Στο κατώφλι της Άνοιξης

28.02.2017

Ξαπλώνεις στην προκρούστεια κλίνη

και δένεσαι σφιχτά με τα σχοινιά.

Από πάνω σου τριγυρίζουν τα φαντάσματα των προγόνων

το βλέμμα τους αιώνια επικριτικό.

Μάχεσαι να χωρέσεις ή να περισσέψεις

μα δεν ξεσκίζονται οι σάρκες σου.

Το κεφάλι σου βράχος τεράστιος,

που συντρίβεται πάνω σε άλλους βράχους

τοίχος αδιαπέραστος και απροσπέλαστος

δίχως μια ρωγμή δίχως μια πληγή.

Τα σχοινιά δεν βαστούν να σε κρατήσουν

κάθε σου κίνηση διαλύει τα πάντα γύρω σου

κι εσύ δυνατός, ατρόμητος σαν τιτάνας

στέκεσαι στην άκρη της αβύσσου.

Οι φωνές των φαντασμάτων

ουρλιάζουν τρομαγμένες και ύστερα

χάνονται για πάντα μέσα στο χάος.

Όλη η βοή της γης, που σείεται και σπαράζει

καταλαγιάζει μέσα σου σιγά σιγά

και τα βήματά σου ανάλαφρα τώρα

σε οδηγούν στο κατώφλι της Άνοιξης.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ”και τα βήματά σου τώρα σε οδηγούν στο κατώφλι της Άνοιξης.”
    Που σημαίνει Άννα μας ότι ό,τι κι’ αν γίνει η αναγέννηση της Φύσης σε πανίδα και χλωρίδα είναι κοντά, και να ελπίζουμε για το καλύτερο…
    Ωραίο και αισιόδοξο.

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα εξαιρετικό!!! Εύγε!!! Φιλοσοφικά δοσμένη η αγωνία κι η αγανάκτησή σου. Όμως στο καατώφλι στέκεται η άνοιξη…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου