Τι ήμουν…

20.06.2016

best_friends

Τι ήμουνα για σένα, πες μου γιατί
Ο νους όσο κι αν ψάξει
ποτέ δε θα το βρει.

Μην ήμουν αύρα βάρκας πανί
που το φουσκώνει
Δελφίνι τρέχει για το νησί;

Μην ήμουν γλάρος που όλο πετά
Στο κύμα πάνω, μετά ψηλά
Ψάχνει κεφάτο για λιχουδιά;

Μην ήμουν ζέστη στην παγωνιά;
Μήπως δροσούλα στην αναψιά;
Νεράκι ήμουν, δροσοπηγή,
Ή κάποιο αηδόνι σ’ ένα κλωνί;

Μην ήμουν τάχα μία Θεά
Να σε φυλάει από ψηλά
Από κινδύνους, δαιμονικά
Γι’ αυτό κρυβόσουν στην αγκαλιά;

Λιμάνι ήμουν κι απανεμιά
Δεν τη φοβόσουν την ανταριά
Την τρικυμία, το χαλασμό,
Ο κόσμος όλος σου ήμουν εγώ.

Τι ήμουν πες μου, δεν το χωρεί
Ο νους τ’ ανθρώπου, δεν το μπορεί.
Δεν ξέρω τι ήμουν, γι’ αυτό ρωτώ,
Πληγή σου μήπως που αιμορραγώ;

Ομίχλη μήπως και καταχνιά
Βαρκούλα μόνη δίχως πανιά;
Κι εγώ το ξέρω δεν τις μπορείς
Τις βάρκες δίχως πανί ή κουπί…


Και τ’ είμαι τώρα; Ψάχνω ρωτώ
Μήπως πελώριο ένα μηδενικό;
Θεέ μου, τα όνειρα σημείο επαφής
Εκεί ρωτούσα καλά αν είσαι μα και πώς ζεις.

Κάποτε τ’ αποφάσισα να ψάξω να σε βρω,
Και να σου πω πια ζωντανά ό,τι είχα να σου πω.
Χρόνια και χρόνια με τι στοργή και τρυφεράδα
Η σκέψη μου πως σε ακολουθεί.

Κι εσύ; Δεν με θυμήθηκες ποια ήμουνα εγώ
Που στ’ όνομά μου έπινες το πιο γλυκό νερό…
Ε, άντε και χάσου, φύγε από δω
Κακό της Μοίρας μου αερικό.

Δεν ξέρω σαν τι ήμουνα το είπα; μπορεί,
Ξέρω όμως σίγουρα τι ήσουνα εσύ.
Κάλπικη ήσουν, ψεύτρα ρηχή.
Άξιζες να ’χεις φίλη πιστή;

Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Λένα μου,

    Δεν ξέρω αν μπόρεσες ποτέ να βρεις τι ήσουν για το
    – κατά πάσα πιθανότητα – σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου…
    αλλά για εμάς είσαι η αστείρευτη έμπνευση προσωποποιημένη!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εστίασες ακριβώς στο ερώτημα που έμεινε ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ …Για τα υπόλοιπα σ’ ευχαριστώ καλή μου Χρυσούλα Πάντοτε έχεις μια καλή κουβέντα γα όλες μας να πεις. Να ‘σαι καλά…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Λένα Καλημέρα. Γεμάτο συνεσθήματα κι ερωτηματικά το ποίημα σου. Που δεν σου κρύβω ότι κάποιες φορές έχουν παιδέψει και εμένα. Μου άρεσε πολύ!!!! Βγάζουν τόση δροσιά πάντα όλα όσα γράφεις!!!!! Να έχεις μία όμορφη εβδομάδα!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ξεκίνησες γλυκά να αναρωτιέσαι, να αναπολείς και στο τέλος η οργή ξεχείλισε σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Λόγια βγαλμένα από την καρδιά που προσπαθει να κατανοήσει τα γιατί μα απάντηση δεν παίρνει. Το τέλος ήταν λυτρωτικό.

    Απάντηση
  5. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ΈΡΧΕΤΑΙ ΚΆΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ που λες :Όλα λάθος λάθος. Δεν το παίρνεις απόφαση βέβαια αλλά το ότι λες ΤΕΛΟΣ είναι καλό για να μη βασανίζεσαι εσαεί.
    Την καλημέρα μου Σουλελέ

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Απέδωσες τα ερωτηματικά και τα συναισθήματα, που γεννά η απιστία σε όλους τους τομείς, με τον πιο γλαφυρό τρόπο, Λένα μου. Θα στο ξαναπώ, είσαι ποιήτρια. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  7. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Και αφού με βάφτισες με ένα όνομα που είναι τόσο βαρύ που απορώ πώς και δεν βούλιαξα μέσα στην κολυμβήθρα κατά την διάρκεια του μυστηρίου(!) να σού πω ότι ορισμένα βιώματα σε κάνουν πολλές φορ’ες και γίνεσαι ακόμη και ποιητής …Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ Μάρθα, είσαι ευγενέστατη.

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Λένα! Πάντα φοβερή, πάντα με το αστείρευτο χιούμορ σου!

    Απάντηση
  9. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Βρε συ Ελένα ΠΟΎ ΤΟ ΒΡΉΚΕς ΤΟ ΧΙΟΎΜΟΡ σ΄αυτό μου το κείμενο ;;; Εγώ θυμάμαι το’γραφα και έκλαιγα γιατί είναι από τα βιωματικά μου. Φαίνεται όμως ότι εγώ και όταν κλαίω είμαι για γέλια !!! Σέ ευχαριστώ Καλό ξημέρωμα.

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Δύσκολο να τα πεις..να τα γράψεις..όλα αυτά…Το απέδωσες όμως με ομορφοφτιαγμένους στίχους γεμάτους συναίσθημα…

    Απάντηση
  11. Αθηνά Μαραβέγια

    Σ’ ευχαριστώ, έστω και πάλι αργοπορημένα, για το χαμόγελο που μου χάρισες, σαν τέλειωναν οι λέξεις!!!
    “Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
    Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.”
    Πόσο με ξεγέλασες στην αρχή και πόσο αληθινά κατέληξες! Και δεν είσαι μόνη. Αυτό το ξέρεις, φαντάζομαι!!!

    Απάντηση
  12. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Oταν είσαι εν θερμώ λες και καμιά λέξη πάρα πάνω Μετά μετανιώνεις΄όχι γιατί άλλαξαν τα συναισθήματά σου αλλά η υπερβολή σου σε εκθέτει στα ίδια σου τα μάτια κυρίως… Αθηνά σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου