γράφει ο Πάνος Τουρλής

Πέρασε το καλοκαίρι και τα κραγιόνια ετοιμάζονται να επιστρέψουν στο σχολείο. Αποχαιρετούν την παραλία και τη νύχτα πριν την πρώτη μέρα στην τάξη ψάχνουν να βρουν τι θα φορέσουν για την επομένη. Θα συναντήσουν τους παλιούς τους φίλους, θα γνωρίσουν νέους, θα ανταλλάξουν γνώμες και νέα, τι όμορφα που είναι να γυρίζεις στο σχολείο! Σταδιακά γνωρίζουμε τα όμορφα κραγιόνια, το λευκό, το μπλε, το μαύρο που έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα αλλά και κάποια κοινά σημεία μεταξύ τους: στο ένα κραγιόνι αρέσουν τα μαθηματικά, στο άλλο να ζωγραφίζει, σε άλλο να διαβάζει, σε άλλο οι επιστήμες, όλα όμως περιμένουν κάτι πολύ σημαντικό! Ελάτε να το ανακαλύψουμε σε αυτήν τη διασκεδαστική ιστορία που ζωντανεύει μια σχολική καθημερινότητα… αλλιώς!

Η εικονογράφηση του Oliver Jeffers είναι χαριτωμένη και γεμάτη χρώματα. Χιλιάδες κραγιόνια, μικρά, μεγάλα, γεματούτσικα και καλοξυσμένα, μοναχικά και γελαστά, με ποικίλες αποχρώσεις αποκτούν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά κι έτσι οι ποικίλες εκφράσεις τους για όσα συμβαίνουν στην ιστορία φέρνουν πολλά γέλια. Συγκινητική η εικόνα του αποχαιρετισμού στην παραλία, ξεκαρδιστική η επιλογή του ντυσίματος ανάμεσα σε φράκο, ποδιά μάγειρα και στολή Άη-Βασίλη, ενδιαφέρουσα η αναγνωστική πρόταση του κραγιονιού που του αρέσει να διαβάζει («Ο αόρατος άνθρωπος», του Ουέλς). Αυτά και άλλα στιγμιότυπα ζωντανεύουν με χαριτωμένο και ρεαλιστικό τρόπο, χωρίς φόντο και λεπτομέρειες, κάτι που μας βοηθάει να εστιάσουμε στην καθαυτή δράση σε πρώτο πλάνο.