Σφαγή και πολιτισμός, του Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον

13.01.2021

σχόλια

γράφει η Λεύκη Σαραντινού

Η μελέτη αυτή του γνωστού συγγραφέα του “Ποιος σκότωσε τον Όμηρο”, του Victor Davis Hanson, είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, ή μάλλον, ορθότερα, περιλαμβάνει πολλές όψεις της Ιστορίας. Κυρίως στρατιωτική, αλλά και πολιτισμική, τεχνολογική, πολιτική και κοινωνική Ιστορία. Αυτές είναι όλες οι όψεις της, οι οποίες εξηγούν το διαχρονικό φαινόμενο της υπεροχής του δυτικού πολιτισμού απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους. Μην βιαστείτε όμως να κρίνετε.
Το βιβλίο αυτό δεν προσφέρει μία ρατσιστική ή φυλετική θεωρία προκειμένου να εξηγήσει το φαινόμενο της υπεροπλίας των Δυτικών στην πλειοψηφία των μαχών που δόθηκαν με άλλους λαούς κατά τη διάρκεια των αιώνων. Αντιθέτως, προτίθεται να εξηγήσει τους άλλους λόγους για τους οποίους συνέβαινε αυτό- και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει όπως μας λέει ο συγγραφέας στον επίλογο του βιβλίου του. Συνάδει λοιπόν η σφαγή με τον πολιτισμό; Μήπως είναι τελικά αυτά τα δύο όψεις του ίδιου νομίσματος; Είναι άραγε, όντως, ο πόλεμος η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα;
Ο συγγραφέας “φωτογραφίζει” εννέα μεγάλες μάχες της Ιστορίας οι οποίες απέδειξαν την αδιαμφισβήτητη δυτική υπεροχή στον πόλεμο. Τις νίκες της Δύσης στη Σαλαμίνα, τα Γαυγάμηλα, το Πουατιέ, την Τενοτστιτλάν στο Μεξικό, τη Ναύπακτο, το Ρόρκις Ντριφτ στη Νότιο Αφρική και τα Μίντγουεϊ, καθώς και δύο ηχηρές ήττες στο Τετ του Βιετνάμ και των Ρωμαίων στις Κάννες, οι οποίες όμως, όλως παραδόξως, τεκμηριώνουν και πάλι την υπεροχή των Δυτικών.
Πώς εξηγείται, λοιπόν, αυτή η δυτική υπεροχή; Ο συγγραφέας εντοπίζει τον τόπο γέννησής της στην αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Εκεί οι αρχαίοι Έλληνες, αν και λιγότεροι αριθμητικά, κατατρόπωσαν τους “βάρβαρους” Πέρσες. Πώς το κατόρθωσαν αυτό; Ο συγγραφέας δεν αρνείται την υπεροχή των δυτικών όπλων και της τεχνολογίας, θεωρεί όμως ότι ο καθοριστικός παράγοντας για τη νίκη των Δυτικών δεν ήταν αυτός, όπως δεν ήταν ούτε στη Σαλαμίνα, ούτε και στα Γαυγάμηλα.
Το μεγάλου ατού της Δύσης ήταν το δόγμα της μίας και μεγάλης αποφασιστικής μάχης που ενστερνίζονταν οι αρχαίοι Έλληνες στην οπλιτική φάλαγγα και η ιδέα της ισότητας και της ελευθερίας με την οποία είχαν γαλουχηθεί. Διότι οι Πέρσες δεν ήταν ελεύθεροι άνθρωποι. Και όχι μόνο οι Πέρσες, αλλά ούτε και οι Οθωμανοί στη Ναύπακτο, οι Ζουλού στην Νότιο Αφρική ή οι Αζτέκοι στην Τενοτσιτλάν. Μόνο στους στρατούς της Δύσης άνθιζε η συλλογικότητα, η πειθαρχία, η ευελιξία και η ατομική πρωτοβουλία στον υπερθετικό βαθμό. Μόνο στη Δύση, επίσης, υπήρχε ο ορθολογισμός και η υιοθέτηση της αυστηρής επιστημονικής μεθόδου ήδη από την αρχαιότητα, παράδοση η οποία ατόνησε μεν, αλλά δεν χάθηκε κατά τον Μεσαίωνα. Τέλος, μόνο η Δύση αποσκοπούσε σε συγκεκριμένα πολιτικά οφέλη με τον πόλεμο, ήταν εκείνη δηλαδή η οποία πράγματι συνέχιζε την πολιτική με άλλα μέσα, σύμφωνα με το γνωστό δόγμα.
Όσον αφορά τις δύο ηχηρές ήττες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, ο συγγραφέας τις επεξηγεί αποτελεσματικά: στις μεν Κάννες, ο στρατός των Ρωμαίων ήταν ανέτοιμος και είχε απέναντί του μία στρατιωτική ιδιοφυΐα, τον Αννίβα, μπόρεσε όμως να ξεπεράσει γρήγορα την ήττα και, το κυριότερο, να διδαχτεί από αυτή. Έτσι, μέσα σε λίγα μόλις χρόνια η Καρχηδόνα ήταν εκείνη η οποία θρηνούσε την καταστροφή της από τους Ρωμαίους που ανέστρεψαν το κλίμα. Στο Βιετνάμ οι Αμερικανοί δεν εξαπέλυσαν απλά όλη τη δύναμη πυρός τους, αφού δεν βομβάρδιζαν την πρωτεύουσα ή λιμάνια στρατηγικής σημασίας, αλλά ζούγκλες, γι’ αυτό και ο πόλεμος κράτησε τόσα πολλά χρόνια. Η διεθνής κατακραυγή του τύπου και των ανταποκρίσεων έπαιξε, φυσικά, κι αυτή τον ρόλο της.
Δεν πρόκειται, επομένως, για ένα βιβλίο Ιστορίας, με την κλασική τουλάχιστον έννοια, όποιος όμως επιλέξει να το διαβάσει θα κατανοήσει πολύ καλύτερα αυτή την επιστήμη και θα μάθει πολλά καινούρια πράγματα για πολλές αποφασιστικές μάχες που “έγραψαν” Ιστορία, από την αρχαιότητα μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Αναμφίβολα, είναι ένα βιβλίο από τα καλύτερα που έχω διαβάσει και το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα, αφού όπως μας λέει ο μεγάλος ιστορικός και γεωγράφος Jaret Diamond “Όποιος θέλει να κατανοήσει την ιστορία της χώρας του ας μελετήσει την ιστορία των άλλων χωρών”, αφού μόνο μέσω της γενικευμένης σύγκρισης μπορούμε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα στο πλαίσιο της τοπικής ιστορίας.

Ακολουθήστε μας

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Ένα αλληγορικό, δυνατό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αρκετά διαφορετικό από όλα όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Ένα κείμενο-ύμνος για τη φιλία, την επανάσταση που φέρνουν στο μυαλό το διάβασμα και η ψυχαγωγία και ταυτόχρονα μια αστυνομικής υφής πλοκή που...

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Ομάδα σύνταξης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...

Πάπυρος, της Irene Vallejo

Πάπυρος, της Irene Vallejo

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Την ιστορία του βιβλίου από την αρχαιότητα έως σήμερα, ιδίως όμως κατά τα αρχαία χρόνια, μας αφηγείται η Ισπανίδα διδάκτωρ της Κλασικής Φιλολογίας Ιρένε Βαγέχο. Έχοντας η ίδια, εκτός από πάμπολλες γνώσεις στον τομέα της, μεγάλη αγάπη στο...

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το βιβλίο Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου είναι ένα ταξίδι με αμείωτο ενδιαφέρον στην Κωνσταντινούπολη,  στα γραφικά σοκάκια της πόλης, στα παλιά καφενεία που σερβίρουν τσάι με μήλο, στις γεμάτες μυρωδιές από μπαχαρικά και αρώματα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου