνη.

    Απάντηση
  8. Ζωή Δικταίου

    Μάχη, εσύ που ξέρεις να διαβάζεις στην ψυχή μου, σ’ ευχαριστώ για την ομορφιά και τη χαρά, τη συγκίνηση της ανάγνωσης κάθε φορά. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου