Το φαινόμενο «Αυτοβελτίωση»: Πώς να γίνεις ευτυχισμένος σε 10 σελίδες (ή και όχι…)

Αν κάνετε μια βόλτα σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο σήμερα, θα νομίζετε ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται στα πρόθυρα της απόλυτης φώτισης. Ολόκληροι τοίχοι, πάγκοι και προθήκες είναι καλυμμένοι με βιβλία που υπόσχονται να σας μεταμορφώσουν σε υπερανθρώπους, να σας γεμίσουν με ασταμάτητη ενέργεια και, φυσικά, να σας κάνουν πλούσιους, ευτυχισμένους και γαλήνιους μέσα σε χρόνο ντετέ. Το σύμπαν είναι εδώ και σας περιμένει…

Τίτλοι όπως «Ξύπνα τη δύναμη μέσα σου», «Το μυστικό για να σου φέρει το σύμπαν λεφτά (ή ευτυχία ή ό,τι άλλο επιθυμείς) ενώ κοιμάσαι» και «Πώς να μην δίνεις δεκάρα για τίποτα (και να είσαι ο βασιλιάς του κόσμου)» μας κοιτούν με αυτοπεποίθηση, την ώρα που εμείς ψάχνουμε απλώς πού αφήσαμε τα κλειδιά μας για τρίτη φορά σήμερα. Για να μη μιλήσω για το κινητό!

Η σύγχρονη βιομηχανία της αυτοβελτίωσης είναι ένα υπέροχο, καλοκουρδισμένο τσίρκο. Αν έχετε πειστεί ότι η ευτυχία κρύβεται πίσω από 5 απλά βήματα και μερικούς φωσφοριζέ μαρκαδόρους, ιδού η σκληρή αλήθεια για το τι πραγματικά συμβαίνει όταν προσπαθείτε να «βελτιωθείτε» μέσω του… σύμπαντος που έχει συνωμοτήσει για να σας πάνε όλα καλά από εδώ κι εμπρός:

1. Η ενοχή του «5:00 AM Club»

Το πρώτο πράγμα που θα σας μάθουν αυτά τα βιβλία είναι ότι όλοι οι πετυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο ξυπνούν στις 4:30 ή στις 5:00 το πρωί.

Η θεωρία: Ξυπνάς στο σκοτάδι, κάνεις διαλογισμό, γράφεις στο ημερολόγιο ευγνωμοσύνης σου, πίνεις ζεστό νερό με λεμόνι, τρέχεις 10 χιλιόμετρα και κάνεις παγωμένο ντους. Όλα αυτά πριν οι υπόλοιποι θνητοί ανοίξουν το ένα μάτι. Το άλλο ακόμα ονειρεύεται τις διακοπές που δεν πήγε πάλι φέτος!

Η ελληνική πραγματικότητα: Ξυπνάς στις 5:00 π.μ. γεμάτος υπαρξιακό μίσος για τον συγγραφέα. Κάθεσαι στο σκοτάδι προσπαθώντας να κάνεις «διαλογισμό», αλλά το μόνο που σκέφτεσαι είναι αν ο διπλανός θα ξεκινήσει πάλι τα τρυπάνια στις 8:00. Στις 5:15 παραιτείσαι, ο διαλογισμός έχει αποτύχει, φτιάχνεις διπλό ελληνικό, τρως τρία παξιμάδια και ξανακοιμάσαι στον καναπέ με το βιβλίο στο πρόσωπο.

2. Το «Σύμπαν» που έχει κουραστεί να ακούει

Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο είναι ο «Νόμος της Έλξης».

Η θεωρία: Αν σκεφτείς κάτι πολύ έντονα, αν το οραματιστείς και το ζητήσεις από το σύμπαν, αυτό θα συνωμοτήσει για να στο δώσει. «Ζήτα και σου εδόθη», «Οραματίσου την αφθονία».

Η αλήθεια: Το σύμπαν έχει 140 δισεκατομμύρια γαλαξίες να διαχειριστεί, αλλά εσείς πιστεύετε ότι ασχολείται αποκλειστικά με το αν θα βρείτε ελεύθερη θέση πάρκινγκ στην Καλλιθέα ή αν θα σας δώσουν επιτέλους την πολυπόθηση αύξηση. Αν ο οραματισμός δούλευε, οι μισοί Έλληνες θα είχαν κερδίσει το Τζόκερ και οι άλλοι μισοί θα ήταν αγκαλιά με την ξαπλώστρα τους στις Μαλδίβες. Και η Ελλάδα θα ήταν μισοάδεια… Αντ’ αυτού, είμαστε όλοι στην κίνηση της Κηφισίας, «έλκοντας» κυρίως νεύρα και καυσαέριο. Το σύμπαν μάλλον θέλει reset!

3. Η τέχνη του «Δεν δίνω δεκάρα»

Η νέα τάση θέλει τους τίτλους να είναι προκλητικοί, σχεδόν επιθετικοί. Σου λένε να σταματήσεις να νοιάζεσαι για τη γνώμη των άλλων, να γίνεις «σκληρός» και να πετάξεις από πάνω σου τα περιττά βάρη.

Η παγίδα: Διαβάζεις 300 σελίδες για το πώς να μην σε νοιάζει τίποτα. Νιώθεις πανίσχυρος, έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα πάντα με ένα ειρωνικό χαμόγελο. Έχεις μεταμορφωθεί σε αρχηγό των πάντων!

Η κατάρρευση: Δέκα λεπτά αφού κλείσεις το βιβλίο, κάποιος σε προσπερνάει από δεξιά χωρίς φλας ή η θεία σου σε ρωτάει στο οικογενειακό τραπέζι «πότε θα παντρευτείς επιτέλους». Όλη η «φώτιση» και η «απάθεια» εξαφανίζονται μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και επιστρέφεις στο κλασικό, παραδοσιακό ελληνικό άγχος με ταχυπαλμία. Όλα καλά…

4. Το «Ημερολόγιο Ευγνωμοσύνης»

Πολλά από αυτά τα εγχειρίδια σου ζητούν να γράφεις κάθε βράδυ τρία πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων.

Πώς ξεκινάει: «Είμαι ευγνώμων για τη ζωή, για τον ήλιο, για την υγεία μου».

Πώς καταλήγει μετά από μια δύσκολη εβδομάδα: «Είμαι ευγνώμων που ο ντελιβεράς έφερε τη σωστή πίτσα, που δεν με πήραν τηλέφωνο από τη δουλειά μετά τις 6:00 και που το απορρυπαντικό ήταν σε προσφορά 1+1». Καμιά φορά γράφεις «Είμαι ευγνώμων που δεν ήρθε ακόμα ο λογαριασμός κινητής, που ακόμα έχει ζέστη και δε χρειάζεται να ματώσω για το πετρέλαιο και που η μάνα μου έστειλε εκείνο το μπολάκι κι έφαγα ένα φαΐ της προκοπής».

Το τελικό συμπέρασμα

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να θέλει κανείς να γίνει καλύτερος. Απλώς, η αληθινή αυτοβελτίωση δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης. Αν ήταν τόσο εύκολο ο κόσμος θα ήταν γεμάτος από γαλήνιους, πάμπλουτους ζεν ηγέτες που δεν θυμώνουν ποτέ.

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε ένοχοι επειδή δεν ξυπνήσατε στις 5:00 π.μ. για να κάνετε γιόγκα, χαλαρώστε. Πάρτε μια βαθιά ανάσα, φτιάξτε έναν καφέ (όποια ώρα θέλετε), ανοίξτε ένα καλό, παλιομοδίτικο μυθιστόρημα και αποδεχτείτε το γεγονός ότι το να είσαι ελαφρώς αγχωμένος, μπερδεμένος και καμιά φορά απογοητευμένος είναι, τελικά, το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο.