Σύννεφα του άγριου βοριά

18.08.2016

sky_clouds

Και μες τα σύννεφα του άγριου βοριά,

κοιμόσουνα και εγώ σε ξύπνησα.

Σε ρώτησα πού πας, στα μάτια σου κοίταξα,

και στο κελί σου σε αντίκρισα.

 

Μου έριξες ένα βλέμμα γεμάτο απορία

και ζεστασιά ταυτόχρονα,

Μου είπες το όνομά σου

και από την χαρά στα χείλια σου, εγώ χόρευα.

 

Μα τώρα πια τα βλέμματα και οι αγκαλιές,

Χάθηκαν στο πουθενά.

χωρίς νύξη ούτε κατάνυξη

Σκισμένη σταυροβελονιά.

 

Στενάζαμε μερόνυχτα

και γίναμε και οι δύο ο καθένας.

Γιατί στα σύννεφα του άγριου βοριά,

δεν έμεινε κανένας.

 

Ούτε στον ουρανό, ούτε στην γη,

Ούτε στην φλογερή λαχτάρα.

Ούτε ηχώ, ούτε βροχή, δεν έμεινε ούτε στάλα.

 

Χορέψαμε, πονέσαμε, και ονειρευτήκαμε,

Μα το πρωί ξημέρωσε

και πια μόνοι μας βρεθήκαμε.

 

_

γράφει ο Μάριος Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Εξαιρετικό!
    Λιγο οπογοητευτικό……
    Αλά αναβλύζει
    μια αύρα ανανέωσης!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου