Στο κλουβί μου γονατιστή
και με σφραγιστά μάτια
εικόνες ποθητές
εικόνες αέρινες
αφήνω να χαϊδέψουν
το δέρμα μου

Εκείνο το πυρωμένο
δέρμα που την άσπιλη ψυχή μου
φιλοξενεί
και που με λαχτάρα
δέχεται τη δροσιά των

Τα χέρια που κρατούν
το νήμα τους
με υπομονή βαπτίστηκαν
και έτσι καρτερικά
υφαίνουν

Σύγνεφα και ουρανό
αγάπη και ηρεμία
που συγκρατημένα ξέρουν...

σήμερα, αύριο, μεθαύριο

κάποτε

θα 'ρθουν.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!