Το γαϊτανάκι του τρόμου

22.03.2020

Έρημοι δρόμοι

κατεβασμένα ρολά, 

πρόσωπα σκυθρωπά.

 

Μια άνοιξη παράξενη

θλιμμένη.

Αντιβαίνει ο λογισμός το προφανές.

Πώς να αντιλογίσεις την ερημιά, 

καρδιά μου

Την μοναξιά, την πίκρα;

 

Άνθρωποι λιγοστοί 

βιαστικοί, φοβισμένοι.

Σκιές γκρίζες, βουβές,

μελαγχολικές.

Τρέχουν

κάπου να χωθούν,

να προλάβουν.

Κυνηγημένα αγρίμια, 

στο έλεος, αλήθεια ποιού;

 

Βρίθει η σιωπή, άρωμα μελαγχολίας.

Η ερημιά ζέχνει πόνο και θλίψη.

Το αποτύπωμα του φόβου

χαραγμένο στη ψυχή.

Και το στίγμα του φονικού ιού 

ανάγλυφο μέσα μας..

 

-Φοβάμαι, είπες.

Εσένα, εμένα

τον καθένα.

 

Πώς να ντύσεις τη γύμνια,

της αόρατης ελπίδας;

Πώς να ντύσεις την γύμνια του τίποτα, 

με λέξεις;

Δεν ξεγελιέται η απελπισμένη κραυγή

με όμορφα ψέματα.

Δεν ημερεύει ο τρόμος, με ωραία λόγια.

 

Ένα πρωτόγνωρο σκηνικό φόβου

έχει στηθεί.

Άνθρωποι παραδομένοι 

σε ένα ατέλειωτο γαϊτανάκι τρόμου,

στο έλεος του αόρατου εχθρού.

 

Φυλακισμένοι 

στην πιο παράξενη φυλακή

του ίδιου τους, 

του φοβισμένου εαυτού.

 

Περιμένοντας πότε θα σιγήσει η νύχτα

πότε θα σημάνει η μέρα

πότε θα σαλπίσει

η Άνοιξη…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου