Επιλέξτε Page

Τι κρίμα

18.09.2016

book_love_b

Δεν το έχεις καταλάβει γι’ αυτό θα το ξαναπώ
Η αγάπη θέλει τρέλα και τροφή το “σ’ αγαπώ”,
Πού και πού και μία θυσία και όχι “πρέπει” ή “δεν μπορώ”
Εάν φυσικά το θέλεις να βαστά κάποιον καιρό.

Πού την έβαλες για πες μου, σε συρτάρια ερμητικά
Και την άφησες μονάχη μέσα εκεί να ασφυκτιά;
Δεν σε ένοιαξε αν φύγει, είναι πλέον φανερό
Κρίμα νόμιζα πως βρήκε γη και χώμα καρπερό,

Να ανθίσει, να φουντώσει και να γίνει πυρκαγιά
Να καώ και ’συ μαζί μου σε μια θεία αγκαλιά.
Δεν το θέλησες. Σού το ’πα ότι σαν η Αγάπη ’ρθει
και δεν έβρει πόρτα ορθάνοιχτη ή παράθυρο να μπει,

Θα νομίσει δεν την θέλουν και περήφανα θα πει:
“άντε γεια σου και λυπάμαι” και θα φύγει, θα χαθεί.
Αυτό έπραξες καλέ μου. Έφυγε η Αγάπη τώρα κι έμεινα μόνη εδώ,
να σού λέω ήταν κρίμα, πια δεν θέλω να σε δω!

Και μια συμβουλή ακόμα, θα ’ναι ίσως η στερνή
Αν ποτέ ξανατολμήσει η καρδιά να αναστηθεί,
Την Αγάπη ψάξε να ’βρεις, με ορθάνοιχτη αγκαλιά
Πες της πως την θες δικιά σου και ανέβα τα σκαλιά

Του όνειρου, της φαντασίας. Και το ανέβασμα αυτό,
Θα αξίζει, πίστεψέ το, είναι δώρο θεϊκό.

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. sofia25164

    Του όνειρου, της φαντασίας. Και το ανέβασμα αυτό,
    Θα αξίζει, πίστεψέ το, είναι δώρο θεϊκό.
    Έτσι Λένα μου για όλα αυτά μα και άλλα τόσα αξίζει να έρχεται αξίζει να τη ζούμε!!!!!
    Καλό βράδυ και να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    ;ENA απλό ποιηματάκι Σοφία μου για την αγάπη που ομολογουμένως την αγαπώ πολύ!!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Αχ αυτή η “ρημάδα” η Αγάπη!!!!!! Κι όποιος της κλείσει μια φορά την πόρτα, δεν ξέρει αν θα του ξαναχτυπήσει…
    Τι όμορφα που ξέρεις ν’ αγαπάς, Λένα μου!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Lena Mavroudi Mouliou

    Λες ε, ανώνυμή μου; Πολλοί είναι αυτοί που δεν θα συμφωνήσουν με σένα. Εγώ πάντως σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Ένας ύμνος για τον έρωτα, με τρόπο που εσύ μοναδικά ξέρεις να νοικοκυρεύεις τις λέξεις και τις εικόνες!!!!!!!!
    ΝΑ είσαι καλά, Λενάκι μου!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου