Τι κρίμα

18.09.2016

book_love_b

Δεν το έχεις καταλάβει γι’ αυτό θα το ξαναπώ
Η αγάπη θέλει τρέλα και τροφή το “σ’ αγαπώ”,
Πού και πού και μία θυσία και όχι “πρέπει” ή “δεν μπορώ”
Εάν φυσικά το θέλεις να βαστά κάποιον καιρό.

Πού την έβαλες για πες μου, σε συρτάρια ερμητικά
Και την άφησες μονάχη μέσα εκεί να ασφυκτιά;
Δεν σε ένοιαξε αν φύγει, είναι πλέον φανερό
Κρίμα νόμιζα πως βρήκε γη και χώμα καρπερό,

Να ανθίσει, να φουντώσει και να γίνει πυρκαγιά
Να καώ και ’συ μαζί μου σε μια θεία αγκαλιά.
Δεν το θέλησες. Σού το ’πα ότι σαν η Αγάπη ’ρθει
και δεν έβρει πόρτα ορθάνοιχτη ή παράθυρο να μπει,

Θα νομίσει δεν την θέλουν και περήφανα θα πει:
“άντε γεια σου και λυπάμαι” και θα φύγει, θα χαθεί.
Αυτό έπραξες καλέ μου. Έφυγε η Αγάπη τώρα κι έμεινα μόνη εδώ,
να σού λέω ήταν κρίμα, πια δεν θέλω να σε δω!

Και μια συμβουλή ακόμα, θα ’ναι ίσως η στερνή
Αν ποτέ ξανατολμήσει η καρδιά να αναστηθεί,
Την Αγάπη ψάξε να ’βρεις, με ορθάνοιχτη αγκαλιά
Πες της πως την θες δικιά σου και ανέβα τα σκαλιά

Του όνειρου, της φαντασίας. Και το ανέβασμα αυτό,
Θα αξίζει, πίστεψέ το, είναι δώρο θεϊκό.

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. sofia25164

    Του όνειρου, της φαντασίας. Και το ανέβασμα αυτό,
    Θα αξίζει, πίστεψέ το, είναι δώρο θεϊκό.
    Έτσι Λένα μου για όλα αυτά μα και άλλα τόσα αξίζει να έρχεται αξίζει να τη ζούμε!!!!!
    Καλό βράδυ και να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    ;ENA απλό ποιηματάκι Σοφία μου για την αγάπη που ομολογουμένως την αγαπώ πολύ!!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Αχ αυτή η “ρημάδα” η Αγάπη!!!!!! Κι όποιος της κλείσει μια φορά την πόρτα, δεν ξέρει αν θα του ξαναχτυπήσει…
    Τι όμορφα που ξέρεις ν’ αγαπάς, Λένα μου!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Lena Mavroudi Mouliou

    Λες ε, ανώνυμή μου; Πολλοί είναι αυτοί που δεν θα συμφωνήσουν με σένα. Εγώ πάντως σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Ένας ύμνος για τον έρωτα, με τρόπο που εσύ μοναδικά ξέρεις να νοικοκυρεύεις τις λέξεις και τις εικόνες!!!!!!!!
    ΝΑ είσαι καλά, Λενάκι μου!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου