Τι νόημα έχει;

4.06.2020

Λουλούδι στον άνεμο,

όνειρο μελαγχολικό στη βροχή

μοιάζεις απόψε καρδιά μου.

 

Εσύ τους χάρισες την αλήθεια σου

μα αυτοί σε πλήρωσαν με ψέμα και δάκρυ.

Και τώρα έμεινες μετέωρη, βουβή

να παρακολουθείς τον άνεμο της απογοήτευσης,

τον άνεμο της απαισιοδοξίας

να σκορπίζει με τα φτερά του

τα απομεινάρια της όποιας ελπίδας.

 

Γιατί τώρα οι σκιές των ανθρώπων

ντρέπονται να τους ακολουθούν πια, σαν πιστά σκυλιά.

Τώρα οι συντεταγμένες της ύπαρξής μας

μοιάζουν περισσότερο

με αργόσυρτο μοιρολόι θανάτου.

 

Μα τώρα που η αλήθεια ντύθηκε ψέμα

και η ελπίδα, παρακμή

τι νόημα έχει να με ρωτάς

πως αισθάνομαι, τι όνειρα κάνω

και αν σ’ αγαπώ;

Στρέψε καλύτερα το βλέμμα σου

και ατένισε το άπειρο,

το ατέλειωτο γαλάζιο του ουρανού.

 

Κοίταξε τους γλάρους

πόσο αμέριμνα πετούν,

πόσο νωχελικά τινάζουν τα φτερά τους

και αναλογίσου τι χάνεις.

 

Όπως βλέπεις, η ζωή προχωράει.

Δεν συγχωρεί, δεν περιμένει

τρέχει αμείλικτη μπροστά

μας προσπερνάει…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου