Σύννεφα του άγριου βοριά

Δημοσίευση: 18.08.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

sky_clouds

Και μες τα σύννεφα του άγριου βοριά,

κοιμόσουνα και εγώ σε ξύπνησα.

Σε ρώτησα πού πας, στα μάτια σου κοίταξα,

και στο κελί σου σε αντίκρισα.

 

Μου έριξες ένα βλέμμα γεμάτο απορία

και ζεστασιά ταυτόχρονα,

Μου είπες το όνομά σου

και από την χαρά στα χείλια σου, εγώ χόρευα.

 

Μα τώρα πια τα βλέμματα και οι αγκαλιές,

Χάθηκαν στο πουθενά.

χωρίς νύξη ούτε κατάνυξη

Σκισμένη σταυροβελονιά.

 

Στενάζαμε μερόνυχτα

και γίναμε και οι δύο ο καθένας.

Γιατί στα σύννεφα του άγριου βοριά,

δεν έμεινε κανένας.

 

Ούτε στον ουρανό, ούτε στην γη,

Ούτε στην φλογερή λαχτάρα.

Ούτε ηχώ, ούτε βροχή, δεν έμεινε ούτε στάλα.

 

Χορέψαμε, πονέσαμε, και ονειρευτήκαμε,

Μα το πρωί ξημέρωσε

και πια μόνοι μας βρεθήκαμε.

 

_

γράφει ο Μάριος Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Εξαιρετικό!
    Λιγο οπογοητευτικό……
    Αλά αναβλύζει
    μια αύρα ανανέωσης!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου