Στο αιώνιο… και στο αληθινό

9.03.2016

Στο φως, προσεύχεσαι.
Αισθάνεσαι δίχως να φοβάσαι πια τους ίσκιους,
ελεύθερος,
δοξάζεις τις αισθήσεις στο στερέωμα
χαράζοντας κύκλους μυστικούς στην αιωνιότητα.
Λάφυρα στα χέρια,
σγουρά τριαντάφυλλα από την προίκα της γης
τελευταία δώρα
πριν γνωρίσεις την αφανή αρμονία.
Όλο παράπονο το κλάμα που ακούγεται
χαμηλόφωνες μύχιες σκέψεις
για τα άλλα ζητήματα
θαρρείς και μόνο αυτό που πρόδωσες σου έμεινε πιστό
λίγες μόνο λέξεις αργότερα.
Νικημένος ο καιρός…
Τα σκορπισμένα φύλλα σε διαλείμματα αϋπνίας
μάζευα και τις εφήμερες εικόνες.
Με την πρωινή πάχνη η ψυχή,
μοβ στα πρώτα κυκλάμινα.
Καινούριος δρόμος…
Οι παλιοί θεοί ζητιανεύουν κεραυνούς απ’ το μέλλον.
Το χώμα και τ’ άγριο δρεπάνι.
Πέπλα στοχασμού
σκόρπισε η ομίχλη μακριά απ’ την πόλη.
Μήτε για όσα λαχτάρησες δε λυπάσαι,
σε τούτη τη φυγή έκανες την καρδιά σου ουρανό
με κεντημένα τ’ άστρα και τα λόγια της ερήμου.
Στη στέγη σώπασαν τα περιστέρια,
ραγισμένα ακροκέραμα,
διπλωμένα φτερά
φωνές και αντηχήσεις στη θάλασσα.
Ελλοχεύει ο λυγμός
το παράπονο συνείρει αναμνήσεις
με την επίγνωση πως τίποτα
δε θα μπορέσει να πληρώσει το κενό.
Κι όμως δε θέλω να στο πω…
Αντίο.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”Μήτε για όσα λαχτάρισες λυπάσαι για τούτη τη φυγή . Έκανες την καρδιά σου ουρανό με κεντημένα τ’άστρα και τα λόγια της ερήμου ”… Και έφυγες πρώτη και ένιωσες λεύτερη και ας ήταν ο πόνος αβάστακτος… .’Εφυγες λέγοντας μόνο μια λέξη ΑΝΤΙΟ , γιατί και να έμενες στην ουσία δεν θα ήσουν εκεί…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ακόμη κι αν ήθελα να σου κρυφτώ δεν θα τα κατάφερνα, με γνωρίζεις απ’ το σκισμένο μαντηλάκι του έρωτα, απ’ το ξεφτισμένο ρούχο της Αγάπης, ακόμη κι αν ήθελα να κλείσω το παλιό βιβλίο της καρδιάς, οι νότες σου, θα μιλούσαν για όλα και είναι τόσο μεγάλη η τιμή που κάνεις Λένα.

      Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πάρα πολύ ωραίο!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Ελλοχεύει ο λυγμός
    το παράπονο συνείρει αναμνήσεις
    με την επίγνωση πως τίποτα
    δε θα μπορέσει να πληρώσει το κενό.

    με κάλυψαν τόσο τα παραπάνω…Καλό βράδυ Ζωή…

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Τρυφερό σαν παράπονο, σαν λυγμός από σιωπηλά περιστέρια με σπασμένα φτερά!!! Γράφετε πάντα τόσο όμορφα Ζωή μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου