Τι κι αν πέρασε καιρός

6.04.2016

Τι κι αν πέρασε καιρός…

Είναι οι μυρωδιές, καθώς το γλυκό σερβίρεται.

Είναι οι ήχοι, που άλλοτε μελωδικά συντρόφευαν τα βράδια μας.

Είναι η αίσθηση του απαλού σου σακακιού, σαν έγερνα στον ώμο σου για να κουρνιάσω.

Έτσι, μοναχά γι’ ασφάλεια.

 

Τι κι αν πέρασε καιρός!

Η φωνή σου με ξυπνάει ακόμα απ’ το λήθαργο που αναγκάζομαι να βυθιστώ.

Το χέρι σου με χαϊδεύει.

Τ’ αρπάζω αμέσως, μα δε μπορώ να πορευτώ μαζί του.

Τα μάτια σου - αχ τα μάτια σου! - τόσο γλυκά με ταξιδεύουν.

 

Τι κι αν πέρασε καιρός!

Ξέρω ακόμα πως εδώ σιμά μου ξαποσταίνεις το κορμί σου.

Ξέρω αγάπη μου, πως ακόμα εδώ σιμά μου γεύεσαι ό,τι καινούργιο πάει ν’ αστράψει.

Στέκεσαι και δοκιμάζεις.

 

Πόσο χαίρεται το νέο!

Πόσο λυπάται η συνήθεια!

Πόσο αξίζει να μοιράζεσαι;

Μα τι πραγματικά λαχτάρησε η ψυχή σου;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Το ποίημα χτυπά τις αισθήσεις… Ωραίο και δυνατό!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Είναι φορές που ο καιρός μοιάζει να είναι καταλητικός για μια αγάπη…Έτσι κάπως δεν είναι και το παλιό καλό κρασί?Όσο παλιώνει τόσο πιο δυνατό γίνεται!Μπραβο , Μαργαρίτα!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος.

    Τόσο αληθινό!!Πολύ όμορφο,με συναίσθημα ,κατανοητό!!!!

    Απάντηση
  4. Άγγελος Πετρουλάκης

    Ιδιαίτερα τρυφερό.

    Απάντηση
  5. Μαργαρίτα Αλεξάνδρου

    Σε ευχαριστώ πολύ Πόπη!!

    Απάντηση
  6. Μαργαρίτα Αλεξάνδρου

    Σε ευχαριστώ Χρυσούλα!!

    Απάντηση
  7. Μαργαρίτα Αλεξάνδρου

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά σας λόγια και χαίρομαι που στον καθένα δημιουργούνται διάφορα συναισθήματα με αυτό που διαβάζει! Καλή σας μέρα!!

    Απάντηση
  8. Ελπίδα Αθανασίου

    ΥΠΕΡΟΧΟ!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σε ευχαριστώ πολύ Ελπίδα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου