Στου Φθινοπώρου την αρχή

ήρθε μια μπόρα, μια βροχή

οι αστραπές φέραν βροντές

απ του ουρανού τις απειλές

 

Πάει το ζεστό το καλοκαίρι

φύγαν της αγάπης τα πουλιά

ορφανό μένει τ’ αγέρι

να φυσάει στην αμμουδιά

 

Στην άμμο πάνω την ψιλή

περνάει ένα κύμα με ορμή

σβήνει τα χνάρια της καρδιάς

τις αναμνήσεις μιας βραδιάς

 

Πάει το ολόγιομο φεγγάρι

και μιας θάλασσας το φως

οι παλμοί στης γης το χάδι

των στιγμών όλο το βιός

 

_

γράφει η Ελένη Λουκά