Τι ήμουν…

20.06.2016

best_friends

Τι ήμουνα για σένα, πες μου γιατί
Ο νους όσο κι αν ψάξει
ποτέ δε θα το βρει.

Μην ήμουν αύρα βάρκας πανί
που το φουσκώνει
Δελφίνι τρέχει για το νησί;

Μην ήμουν γλάρος που όλο πετά
Στο κύμα πάνω, μετά ψηλά
Ψάχνει κεφάτο για λιχουδιά;

Μην ήμουν ζέστη στην παγωνιά;
Μήπως δροσούλα στην αναψιά;
Νεράκι ήμουν, δροσοπηγή,
Ή κάποιο αηδόνι σ’ ένα κλωνί;

Μην ήμουν τάχα μία Θεά
Να σε φυλάει από ψηλά
Από κινδύνους, δαιμονικά
Γι’ αυτό κρυβόσουν στην αγκαλιά;

Λιμάνι ήμουν κι απανεμιά
Δεν τη φοβόσουν την ανταριά
Την τρικυμία, το χαλασμό,
Ο κόσμος όλος σου ήμουν εγώ.

Τι ήμουν πες μου, δεν το χωρεί
Ο νους τ’ ανθρώπου, δεν το μπορεί.
Δεν ξέρω τι ήμουν, γι’ αυτό ρωτώ,
Πληγή σου μήπως που αιμορραγώ;

Ομίχλη μήπως και καταχνιά
Βαρκούλα μόνη δίχως πανιά;
Κι εγώ το ξέρω δεν τις μπορείς
Τις βάρκες δίχως πανί ή κουπί…


Και τ’ είμαι τώρα; Ψάχνω ρωτώ
Μήπως πελώριο ένα μηδενικό;
Θεέ μου, τα όνειρα σημείο επαφής
Εκεί ρωτούσα καλά αν είσαι μα και πώς ζεις.

Κάποτε τ’ αποφάσισα να ψάξω να σε βρω,
Και να σου πω πια ζωντανά ό,τι είχα να σου πω.
Χρόνια και χρόνια με τι στοργή και τρυφεράδα
Η σκέψη μου πως σε ακολουθεί.

Κι εσύ; Δεν με θυμήθηκες ποια ήμουνα εγώ
Που στ’ όνομά μου έπινες το πιο γλυκό νερό…
Ε, άντε και χάσου, φύγε από δω
Κακό της Μοίρας μου αερικό.

Δεν ξέρω σαν τι ήμουνα το είπα; μπορεί,
Ξέρω όμως σίγουρα τι ήσουνα εσύ.
Κάλπικη ήσουν, ψεύτρα ρηχή.
Άξιζες να ’χεις φίλη πιστή;

Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Λένα μου,

    Δεν ξέρω αν μπόρεσες ποτέ να βρεις τι ήσουν για το
    – κατά πάσα πιθανότητα – σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου…
    αλλά για εμάς είσαι η αστείρευτη έμπνευση προσωποποιημένη!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εστίασες ακριβώς στο ερώτημα που έμεινε ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ …Για τα υπόλοιπα σ’ ευχαριστώ καλή μου Χρυσούλα Πάντοτε έχεις μια καλή κουβέντα γα όλες μας να πεις. Να ‘σαι καλά…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Λένα Καλημέρα. Γεμάτο συνεσθήματα κι ερωτηματικά το ποίημα σου. Που δεν σου κρύβω ότι κάποιες φορές έχουν παιδέψει και εμένα. Μου άρεσε πολύ!!!! Βγάζουν τόση δροσιά πάντα όλα όσα γράφεις!!!!! Να έχεις μία όμορφη εβδομάδα!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ξεκίνησες γλυκά να αναρωτιέσαι, να αναπολείς και στο τέλος η οργή ξεχείλισε σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Λόγια βγαλμένα από την καρδιά που προσπαθει να κατανοήσει τα γιατί μα απάντηση δεν παίρνει. Το τέλος ήταν λυτρωτικό.

    Απάντηση
  5. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ΈΡΧΕΤΑΙ ΚΆΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ που λες :Όλα λάθος λάθος. Δεν το παίρνεις απόφαση βέβαια αλλά το ότι λες ΤΕΛΟΣ είναι καλό για να μη βασανίζεσαι εσαεί.
    Την καλημέρα μου Σουλελέ

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Απέδωσες τα ερωτηματικά και τα συναισθήματα, που γεννά η απιστία σε όλους τους τομείς, με τον πιο γλαφυρό τρόπο, Λένα μου. Θα στο ξαναπώ, είσαι ποιήτρια. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  7. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Και αφού με βάφτισες με ένα όνομα που είναι τόσο βαρύ που απορώ πώς και δεν βούλιαξα μέσα στην κολυμβήθρα κατά την διάρκεια του μυστηρίου(!) να σού πω ότι ορισμένα βιώματα σε κάνουν πολλές φορ’ες και γίνεσαι ακόμη και ποιητής …Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ Μάρθα, είσαι ευγενέστατη.

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Λένα! Πάντα φοβερή, πάντα με το αστείρευτο χιούμορ σου!

    Απάντηση
  9. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Βρε συ Ελένα ΠΟΎ ΤΟ ΒΡΉΚΕς ΤΟ ΧΙΟΎΜΟΡ σ΄αυτό μου το κείμενο ;;; Εγώ θυμάμαι το’γραφα και έκλαιγα γιατί είναι από τα βιωματικά μου. Φαίνεται όμως ότι εγώ και όταν κλαίω είμαι για γέλια !!! Σέ ευχαριστώ Καλό ξημέρωμα.

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Δύσκολο να τα πεις..να τα γράψεις..όλα αυτά…Το απέδωσες όμως με ομορφοφτιαγμένους στίχους γεμάτους συναίσθημα…

    Απάντηση
  11. Αθηνά Μαραβέγια

    Σ’ ευχαριστώ, έστω και πάλι αργοπορημένα, για το χαμόγελο που μου χάρισες, σαν τέλειωναν οι λέξεις!!!
    “Όχι δεν τ’ άξιζες. Γι’ αυτό κι εγώ
    Σχισμένο ρούχο σε ξεπετώ.”
    Πόσο με ξεγέλασες στην αρχή και πόσο αληθινά κατέληξες! Και δεν είσαι μόνη. Αυτό το ξέρεις, φαντάζομαι!!!

    Απάντηση
  12. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Oταν είσαι εν θερμώ λες και καμιά λέξη πάρα πάνω Μετά μετανιώνεις΄όχι γιατί άλλαξαν τα συναισθήματά σου αλλά η υπερβολή σου σε εκθέτει στα ίδια σου τα μάτια κυρίως… Αθηνά σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου