Τις πταίει;

3.10.2016

ocean_sea_man

Σκέψεις σκόρπιες στο νου,
εικόνες παντού.
Από κάπου να πιαστείς
κάτι για να πεις.

Φταίει η εποχή;
Αποκαλόκαιρο,
αρχές του φθινοπώρου.
Ο καιρός άστατος,
όπως κι οι ζωές μας.

Πώς να συνταιριάξεις λέξεις,
πώς να γεννήσεις μια ιστορία,
όταν η δική σου
τείνει να γίνει τραγωδία;

Από πού να πιαστείς
και ποιο χέρι να δώσεις;
Παντού κατήφεια
ολούθε ανασφάλεια.

Παιδιά με όνειρα
και όρεξη για δημιουργία.
Έτοιμα να πετάξουν
και ν’ απογειωθούν.
Κι οι μεγάλοι έχουν φροντίσει
να τους κόψουν τα φτερά·
δε χρειάζονται πια “τρελοί”
με όνειρα πολλά.

Χέρια χρειάζονται
χέρια εργατικά.
Οι σκέψεις απαγορεύονται,
εκτός αν είναι στα κουτιά.

Ιστορίες ξαναγράφονται
καταπώς συμφέρουν.
Λαοί αποδεκατίζονται…
Τι κι αν υποφέρουν…

Ένας τρελός
ή ένας Χριστός
να δώσει μια κλωτσιά στο συμφέρον
και να χαρίσει φως κι ελπίδα.
Να τι χρειάζεται ο κόσμος τούτος σήμερα,
μήπως και λασκάρουν τα γρανάζια
της μηχανής που έχουν στήσει και κινούν
οι έχοντες κι οι κατέχοντες,
να προχωρήσει τούτη η ζήση…

-

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    “Ο καιρός άστατος, όπως κι οι ζωές μας”. Όλα αφημένα στην τύχη τους. Ρεαλιστικός ο μονόλογός αου Αθηνά και πολύ ωραία δοσμένος.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλό απόγεμα και καλή βδομάδα, Βάσω μου!!!!!!!!
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τη στάση και για τα καλά σου λόγια!!!
      Κάπως έτσι δεν είναι, αλήθεια, η ζωή όλων μας;;;
      Καλό υπόλοιπο!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Και πάλι η ΑΝΩΝΥΜΟΣ, Αθηνά…………..
      Σ’ ευχαριστώ πολύ, Λένα μου!!!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. sofia25164

    Χωρίς τρελούς και όνειρα!!! Δίχως φτερά και οι σκέψεις μέσα σε κουτιά[…] πόση αδικία έγινε από όλους μας σ’ αυτά τα παιδιά! Υπέροχος ο μονόλογός σου Αθηνά μου…την αγάπη μου και την καλημέρα μου!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σοφία μου, σ’ ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!!
      Πράγματι, τι κόσμο αφήνουμε στα παιδιά;;;….
      Καλό μας ξημέρωμα, κορίτσι μου!!!!!!!!!!!

      Απάντηση
    • Αθηνά Μαραβέγια

      Καλησπέρα, Μαχούλα μου και συγγνώμη για την καθυστέρηση…
      Μακάρι, κοριτσάκι μου!!! Μακάρι!!!!!!!!!
      Καλή βδομάδα να έχουμε!!!!!!!!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου