Το εισιτήριο

Δημοσίευση: 3.02.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Όνειρο ήταν.

Σε μέρος άγνωστο μια αγκαλιά ανάσες

Το αόρατό σου χέρι μού γύμνωνε την πλάτη

Γυάλιζαν μες τη μνήμη οι περασμένες θάλασσες

Σβήναν τα πρόσωπα του κόσμου κι έμενες μόνο ένα

 

«Το εισιτήριο μη χάσεις, να ΄ρθεις»

 

Τα μάτια σου σφαλούσε η νύχτα σα σκοτεινό μαντήλι

Κι έβλεπες με τα χέρια και την καρδιά μονάχα

Μια ανίκητη στοργή μου΄γλειφε τον λαιμό

Γλιστρούσε ως τον αστράγαλο η δίψα

Γύρω μας πάλιωναν οι άνθρωποι

Πάλιωναν τα αισθήματα κι έραβαν νέους έρωτες

Ένα κοπάδι μαύρες φτερούγες

Θάμπωναν τα τζάμια απ΄την αγωνία

Γύρω μας γυρνούσαν οι εποχές, ταξίδευαν τα χρόνια

 

«Το εισιτήριο» φώναξες «θα περιμένω»

 

Σκέπασε τη φωνή σου ο θόρυβος των τρένων

Πέτρινα ρούχα, χούφτες άμμο και θρύψαλα νύχτας

η περσινή κληρονομιά μας

Κι ένα εισιτήριο στο χέρι τώρα

που πονούσε κι έκαιγε τη χούφτα

μα το ‘σφιγγα όλο και πιο πολύ κοντά μου.

 

Όνειρο ήταν.

Ραγίζαν τα φεγγάρια, γκρεμίζονταν η νύχτα

Κλείναν οι πόρτες με ορμή, έπεφταν σκόνη οι τοίχοι

Ξύπνησα.

Ο χάρτης ένα κενό, άφαντοι όλοι οι δρόμοι

Το εισιτήριο

Με τι; Πότε; Για πού;

Κίτρινο, ξεθωριασμένο, μετανιωμένο έγραφε:

 

«Για Πάντα».

 

_

γράφει η Μαίρη Μαργαρίτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […] Γύρω μας πάλιωναν οι άνθρωποι
    Πάλιωναν τα αισθήματα κι έραβαν νέους έρωτες […]

    ένα ουτοπικό όνειρο..να ξεφτίζουν όλοι γύρω κι εμείς αλώβητοι… Και το απότομο ξύπνημα στο αμαρτωλό “για πάντα” ..

    Πολύ όμορφα γραμμένο…και η φωτογραφία ιδανική..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου