Το υποσυνείδητο!

12.04.2014

 

Πράξεις αδικαιολόγητες, αισχρές, ακατανόητες,

φόβοι κρυφοί, περίεργοι, υπερβολικοί,

κρύβονται εκεί στο σκοτεινό υποσυνείδητο!

Εξαιτίας των μεταπτώσεων,

βιαζόμουν να τα σβήσω όλα

να μην τα βλέπω, ήμουν ξένος πια

με όλα αυτά τα τραγικά και ανυπόφορα!

Τώρα, πέρασαν τα χρόνια

Ο σκοτεινός θάλαμος δεν έχει φως

αλλά σπρώχνει στο φως

τα στοιβαγμένα, τα παλιά ,

γελοίες επιδείξεις, μεγαλεπήβολες επιδιώξεις!

Κι έρχονται στο φως θεαματικοί καλπασμοί

στα πρωτινά μου χρόνια!

Ανοίγω- κλείνω αθόρυβα τα βλέφαρα

τούτη η κερασιά γέμισε άνθη

Μια διαπίστωση!

Ως του χρόνου

πόσες άλλες εικόνες ,

πόσες σκέψεις και συναισθήματα

θα πάρουν θέση

στο εξαιρετικής πυκνότητας υποσυνείδητο,

που όταν τα συναντά η μνήμη

θα έρχονται μπροστά με αυξημένη παιδικότητα

να δικαιολογήσουν την παρουσία τους!

Επτά Χαϊκου


(Στους αλύτρωτους)
Σφιγμένη καρδιά
Οδυρμοί απωλειών
Φόβος, σκοτεινιά!


Η άνοιξη φευ
Χάνεται τριγύρω μας
Φεύγουν τα πουλιά!


Αδειάζει ο νους
Κι οι καρδιές παγωμένες
Δεν αγαπούν πια!


Μίσος στα μίση
Φονικές επιθέσεις
Κλείνω τα μάτια!


Υποχείρια
Σκοτώσαμε το Θεό
Εκρήξεις παντού!


Φίδια στον κόρφο
Οι εχθροί του λαού μου
Μας θανατώνουν!


Ανάβω κεριά
Η ζωή μας, εν τάφω
Ζω στη μοναξιά!

Ως γυναίκα εγώ!
Έρχονται οι αισθήσεις μου απόψε πάλι
και την καρδιά μου κάνουν να χτυπά
η ψυχή μου αγρυπνά στο μαξιλάρι
των ματιών μου τα βλέφαρα ανοιχτά!

Το χέρι απλώνω και σ’ αγγίζω
παρηγοριά στων ανέμων τη βοή
δυο λόγια μοναχά σου ψιθυρίζω:
Της γυναίκας είν’ αλλιώτικη η ζωή!


Ως γυναίκα εγώ,
Κρουστό στημόνι, χωρίς αναπαμό
Που μέρα –νύχτα υφαίνουν όλοι
κάθε τους σχέδιο, κάθε σκοπό!
Τα βήματά μου, σε τριμμένο γυαλί
Τα όνειρά μου, του «εγώ» μου φωνή!

 

της Άννας Δεληγιάννη Τσιουλπά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Συγχαρητήρια για όλα!!!!Έκρηξη συναισθημάτων που με καθήλωσε!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου