Τι ήμουν…

20.06.2016

best_friends

Τι ήμουνα για σένα, πες μου γιατί
Ο νους όσο κι αν ψάξει
ποτέ δε θα το βρει.

Μην ήμουν αύρα βάρκας πανί
που το φουσκώνει
Δελφίνι τρέχει για το νησί;

Μην ήμουν γλάρος που όλο πετά
Στο κύμα πάνω, μετά ψηλά
Ψάχνει κεφάτο για λιχουδιά;

Μην ήμουν ζέστη στην παγωνιά;
Μήπως δροσούλα στην αναψιά;
Νεράκι ήμουν, δροσοπηγή,
Ή κάποιο αηδόνι σ’ ένα κλωνί;

Μην ήμουν τάχα μία Θεά
Να σε φυλάει από ψηλά
Από κινδύνους, δαιμονικά
Γι’ αυτό κρυβόσουν στην αγκαλιά;

Λιμάνι ήμουν κι απανεμιά
Δεν τη φοβόσουν την ανταριά
Την τρικυμία, το χαλασμό,
Ο κόσμος όλος σου ήμουν εγώ.

Τι ήμουν πες μου, δεν το χωρεί
Ο νους τ’ ανθρώπου, δεν το μπορεί.
Δεν ξέρω τι ήμουν, γι’ αυτό ρωτώ,
Πληγή σου μήπως που αιμορραγώ;

Ομίχλη μήπως και καταχνιά
Βαρκούλα μόνη δίχως πανιά;
Κι εγώ το ξέρω δεν τις μπορείς
Τις βάρκες δίχως πανί ή κουπί…


Και τ’ είμαι τώρα; Ψάχνω ρωτώ
Μήπως πελώριο ένα μηδενικό;
Θεέ μου, τα όνειρα σημείο επαφής
Εκεί ρωτούσα καλά αν είσαι μα και πώς ζεις.

Κάποτε τ’ αποφάσισα να ψάξω να σε βρω,
Και να σου πω πια ζωντανά ό,τι είχα να σου πω.
Χρόνια και χρόνια με τι στοργή και τρυφεράδα
Η σκέψη μου πως σε ακολουθεί.

Κι εσύ; Δεν με θυμήθηκες ποια ήμουνα εγώ
Που στ’ όνομά μου έπινες το πιο γλυκό νερό…
Ε, άντε και χάσου, φύγε από δω
Κακό της Μοίρας μου αερικό.

Δεν ξέρω σαν τι ήμουνα το είπα; μπορεί,
Ξέρω όμως σίγουρα τι ήσουνα εσύ.
Κάλπικη ήσουν, ψεύτρα ρηχή.
Άξιζες να ’χεις φίλη πιστή;

Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Λένα μου,

    Δεν ξέρω αν μπόρεσες ποτέ να βρεις τι ήσουν για το
    – κατά πάσα πιθανότητα – σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου…
    αλλά για εμάς είσαι η αστείρευτη έμπνευση προσωποποιημένη!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εστίασες ακριβώς στο ερώτημα που έμεινε ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ …Για τα υπόλοιπα σ’ ευχαριστώ καλή μου Χρυσούλα Πάντοτε έχεις μια καλή κουβέντα γα όλες μας να πεις. Να ‘σαι καλά…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Λένα Καλημέρα. Γεμάτο συνεσθήματα κι ερωτηματικά το ποίημα σου. Που δεν σου κρύβω ότι κάποιες φορές έχουν παιδέψει και εμένα. Μου άρεσε πολύ!!!! Βγάζουν τόση δροσιά πάντα όλα όσα γράφεις!!!!! Να έχεις μία όμορφη εβδομάδα!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ξεκίνησες γλυκά να αναρωτιέσαι, να αναπολείς και στο τέλος η οργή ξεχείλισε σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Λόγια βγαλμένα από την καρδιά που προσπαθει να κατανοήσει τα γιατί μα απάντηση δεν παίρνει. Το τέλος ήταν λυτρωτικό.

    Απάντηση
  5. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ΈΡΧΕΤΑΙ ΚΆΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ που λες :Όλα λάθος λάθος. Δεν το παίρνεις απόφαση βέβαια αλλά το ότι λες ΤΕΛΟΣ είναι καλό για να μη βασανίζεσαι εσαεί.
    Την καλημέρα μου Σουλελέ

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Απέδωσες τα ερωτηματικά και τα συναισθήματα, που γεννά η απιστία σε όλους τους τομείς, με τον πιο γλαφυρό τρόπο, Λένα μου. Θα στο ξαναπώ, είσαι ποιήτρια. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  7. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Και αφού με βάφτισες με ένα όνομα που είναι τόσο βαρύ που απορώ πώς και δεν βούλιαξα μέσα στην κολυμβήθρα κατά την διάρκεια του μυστηρίου(!) να σού πω ότι ορισμένα βιώματα σε κάνουν πολλές φορ’ες και γίνεσαι ακόμη και ποιητής …Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ Μάρθα, είσαι ευγενέστατη.

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Λένα! Πάντα φοβερή, πάντα με το αστείρευτο χιούμορ σου!

    Απάντηση
  9. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Βρε συ Ελένα ΠΟΎ ΤΟ ΒΡΉΚΕς ΤΟ ΧΙΟΎΜΟΡ σ΄αυτό μου το κείμενο ;;; Εγώ θυμάμαι το’γραφα και έκλαιγα γιατί είναι από τα βιωματικά μου. Φαίνεται όμως ότι εγώ και όταν κλαίω είμαι για γέλια !!! Σέ ευχαριστώ Καλό ξημέρωμα.

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Δύσκολο να τα πεις..να τα γράψεις..όλα αυτά…Το απέδωσες όμως με ομορφοφτιαγμένους στίχους γεμάτους συναίσθημα…

    Απάντηση
  11. Αθηνά Μαραβέγια

    Σ’ ευχαριστώ, έστω και πάλι αργοπορημένα, για το χαμόγελο που μου χάρισες, σαν τέλειωναν οι λέξεις!!!
    “Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
    Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.”
    Πόσο με ξεγέλασες στην αρχή και πόσο αληθινά κατέληξες! Και δεν είσαι μόνη. Αυτό το ξέρεις, φαντάζομαι!!!

    Απάντηση
  12. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Oταν είσαι εν θερμώ λες και καμιά λέξη πάρα πάνω Μετά μετανιώνεις΄όχι γιατί άλλαξαν τα συναισθήματά σου αλλά η υπερβολή σου σε εκθέτει στα ίδια σου τα μάτια κυρίως… Αθηνά σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου