Στο χρυσό κλουβί

27.01.2016

 

 

Στο χρυσό το κλουβί
ένα ανάθεμα και ένα γιατί.
Κάθε μέρα που περνά
ρωτάς τον εαυτό σου
εκείνος ξέρει
μα δεν σου απαντά.
Είναι οι συμβιβασμοί,
η παραίτηση, η ήττα, η διαγραφή.
Ένα απόθεμα και μια κραυγή.
Δυνατή θεριεύει μέσα σου
μα την πνίγεις στη στιγμή.
Φεύγουν κι έρχονται οι μέρες
μέσα στο χρυσό κλουβί
μα κι αν το κατοικείς δεν μένεις πια εκεί.
Κάπου αλλού θα ήθελες να ταξιδεύεις
κάποιες άλλες μέρες μέσα σου γυρεύεις
μα τις διώχνεις μακριά
δεν αλλάζουν έτσι εύκολα αυτά.
Τώρα στο χρυσό κλουβί
όλο και βαραίνει πάνω σου η σιωπή.
Η μοναξιά σε μαστιγώνει
το αίμα της πληγής σου δεν στεγνώνει.
Γύρω σου κόσμος πολύς
πλασματικός και ψεύτικος
και δήθεν ευτυχής.
Ήταν το τίμημα ακριβό
για ένα κλουβί τόσο χρυσό...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ δυνατό το σημερινό σου ποίημα Αννα. Με λέξεις σταράτες λες τη…χρυσή…μας αλήθεια. Ετσι είναι ακριβώς…για ένα χρυσό κλουβί το τίμημα ήταν μεγάλο… Τώρα ας κάνουμε όνειρα εντός και επι τα αυτά…μέχρι να καταλάβουμε οτι η πόρτα δεν είναι κλειδωμένη να τη σπρώξουμε όλοι μαζί και να αφήσουμε τις χρυσαφένιες φυλακές για τους αφελείς και τους καναπεδούχους.,

    την καλημέρα μου…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χρυσό ή όχι ειναι κλουβί , που μπήκαμε μέσα και κελαιδάμε τη φυλακή μας … άντε να το καταλάβουμε και να σπρώξουμε όλοι …άντε μακάρι!!!Την καλημέρα μου Μάχη μου 🙂

      Απάντηση
  2. sofias70

    Μπράβο Άννα!Μέσα σε λίγους στίχους αποτυπώνεις βαθιά νοήματα!

    Απάντηση
  3. kelxr@1966

    “Ήταν το τίμημα ακριβό
    για ένα κλουβί τόσο χρυσό..”

    Πολύ μου άρεσε Άννα. Κι άντε τώρα να βγεις από αυτό. Πόση δύναμη και πόση θέληση πρέπει να έχουν τα φτερά!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ όμορφο Άννα! Πόση θλίψη γεννιέται από μια τέτοια διαπίστωση. Χρυσό κλουβί λοιπόν…

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Το έχω ξαναπεί ότι δε συμπαθώ ιδιαίτερα τα ποιήματα με ομοιοκαταληξία αλλά ήταν τόσο ωραίο Άννα μου! Δυνατό το μήνυμα σου…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου