Το τίποτα φοβάμαι

8.07.2016

Φοβάμαι τη στιγμή που θα βρεθείς κοντά μου
δεν είναι αλήθεια, ίσα-ίσα θ' αναθαρρήσει η καρδιά μου.
Φοβάμαι μην έρθει το πρωί και έχεις εξαφανιστεί
δε γίνεται αυτό, μου το ’χεις άλλωστε υποσχεθεί.
Φοβάμαι μήπως μια μέρα ξεχάσεις τ' όνομά μου
μα εσύ κοιμάσαι και ξυπνάς με την ανάσα τη δικιά μου.
Φοβάμαι μη βγεις στη βροχή και πέσεις και χτυπήσεις
μα παιδί του ήλιου είσαι εσύ, χωρίς αυτόν θα σβήσεις.
Φοβάμαι μήπως η καρδιά πάψει να χτυπά για σένα
δε σε ’χω προδώσει ποτέ, όλα σου τα ’χω δοσμένα.
Φοβάμαι άραγε το τώρα, το αύριο ή το χθες;
όλα κατασκευάσματα του μυαλού... αόρατες απειλές.
Το ΤΙΠΟΤΑ φοβάμαι καρδιά μου,
με σκοτώνει η ανασφάλεια και η σκέψη
πως θα μείνω μόνος παρέα με τη μοναξιά μου.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

Απορία

Απορία

Τι ΄ναι αυτό, αναρωτώ, που μέσα μου βρυχάται; Θεριό είναι τρανό που όλο μαστιγώνουν; Να ’ναι οι φλέβες δαμαστές, κλουβί τα σωθικά μου; Στερώ τη λευτεριά σ’ ένα δειλό δραπέτη; Πανάθεμά σε αναμονή στα στήθια μου ριζώνεις. Ώσπου, ξεπρόβαλες εσύ. Εσύ! Μεσ’ στ’ όνειρο και...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Αγωνιώδες το ερώτημα …. να σκεφτόμαστε αν το μετά θα υπάρχει … και να φοβόμαστε το τώρα …. ωραίο δοσμένο Βάσω!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Η πλήρης απόδοση των φόβων και της εσωτερικής ανασφάλειας… μπρος τον έρωτα και τη μοναξιά που θα βιώσουμε χωρίς αυτόν!!! Πολύ όμορφο Βάσω μου… δυστυχώς ενίοτε έχουμε νιώσει όλοι αυτά τα συναισθήματα που τόσο εύστοχα καταγράφεις!!!! Το θέμα είναι να μην χάνονται στιγμές!!!!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Έχεις δίκιο Άννα, αυτές οι εσωτερικές αγωνίες και το άγχος μας κατατρώει. Καλή σου μέρα.

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Πράγματι είναι φοβίες που μας βάζουν σε μια περίεργη διαδικασία σκέψης και αν επικεντρωθούμε σε αυτές αναπόφευκτα θα χαθούν στιγμές οι οποίες δε γυρίζουν πίσω. Να είσαι καλά.

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Το ΤΙΠΟΤΑ φοβάμαι καρδιά μου,
    με σκοτώνει η ανασφάλεια και η σκέψη
    πως θα μείνω μόνος παρέα με τη μοναξιά μου.

    ‘Ολη η αγωνία της ζωής μας…
    Η ΜΟΝΑΞΙΑ που θα ρθει κάποτε μοιραία!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα. Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιερώνεται και διαβάζετε τα κείμενά μου και για τα υπέροχα πάντα σχόλιά σας!!!

    Απάντηση
  7. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Φοβάμαι μη βγεις στη βροχή και πέσεις και χτυπήσεις
    μα παιδί του ήλιου είσαι εσύ, χωρίς αυτόν θα σβήσεις …

    Μοναδικοί οι στίχοι στην όμορφη λυρική κραυγή σας !

    Κα Καρλή,

    εύχομαι ο ήλιος πάντα μα πάντα ν᾽ ανατέλει
    μέσα από την ύπαρξή σας!

    Καλή Κυριακή !

    Απάντηση
  8. Βάσω Καρλή

    Ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σας. Με τιμά. Καλή δημιουργική εβδομάδα.

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η αίσθηση του τίποτα..φοβίζει περισσότερο…Τρομακτική η μοναξιά του. Καλή σου μέρα Βάσω

    Απάντηση
  10. Βάσω Καρλή

    Έτσι ακριβώς είναι Μάχη . Καλή μέρα και σε σένα.

    Απάντηση
  11. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου