γράφει ο Πάνος Τουρλής

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης και τρυφερότητας που φέρνει κοντά τους διαμετρικά αντίθετους κόσμους γονεϊκότητας και παιδιών: από τη μια ο μπαμπάς της ιστορίας με το ρολόι στο χέρι πιέζει το παιδί του να κάνει τα πράγματα που πρέπει (π. χ. μπάνιο) την ώρα που πρέπει κι από την άλλη η Σοφία έχει στήσει έναν ολόκληρο μικρόκοσμο γύρω από το νέο της μαγαζάκι, το «Πεϊνιρλάκι», στο οποίο βρίσκει τρόπο να βάλει τον μπαμπά της. Μέσα από αυτό απολαυστικό παραμύθι, το παιδί εξηγεί και ο γονιός καταλαβαίνει πως ο μικρόκοσμός του είναι μια προετοιμασία για το αύριο, είναι ένα μέρος όπου αποθέτει τα όνειρά του, ψάχνει τις δυνάμεις του για το δικό του μέλλον κι έτσι «δεν μπορώ να σταματάω έτσι ξαφνικά όταν με φωνάζεις». Μπορεί να τρέχει ασταμάτητα το ρολόι αλλά πάντα υπάρχει χρόνος για παιχνίδι. Επιπλέον, όταν παιδί και μπαμπάς είναι μαζί, παίζουν, γελάνε, περνάνε χρόνο, τότε αρχίζει να δουλεύει το Ρολόι της Αγάπης τους, ένα ρολόι που αντί για νούμερα έχει καρδούλες.

Η Ελένη Βασιλειάδη κατάφερε με πιστότητα και ρεαλισμό να αποτυπώσει σωστά όλες τις εκφάνσεις του μικρόκοσμου που ονειρεύεται ένα παιδί και ζωντανεύει με ενάργεια το «Πεϊνιρλάκι» όπως το ζει η Σοφία: τα παιχνίδια της τη βοηθάνε στις ετοιμασίες, οι πελάτες που έρχονται είναι ποικίλης συμπεριφοράς, οι πρώτες ύλες δίνουν ένα άρτιο αποτέλεσμα και τα πράγματα βελτιώνονται όταν έρχεται ο μπαμπάς. Το παραμύθι είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς που έγραψε η Ελένη Βασιλειάδη με την κόρη της, Σοφία και απευθύνεται σε όσους θέλουν να αγαπήσουν, να γνωρίσουν και να κατανοήσουν τα παιδιά τους. Η εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού στήνει με φωτεινά, ποικίλα και ζωηρά χρώματα τον μικρόκοσμο της Σοφίας και η τέχνη της μου φέρνει στη μύτη μυρωδιές από καλοψημένο πεϊνιρλί. Τα παιχνίδια στην κουζίνα και στη σάλα απασχολούνται με τις ετοιμασίες (τυριά, σαλάτες, ζύμες από αλεύρι κ. ά.), κουβαλήματα, στρώσιμο και μέσα σε όλο αυτό ακούγεται η φωνή του μπαμπά. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που μπλέχτηκε το όνειρο του μαγαζιού με το πραγματικό δωμάτιο όταν εισβάλλει ο μπαμπάς (χιλιάδες αντικείμενα δημιουργούν μια αίσθηση ευχάριστης αναστάτωσης) και οι σκηνές που ακολουθούν ξεχειλίζουν από τρυφερότητα. Στην πιο γλυκιά καληνύχτα που έχω διαβάσει, τα πάντα σκοτεινιάζουν και μέχρι και τα παιχνίδια ξαπλώνουν για ύπνο!