Το τίποτα φοβάμαι

8.07.2016

Φοβάμαι τη στιγμή που θα βρεθείς κοντά μου
δεν είναι αλήθεια, ίσα-ίσα θ' αναθαρρήσει η καρδιά μου.
Φοβάμαι μην έρθει το πρωί και έχεις εξαφανιστεί
δε γίνεται αυτό, μου το ’χεις άλλωστε υποσχεθεί.
Φοβάμαι μήπως μια μέρα ξεχάσεις τ' όνομά μου
μα εσύ κοιμάσαι και ξυπνάς με την ανάσα τη δικιά μου.
Φοβάμαι μη βγεις στη βροχή και πέσεις και χτυπήσεις
μα παιδί του ήλιου είσαι εσύ, χωρίς αυτόν θα σβήσεις.
Φοβάμαι μήπως η καρδιά πάψει να χτυπά για σένα
δε σε ’χω προδώσει ποτέ, όλα σου τα ’χω δοσμένα.
Φοβάμαι άραγε το τώρα, το αύριο ή το χθες;
όλα κατασκευάσματα του μυαλού... αόρατες απειλές.
Το ΤΙΠΟΤΑ φοβάμαι καρδιά μου,
με σκοτώνει η ανασφάλεια και η σκέψη
πως θα μείνω μόνος παρέα με τη μοναξιά μου.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Αγωνιώδες το ερώτημα …. να σκεφτόμαστε αν το μετά θα υπάρχει … και να φοβόμαστε το τώρα …. ωραίο δοσμένο Βάσω!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Η πλήρης απόδοση των φόβων και της εσωτερικής ανασφάλειας… μπρος τον έρωτα και τη μοναξιά που θα βιώσουμε χωρίς αυτόν!!! Πολύ όμορφο Βάσω μου… δυστυχώς ενίοτε έχουμε νιώσει όλοι αυτά τα συναισθήματα που τόσο εύστοχα καταγράφεις!!!! Το θέμα είναι να μην χάνονται στιγμές!!!!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Έχεις δίκιο Άννα, αυτές οι εσωτερικές αγωνίες και το άγχος μας κατατρώει. Καλή σου μέρα.

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Πράγματι είναι φοβίες που μας βάζουν σε μια περίεργη διαδικασία σκέψης και αν επικεντρωθούμε σε αυτές αναπόφευκτα θα χαθούν στιγμές οι οποίες δε γυρίζουν πίσω. Να είσαι καλά.

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Το ΤΙΠΟΤΑ φοβάμαι καρδιά μου,
    με σκοτώνει η ανασφάλεια και η σκέψη
    πως θα μείνω μόνος παρέα με τη μοναξιά μου.

    ‘Ολη η αγωνία της ζωής μας…
    Η ΜΟΝΑΞΙΑ που θα ρθει κάποτε μοιραία!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα. Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιερώνεται και διαβάζετε τα κείμενά μου και για τα υπέροχα πάντα σχόλιά σας!!!

    Απάντηση
  7. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Φοβάμαι μη βγεις στη βροχή και πέσεις και χτυπήσεις
    μα παιδί του ήλιου είσαι εσύ, χωρίς αυτόν θα σβήσεις …

    Μοναδικοί οι στίχοι στην όμορφη λυρική κραυγή σας !

    Κα Καρλή,

    εύχομαι ο ήλιος πάντα μα πάντα ν᾽ ανατέλει
    μέσα από την ύπαρξή σας!

    Καλή Κυριακή !

    Απάντηση
  8. Βάσω Καρλή

    Ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σας. Με τιμά. Καλή δημιουργική εβδομάδα.

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η αίσθηση του τίποτα..φοβίζει περισσότερο…Τρομακτική η μοναξιά του. Καλή σου μέρα Βάσω

    Απάντηση
  10. Βάσω Καρλή

    Έτσι ακριβώς είναι Μάχη . Καλή μέρα και σε σένα.

    Απάντηση
  11. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου