Του αγγέλου το σώμα

27.06.2015

 

 

του αγγέλου το σώμα

πως στα χέρια μου βρέθηκε

στης ψυχής μου τα μάτια

Ένας Έρωτας δάκρυσε

της ζωής μου το χρώμα

τη στιγμή που μ' αρνήθηκε

θλίψη έγινε θλίψη

και στα μάτια Σου κύλησε.....

δε φοβάμαι το θάνατο

όταν νύχτα μ' ασήμι, σ' αγγίζω

σαν λουλούδι αθάνατο

στο άρωμα σου

μεθώ και λυγίζω.

Σ' αγκαλιάζω

μια θάλασσα γίνεσαι

Σε κοιτάζω,

χελιδόνια στο βλέμμα Σου

χελιδόνι κι εγώ στ' άσπρο κύμα πετάω

σαν παιδί Σ' αγαπώ

στην καρδιά μου αφήνεσαι.

Σε ζητώ

και φοβάμαι να πω

πως για Εσένα πονώ και γερνάω.

των ανέμων τ' αρώματα

διπλό κόμπο κρατώ στο μαντήλι μου

στ' ουρανού τα πατώματα

τραγουδούν μεθυσμένα τα χείλη μου

τη σιωπή μου τη νύχτα

ξέρω πως μόνο Εσύ

αφουγκράζεσαι

τρυφερά να μου λες καληνύχτα

δεν ξεχνάς...

μυστικά με χρειάζεσαι.

αχ ποιές είναι οι λέξεις

του έρωτα άλλα

τραγούδια ονειρεύτηκα

μες το φως,

με το φως πως να παίξεις

στων ματιών Σου

τη θύμηση μπλέχτηκα.

η βροχή θα σε φέρει

Αύριο...

μ' ένα άστρο ταπεινό στο στερέωμα

θα βρεθούμε ξανά

πλάι - πλάι και χέρι με χέρι

στης Αγάπης

το μεγάλο ξημέρωμα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

10 σχόλια

10 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Της καλημέρας ο ανθός σ’ ένα φτερό αγγέλου.
      Ελένη, όλα για το φως, για να συνεχίσει το ταξίδι του.

      Απάντηση
  1. Matina Mardeli

    Το μέτρο του ποιήματος σας προξενεί πολύ θετικές δονήσεις!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Δάκρυ, έρχεται συχνά για να εκφράσει το μέσα μας κόσμο, αυτό που μας θυμίζει όχι μόνο την ανάγκη να είμαστε πιο ανθρώπινοι, αλλά και την επιταγή της συνείδησης για την αναπόφευκτη σύγκρουση στην καθημερινότητα με τα δήθεν και τα εύκολα. Ευχαριστώ για ότι αισθάνεστε, Ματίνα.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Αγγίζετε ψυχές!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έχω αγαπήσει τα καρφιά που με πόνεσαν. Τώρα είναι ασημένιες παραμάνες στην καινούρια φορεσιά της καρδιάς. Νιώθω τυχερή επιλέγοντας και τη μοναξιά ως στάση ζωής, γιατί μου επιτρέπει να κρατώ σε εγρήγορση τις αισθήσεις και σίγουρα, με τη μοναδική μουσική ενορχήστρωση που μας προσφέρεται μέσω των στοιχείων της φύσης, άνεμος, νερό, δέντρα, βράχια, βροχή, αυτή η κατάσταση μοιάζει πολυτέλεια και δρόμος φυγής. Κάπως έτσι μου προκύπτουν και οι ποιητικές απόπειρες. Άννα, ας είναι δίκαιη μαζί σου η ζωή.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η αγάπη Μάχη, γίνεται όχημα, για να ταξιδέψουμε στη ζωή και σ’ αυτό το ταξίδι, για να μην χάσουμε τη ρότα, οι αποσκευές είναι απλές λέξεις, αλήθεια, αυτογνωσία, καλοσύνη, περίσκεψη, αισιοδοξία. Σίγουρα έχεις να προσθέσεις κι άλλες λέξεις. Μου αρέσει να πιστεύω πως κάποιοι, έχουν ένα μοναδικό χάρισμα και το αντέχουν, είναι η εκ γενετής αθωότητα – ταυτότητα. Ευχαριστώ. Ας έχεις ουρανό για τα όνειρα σου.

      Απάντηση
  3. ΣΟΦΙΑ ΚΙΟΡΟΓΛΟΥ

    Είστε εκπληκτική ποιήτρια!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Το γνωρίζετε Σοφία, είναι πολύ χειρότερο να σέρνεσαι από το να σταυρώνεσαι. Οι περισσότεροι, ίσως θα έχουμε ηττηθεί πολλές φορές από κίβδηλες συμπεριφορές στο περιβάλλον μας, μα δεν έχει σημασία πόσες φορές ηττηθήκαμε, σημασία μείζονα αποκτά το πόσες φορές καταφέραμε να ορθώσουμε ανάστημα και να μετρήσουμε τις αντοχές μας, με μέτρο την αγάπη. Την αγάπη που ξέρει να αντέχει γιατί αντλεί πάντα δύναμη από τους ταμιευτήρες της ψυχής. Ευχαριστώ γιατί στην καρδιά σας γίνομαι εκπληκτική…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου