Το εισιτήριο

3.02.2015

 

 

Όνειρο ήταν.

Σε μέρος άγνωστο μια αγκαλιά ανάσες

Το αόρατό σου χέρι μού γύμνωνε την πλάτη

Γυάλιζαν μες τη μνήμη οι περασμένες θάλασσες

Σβήναν τα πρόσωπα του κόσμου κι έμενες μόνο ένα

 

«Το εισιτήριο μη χάσεις, να ΄ρθεις»

 

Τα μάτια σου σφαλούσε η νύχτα σα σκοτεινό μαντήλι

Κι έβλεπες με τα χέρια και την καρδιά μονάχα

Μια ανίκητη στοργή μου΄γλειφε τον λαιμό

Γλιστρούσε ως τον αστράγαλο η δίψα

Γύρω μας πάλιωναν οι άνθρωποι

Πάλιωναν τα αισθήματα κι έραβαν νέους έρωτες

Ένα κοπάδι μαύρες φτερούγες

Θάμπωναν τα τζάμια απ΄την αγωνία

Γύρω μας γυρνούσαν οι εποχές, ταξίδευαν τα χρόνια

 

«Το εισιτήριο» φώναξες «θα περιμένω»

 

Σκέπασε τη φωνή σου ο θόρυβος των τρένων

Πέτρινα ρούχα, χούφτες άμμο και θρύψαλα νύχτας

η περσινή κληρονομιά μας

Κι ένα εισιτήριο στο χέρι τώρα

που πονούσε κι έκαιγε τη χούφτα

μα το ‘σφιγγα όλο και πιο πολύ κοντά μου.

 

Όνειρο ήταν.

Ραγίζαν τα φεγγάρια, γκρεμίζονταν η νύχτα

Κλείναν οι πόρτες με ορμή, έπεφταν σκόνη οι τοίχοι

Ξύπνησα.

Ο χάρτης ένα κενό, άφαντοι όλοι οι δρόμοι

Το εισιτήριο

Με τι; Πότε; Για πού;

Κίτρινο, ξεθωριασμένο, μετανιωμένο έγραφε:

 

«Για Πάντα».

 

_

γράφει η Μαίρη Μαργαρίτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […] Γύρω μας πάλιωναν οι άνθρωποι
    Πάλιωναν τα αισθήματα κι έραβαν νέους έρωτες […]

    ένα ουτοπικό όνειρο..να ξεφτίζουν όλοι γύρω κι εμείς αλώβητοι… Και το απότομο ξύπνημα στο αμαρτωλό “για πάντα” ..

    Πολύ όμορφα γραμμένο…και η φωτογραφία ιδανική..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου