Στου Μάη την ομορφιά

8.05.2016

Αρμύρα καίει τα μάτια,
αρχαία σκουριά η πληγή αιμορραγεί
οι Δροσουλίτες τρέχουν
να χαλάσουνε τ' ασκέρι
μάγια της νύχτας
τα φιλιά του,
λύνει μ' άστρα η αυγή
ποια μοίρα χάραξε με κάρβουνο
το δρόμο μου στο χέρι.
Να πολεμά μέσα στη νύχτα μοναχός
στον κουρνιαχτό του Νότου
με φαντάσματα και πόθους
να φτάνει πάντα
στο κατώφλι μου σκυφτός
κούπα παλιά
να τον κερνώ μπρούσκο κρασί
και μυρωδιά βασιλικού
απ' άγιους τόπους.
Σε λέω αλήθεια
κι ας μην ήτανε ποτέ 
γραφτό της τύχης
αγκαλιά να με κρατήσεις
στο κάστρο έρχομαι,
στου Μάη την ομορφιά
τα μάτια κλείνω
να περάσεις,
να χαθείς μέσα το φως
μη δεις τη θλίψη
και στη σκέψη μου δακρύσεις.
Θολός καθρέφτης
στην ομίχλη το πρωί
γίνεται η θύμηση
και πίσω με γυρίζει
πειρατικό δίχως πυξίδα
στ' ανοιχτά του Λιβυκού
λευκά πανιά
κουρσάρος Έρωτας
που πια δε με φοβίζει.
Ίσκιοι και όνειρα
βουλιάζουν στον αφρό
μια παπαρούνα απλώνει
κόκκινο στο βράχο
να μεγαλώνω είπε,
μα να μη γερνώ
το ένα χέρι μες τ' αλάτι της Ζωής
και τ' άλλο, στης αβύσσου τα μαλλιά
μια σπίθα αξόδευτη, απ' το φως
για το αιώνιο,
φυλακτό να ψάχνω.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δεν ήξερα πια φράση να κλέψω και να ακουμπήσω επάνω της! Η μία πιο όμορφη από την άλλη!!! Πολύ…πολύ όμορφο!!! Μπράβο σου Ζωή μου!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καταπληκτικό….Ζωή μας γέμισες πανέμορφες εικόνες με το ποίημα σου , εικόνες που μου θυμίζουν τόσο πολύ την πανέμορφη Κρήτη μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Θολός καθρέφτης
    στην ομίχλη το πρωί
    γίνεται η θύμηση
    και πίσω με γυρίζει
    πειρατικό δίχως πυξίδα
    στ’ ανοιχτά του Λιβυκού
    λευκά πανιά
    κουρσάρος Έρωτας
    που πια δε με φοβίζει.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    στου Μάη την ομορφιά
    τα μάτια κλείνω
    να περάσεις,
    να χαθείς μέσα το φως
    μη δεις τη θλίψη
    και στη σκέψη μου δακρύσεις.

    Σε κάθε σου μήνα ακουμπάς..μαγικά Ζωή…
    ( Να χαίρεσαι και τούτο το όνομά σου.. κάθε μέρα..κάθε ώρα και κάθε στιγμή. )

    Καλό ξημέρωμα. και σε ευχαριστούμε…που τολμάς πάντα με την πένα σου

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Χάνομαι σε λέξεις Σοφία. Μετά, βρίσκω τρόπο και τρυπώνω στην καρδιά σας και σας ευχαριστώ.

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Η Κρήτη έχει μπολιάσει την ψυχή μου Χρυσούλα. Επιστρέφω τακτικά ανανεώνοντας το συμβόλαιο της τιμής, της ρίζας, της περηφάνιας. Ευχαριστώ από καρδιάς.

    Απάντηση
  7. Ζωή Δικταίου

    Είναι όμορφο το Λιβυκό Στρατή. Είναι το πέλαγος της μύησης, η θάλασσα για το ρίσκο του Έρωτα στ’ ανοιχτά. Ευχαριστώ, με ευγνωμοσύνη.

    Απάντηση
  8. Ζωή Δικταίου

    Μάχη, εσύ που ξέρεις να διαβάζεις στην ψυχή μου, σ’ ευχαριστώ για την ομορφιά και τη χαρά, τη συγκίνηση της ανάγνωσης κάθε φορά. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου