Στο χρυσό κλουβί

27.01.2016

 

 

Στο χρυσό το κλουβί
ένα ανάθεμα και ένα γιατί.
Κάθε μέρα που περνά
ρωτάς τον εαυτό σου
εκείνος ξέρει
μα δεν σου απαντά.
Είναι οι συμβιβασμοί,
η παραίτηση, η ήττα, η διαγραφή.
Ένα απόθεμα και μια κραυγή.
Δυνατή θεριεύει μέσα σου
μα την πνίγεις στη στιγμή.
Φεύγουν κι έρχονται οι μέρες
μέσα στο χρυσό κλουβί
μα κι αν το κατοικείς δεν μένεις πια εκεί.
Κάπου αλλού θα ήθελες να ταξιδεύεις
κάποιες άλλες μέρες μέσα σου γυρεύεις
μα τις διώχνεις μακριά
δεν αλλάζουν έτσι εύκολα αυτά.
Τώρα στο χρυσό κλουβί
όλο και βαραίνει πάνω σου η σιωπή.
Η μοναξιά σε μαστιγώνει
το αίμα της πληγής σου δεν στεγνώνει.
Γύρω σου κόσμος πολύς
πλασματικός και ψεύτικος
και δήθεν ευτυχής.
Ήταν το τίμημα ακριβό
για ένα κλουβί τόσο χρυσό...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ δυνατό το σημερινό σου ποίημα Αννα. Με λέξεις σταράτες λες τη…χρυσή…μας αλήθεια. Ετσι είναι ακριβώς…για ένα χρυσό κλουβί το τίμημα ήταν μεγάλο… Τώρα ας κάνουμε όνειρα εντός και επι τα αυτά…μέχρι να καταλάβουμε οτι η πόρτα δεν είναι κλειδωμένη να τη σπρώξουμε όλοι μαζί και να αφήσουμε τις χρυσαφένιες φυλακές για τους αφελείς και τους καναπεδούχους.,

    την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χρυσό ή όχι ειναι κλουβί , που μπήκαμε μέσα και κελαιδάμε τη φυλακή μας … άντε να το καταλάβουμε και να σπρώξουμε όλοι …άντε μακάρι!!!Την καλημέρα μου Μάχη μου 🙂

      Απάντηση
  2. sofias70

    Μπράβο Άννα!Μέσα σε λίγους στίχους αποτυπώνεις βαθιά νοήματα!

    Απάντηση
  3. kelxr@1966

    “Ήταν το τίμημα ακριβό
    για ένα κλουβί τόσο χρυσό..”

    Πολύ μου άρεσε Άννα. Κι άντε τώρα να βγεις από αυτό. Πόση δύναμη και πόση θέληση πρέπει να έχουν τα φτερά!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ όμορφο Άννα! Πόση θλίψη γεννιέται από μια τέτοια διαπίστωση. Χρυσό κλουβί λοιπόν…

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Το έχω ξαναπεί ότι δε συμπαθώ ιδιαίτερα τα ποιήματα με ομοιοκαταληξία αλλά ήταν τόσο ωραίο Άννα μου! Δυνατό το μήνυμα σου…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου