Συγχώρεση

Δημοσίευση: 21.08.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Αν μοναχός σου, δεν συγχωρέσεις, 

εκεινον που σ’ έκανε να πονέσεις, 

τότε ποτέ δεν πας παρακάτω, 

απεναντίας, πιάνεις  πάτο.

Εγώ μιλάω για να προσέχεις, 

την έγνοια σου κάπου να έχεις.

Δεν συγχωρούνται όλα από όλους, 

για αυτό αλλάζουμε πολύ συχνά ρόλους.

Είναι οι κακοί στη φυλακή;

ή μήπως ζούμε την ίδια ζωή;

Αναπνέουμε όλοι τον ίδιο αέρα, 

κάνουμε σκέψεις συνειδητά παρά πέρα,

γιατί η ειλικρίνεια μας τρομάζει,

ο φόβος μέσα μας καλπάζει.

και αυτό το αίσθημα της μέθης,

ολημερίς το κυνηγάμε,

να καλύψει τα κενά μας,

να σωθεί ότι αγαπάμε.

 

_

γράφει η Μαρία Νικολίνα Κοκκινάκη

Ακολουθήστε μας

Σ’ αγαπώ

Σ’ αγαπώ

Η Ηρώ και ο Χάρης τρέχουν με τη μηχανή τους μακριά, προς άλλους προορισμούς, πίσω τους τρέχουν σκυλιά· δεν φοβούνται, δεν τρέμουν. Μπροστά τους έχουν το τέρμα της διαδρομής, και είναι άγιο. Ένα μοναστηράκι στης παρυφές ενός λόφου του νησιού. Η βροχή πέφτει αλύπητα,...

Το τελευταίο μεροκάματο

Το τελευταίο μεροκάματο

Από το μυαλό της δεν φεύγανε τα απειλητικά λόγια, που αντάλλαξαν στο τηλέφωνο χθες το βράδυ με τον πρώην άντρα της όταν αυτή αναλύθηκε σε λυγμούς, μόνη και αβοήθητη στον κόσμο.  Σήμερα κοντοστέκεται λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το τελευταίο μεροκάματο

Το τελευταίο μεροκάματο

Από το μυαλό της δεν φεύγανε τα απειλητικά λόγια, που αντάλλαξαν στο τηλέφωνο χθες το βράδυ με τον πρώην άντρα της όταν αυτή αναλύθηκε σε λυγμούς, μόνη και αβοήθητη στον κόσμο.  Σήμερα κοντοστέκεται λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα...

Ουράνιες μελωδίες

Ουράνιες μελωδίες

Ερμητικό το σφράγισμα των κτιρίων με τα σιδερένια φαντάσματα της γειτονιάς της Άνω Πόλης, κάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό του Φεβρουαρίου, που τυλίγει με γκρίζο πέπλο ομίχλης, τη Νύμφη του Θερμαϊκού μέχρι κάτω, στο φωτισμένο λιμάνι. Το κρύο του Βαρδάρη αβάσταχτο. ...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗ ΤΟΝ ΞΕΡΑΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ. Ούτε ρώτησε κανείς τ’ όνομά του, ούτ’ εκείνος το ’πε ποτέ σε κανέναν. Λιγόλογος. Μέτριο, γεροδεμένο κορμί.  Πυκνά, σμιχτά φρύδια σκέπαζαν δυο μάτια βαριά. Νιότερος γνωρίζονταν από μια μεγάλη λοξή χαρακιά που ξεκίναγε από το μέτωπο,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου