Το επόμενο τρένο…, της Μάχης Τζουγανάκη

18.06.2015

 

 

Συνήθισα να καρτερώ  

τα τρένα στους σταθμούς

Τρύπωνα το βλέμμα μου

στα αχνισμένα παραθύρια

των βαγονιών και χάζευα

Ταξιδιώτες όλων των λογιών

Για λίγο τα λέγαμε σιωπηλά

μερικοί μου κούναγαν και το χέρι

Περισσότερο τα παιδιά 

που κρεμόντουσαν στα τζάμια

Κι ύστερα όλοι τους χανόντουσαν 

στις ράγες της ζωής

Κάπνιζε το ταξίδι τους

κι άφηνε σαν αεροπλάνο

που σκίζει τον ουρανό

μια νοητή γραμμή μαυριδερή

που ‘φτανε μέχρι το παγκάκι 

που κόλλαγα το κορμί μου

και τράβαγε μια τζούρα

η λιγωμένη μου καρδιά

 

Κι όλο έλεγα πως θα μπω

σε ένα από τα βαγόνια

Κι όλο έμενα στο σταθμό

να περιμένω να φανεί

το επόμενο τρένο...

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Ψείρες στο μετρό

Ψείρες στο μετρό

Τα γυφτάκια αποφάσισαν να σπάσουν πλάκα με τους σοβαροφανείς, παγωμένους επιβάτες του Μετρό. Τους σπάγαν τα νεύρα έτσι ακίνητοι όπως κάθονταν, προσπαθώντας να βρουν ένα σημείο να κοιτάνε που να μην συναντούν το βλέμμα του άλλου. Σύντομα είχαν ένα σχέδιο έτοιμο,...

Μάτια καθρέφτης

Μάτια καθρέφτης

Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά σκόρπιες οι λέξεις, απ' το χρόνο ξεχασμένες αραχνιασμένες στη βουβή μου μοναξιά[...] _ γράφει η Ελένη Φλεμετάκη...

Διαβάστε κι αυτά

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Κι όλο έμενα στο σταθμό
    να περιμένω να φανεί
    το επόμενο τρένο…”

    Κι όλο και ξεγλιστράει η ζωή μέσα από τα δάχτυλά μας… σαν αέρας, σαν τρένου καπνός…
    Εξαιρετικό και πολύ ευαίσθητο, Μάχη μου!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Για λίγο τα λέγαμε σιωπηλά

    μερικοί μου κούναγαν και το χέρι

    Περισσότερο τα παιδιά

    που κρεμόντουσαν στα τζάμια ……..

    Αυθεντική, άμεση και λυτρωτική Μάχη!!!Πόσο όμορφο σαν μια παιδική ψυχή 🙂

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Η αναβολή στη ζωή μας…Υπέροχο

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Γλυκιά μου Μάχη κάθε σου γραφή ένας θαυμαστός κόσμος!
    Όπως άλλωστε και η ψυχή σου!

    Η εικόνα με τα παιδιά που χαιρετούν στα τζάμια και η νοητή μαυριδερή γραμμή
    που φτάνει ως το παγκάκι, είναι πολύ ζωντανές. Τις ξεχώρισα και με άγγιξαν ιδιαίτερα.

    Κάθε τρένο μια ευκαιρία, κάθε βαγόνι μια ιστορία ή ίσως και περισσότερες.
    Σε ποιο απ’ όλα να μπεις; Καλύτερα να περιμένεις το επόμενο τρένο.
    Ίσως περιέχει πιο θεσπέσια πράγματα εκεί.

    Καλή σου ημέρα!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αρκεί να μπεις σε κάποιο…Ελένη! Καμιά φορά παγιδευόμαστε..περιμένοντας εκείνο το ταιριαστό τρένο. Παιδεύουμε την ψυχή μας περιμένοντας μια ανύπαρκτη τελειότητα για να χωρέσουμε.τους εαυτούς μας….Και τελειώνει δυστυχώς η ζωή με κενά βαγόνια που δεν ταξίδεψαν πουθενά…

      Πεπερασμένος ο χρόνος και εμείς το ίδιο..μα σα να ξεχνάμε τα μαθηματικά μας…και σα να μη διδασκόμαστε από τις ίδιες μας τις εμπειρίες…

      την καλημέρα μου και σε ευχαριστώ και πάλι για τα γλυκά σου λόγια!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Ναι Χριστίνα …αυτή η αναβολή λες και είμαστε αθάνατοι…

    Ας ξεκολλάμε από εκείνο το παγκάκι που ρουφάμε τη ζωή μέσα από τη ζωή των άλλων…και ας χαιρόμαστε τη δική μας…ας πάρουμε όποιο τρένο βρούμε και ας κάνουμε το παρθενικό μας ταξίδι..με ο,τι κουβαλά το τρένο.. Ας μη γινόμαστε θεατές της ίδιας μας της ζωής ..

    Απάντηση
  6. Παναγιώτης

    Μάχη ακούστε!

    Μπείτε στο επόμενο βαγόνι του
    ονείρου. Προτιμήστε το από το
    να περιμένετε στο σταθμό του αστάθμητου
    και της στασιμότητας.

    Κάθε σας ποίημα, στο βαγόνι
    που σας λέω με βάζει …

    Στο μεταξύ, όλα τα ποιήματα
    που μιλάνε για τρένα, δεν
    μπορούν παρά ν᾽ αγγίζουν την ανθρώπινη
    ύπαρξη και να συγκινούν … νομίζω
    πως καταλαβαίνετε Μάχη τον λόγο …

    Καλό βραδάκι!

    Απάντηση
    • Μάχη

      “Σε ένα βαγόνι τρύπωσε το όνειρο της μέρας
      Ταξίδι κάνει στη ζωή δεν ξέρει πού θα φτάσει
      Κόλλησε στο παράθυρο τη διαδρομή χαζεύει
      Δώρα σκορπά η διαδρομή η φύση ζωγραφίζει
      Χρώμα γεμίζει ο καμβάς χορταίνει η ματιά του
      κι ένα χαμόγελο γλυκό στα χείλη ζωγραφίζει
      Και σαν παιδάκι χαίρεται στον διπλανό γυρίζει
      να μαρτυρήσει τη χαρά να μοιραστεί το γέλιο
      Τότε όλόλευκα φτερά μπλέξανε στα μαλλιά του
      και ένας άγγελος γλυκός του έκλεισε το μάτι
      Το τρένο σφύριξε απαλά οι ρόδες σιγοντάρουν
      απόψε ορκίστηκε η ζωή ταξίδια δίχως χάρτη”

      “Βαγόνια ονείρων” ΜΤ

      Απάντηση
  7. D.T.

    Με το μελαγχολικό σου τραγούδι,παρατείνεις την ωραιότητα της προσμονής μέχρι την απόφαση να φύγεις τελικά.Εύγε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου