Του αγγέλου το σώμα

27.06.2015

 

 

του αγγέλου το σώμα

πως στα χέρια μου βρέθηκε

στης ψυχής μου τα μάτια

Ένας Έρωτας δάκρυσε

της ζωής μου το χρώμα

τη στιγμή που μ' αρνήθηκε

θλίψη έγινε θλίψη

και στα μάτια Σου κύλησε.....

δε φοβάμαι το θάνατο

όταν νύχτα μ' ασήμι, σ' αγγίζω

σαν λουλούδι αθάνατο

στο άρωμα σου

μεθώ και λυγίζω.

Σ' αγκαλιάζω

μια θάλασσα γίνεσαι

Σε κοιτάζω,

χελιδόνια στο βλέμμα Σου

χελιδόνι κι εγώ στ' άσπρο κύμα πετάω

σαν παιδί Σ' αγαπώ

στην καρδιά μου αφήνεσαι.

Σε ζητώ

και φοβάμαι να πω

πως για Εσένα πονώ και γερνάω.

των ανέμων τ' αρώματα

διπλό κόμπο κρατώ στο μαντήλι μου

στ' ουρανού τα πατώματα

τραγουδούν μεθυσμένα τα χείλη μου

τη σιωπή μου τη νύχτα

ξέρω πως μόνο Εσύ

αφουγκράζεσαι

τρυφερά να μου λες καληνύχτα

δεν ξεχνάς...

μυστικά με χρειάζεσαι.

αχ ποιές είναι οι λέξεις

του έρωτα άλλα

τραγούδια ονειρεύτηκα

μες το φως,

με το φως πως να παίξεις

στων ματιών Σου

τη θύμηση μπλέχτηκα.

η βροχή θα σε φέρει

Αύριο...

μ' ένα άστρο ταπεινό στο στερέωμα

θα βρεθούμε ξανά

πλάι - πλάι και χέρι με χέρι

στης Αγάπης

το μεγάλο ξημέρωμα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

10 σχόλια

10 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Της καλημέρας ο ανθός σ’ ένα φτερό αγγέλου.
      Ελένη, όλα για το φως, για να συνεχίσει το ταξίδι του.

      Απάντηση
  1. Matina Mardeli

    Το μέτρο του ποιήματος σας προξενεί πολύ θετικές δονήσεις!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Δάκρυ, έρχεται συχνά για να εκφράσει το μέσα μας κόσμο, αυτό που μας θυμίζει όχι μόνο την ανάγκη να είμαστε πιο ανθρώπινοι, αλλά και την επιταγή της συνείδησης για την αναπόφευκτη σύγκρουση στην καθημερινότητα με τα δήθεν και τα εύκολα. Ευχαριστώ για ότι αισθάνεστε, Ματίνα.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Αγγίζετε ψυχές!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έχω αγαπήσει τα καρφιά που με πόνεσαν. Τώρα είναι ασημένιες παραμάνες στην καινούρια φορεσιά της καρδιάς. Νιώθω τυχερή επιλέγοντας και τη μοναξιά ως στάση ζωής, γιατί μου επιτρέπει να κρατώ σε εγρήγορση τις αισθήσεις και σίγουρα, με τη μοναδική μουσική ενορχήστρωση που μας προσφέρεται μέσω των στοιχείων της φύσης, άνεμος, νερό, δέντρα, βράχια, βροχή, αυτή η κατάσταση μοιάζει πολυτέλεια και δρόμος φυγής. Κάπως έτσι μου προκύπτουν και οι ποιητικές απόπειρες. Άννα, ας είναι δίκαιη μαζί σου η ζωή.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η αγάπη Μάχη, γίνεται όχημα, για να ταξιδέψουμε στη ζωή και σ’ αυτό το ταξίδι, για να μην χάσουμε τη ρότα, οι αποσκευές είναι απλές λέξεις, αλήθεια, αυτογνωσία, καλοσύνη, περίσκεψη, αισιοδοξία. Σίγουρα έχεις να προσθέσεις κι άλλες λέξεις. Μου αρέσει να πιστεύω πως κάποιοι, έχουν ένα μοναδικό χάρισμα και το αντέχουν, είναι η εκ γενετής αθωότητα – ταυτότητα. Ευχαριστώ. Ας έχεις ουρανό για τα όνειρα σου.

      Απάντηση
  3. ΣΟΦΙΑ ΚΙΟΡΟΓΛΟΥ

    Είστε εκπληκτική ποιήτρια!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Το γνωρίζετε Σοφία, είναι πολύ χειρότερο να σέρνεσαι από το να σταυρώνεσαι. Οι περισσότεροι, ίσως θα έχουμε ηττηθεί πολλές φορές από κίβδηλες συμπεριφορές στο περιβάλλον μας, μα δεν έχει σημασία πόσες φορές ηττηθήκαμε, σημασία μείζονα αποκτά το πόσες φορές καταφέραμε να ορθώσουμε ανάστημα και να μετρήσουμε τις αντοχές μας, με μέτρο την αγάπη. Την αγάπη που ξέρει να αντέχει γιατί αντλεί πάντα δύναμη από τους ταμιευτήρες της ψυχής. Ευχαριστώ γιατί στην καρδιά σας γίνομαι εκπληκτική…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου