Ταβερνείον «Η γλυκιά ελπίς»

14.05.2020

Άσπρα δελφίνια στο σοβά, ξεκολλημένη πόρτα

και στη μαρκίζα τρέμανε1 δυό γράμματα.

Στο ταβερνάκι μας -χαράματα,

σερβίρανε σκληρό ψωμί με πικραμένα χόρτα.

Έχει η κάθε εποχή τα δικά της προβλήματα

έτσι που, αν τραγουδήσεις πολύ, ζώνεσαι άγγελου ντύματα.

-Έλα πάμε, μαέστρο2 με το βήμα το σέρτικο!

Έλα, πάρε στις χούφτες σου κλάματα

-των θνητών τα μαλάματα-

να τα κάνεις πενιές για ρεμπέτικο.

 

~~~

 

Φτενή μπασμένη κουρελού, μαγκάλια καπνισμένα

κι αχ! στη μαρκίζα κούρνιασε ένα περιστέρι.

Στο ταβερνάκι -μεσημέρι, 

σερβίραν λαχανόσουπα σε πιάτα ραγισμένα.

Έχει η κάθε εποχή τα δικά της προστάγματα

έτσι που, αν τραγουδήσεις πολύ, φτάνεις σ’ άγγελων τάγματα.

 

-Έλα πάμε, μαέστρο με τ’ ολόσαρκο χείλι3!

Έλα, πάρε στις χούφτες σου θέλητα4

-των θνητών τ’ ανωφέλητα-

να τα κάνεις ρυάκια του Απρίλη5.

 

~~~

 

Χαρτόνια στα παράθυρα, μάνταλα καρυδένια

και στη μαρκίζα γράψαν τ’ αύριο δύο φίλοι.

Στο ταβερνάκι –κάθε δείλι,

σερβίραν βρόχινο νερό6 και φρούτα βελουδένια.

Έχει η κάθε εποχή το δικό της βλαστάρωμα

έτσι που, αν τραγουδήσεις πολύ, βγάνεις άγγελου άρωμα.

-Έλα πάμε, μαέστρο με τη σένιατιράντα!

Έλα, πάρε αγαθά ωραία βλέμματα

-των θνητών τα παινέματα-

να τα κάνεις τραγούδι για πάντα. 

 

_

γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη

______

  1. τρέμανε: τρεμόσβηναν. Το ποίημα τοποθετείται χρονικά λίγο μετά από τη μικρασιατική καταστροφή, τότε περίπου που ξεκίνησε κι η άνθιση του ρεμπέτικου τραγουδιού στην Ελλάδα. Η λιτή κατάσταση του ταβερνείου αλλά και τα εδέσματα που σερβίρονται δείχνουν τη φτώχεια και την παρακμή της μεταπολεμικής εκείνης εποχής, και μόνο το τραγούδι φαίνεται να ανακουφίζει τον κόσμο.  
  2. μαέστρο: Ο ρόλος του μαέστρου στην ταβέρνα είναι σημαντικός -αν και λίγο εξιδανικευμένος, γιατί δίνει ζωή στο χώρο με τη μουσική του. Οι θαμώνες περιμένουν απ’ αυτόν να τούς κάνει την πίκρα χαρά («Έλα, πάρε στις χούφτες σου κλάματα… ρεμπέτικο»), να φιλοσοφήσει («Έλα, πάρε στις χούφτες σου θέλητα…Απρίλη»), και να δώσει στις όμορφες στιγμές της καθημερινότητάς τους διάσταση παντοτινή («Έλα, πάρε αγαθά ωραία βλέμματα…για πάντα).
  3. χείλι: το χείλος 
  4. θέλητα (*ποιητική αδεία): τα θέλω, τα θελήματα.
  5. να τα κάνεις ρυάκια του Απρίλη: Το ρυάκι εδώ χρησιμοποιείται μεταφορικά, για να δείξει τον εφήμερο, περαστικό -σαν τα νερά του ποταμού, χαρακτήρα των περισσότερων ανθρώπινων θελημάτων.
  6. βρόχινο νερό: νερό που στάζει από τα χαλασμένα κεραμίδια της οροφής μέσα στα ποτήρια, όταν βρέχει.
  7. σένια (**στη γλώσσα των ρεμπέτηδων της εποχής): κομψή και περιποιημένη.

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου