Μυρωδιά ψημένου ψωμιού

στο στενό δρομάκι του νησιού,

με την βουκαμβίλια τη διπλή

να στέκει παρακεί

στην πλατεία τη μικρή.

 

Φοίνικες χρόνων

με το κορμί ψηλά,

με τα φύλλα τα πλατιά,

αγέρωχοι αναζητούν

το λόγο μου να επιβεβαιωθούν.

 

Στη θέα τους κομπιάζω

και χωρίς να το σκεφτώ

πέφτω στο χώμα και τους προσκυνώ.

 

της Εύας Κασιάρου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!